Айби ҷӯи дилдодагонро сарзаниш ҳо ме кунад

عیب‌جو دلدادگان را سرزنش‌ها می‌کند

Вой агар бо ӯ кунад дили ончӣ бо мо ме кунад

وای اگر با او کند دل آنچه با ما می‌کند

Бо ғами ҷон сӯз месозад дили мискини ман

با غم جان‌سوز می‌سازد دل مسکین من

Маслиҳат байнаст ва бо душман мудоро ме кунад

مصلحت بین است و با دشمن مدارا می‌کند

Акс ӯ дар ашки ман нақшии хаёл ангез дошт

عکس او در اشک من نقشی خیال‌انگیز داشت

Моҳи симини ҷилваҳо дар мавҷ дарё ме кунад

ماه سیمین جلوه‌ها در موج دریا می‌کند

Аз трбнокӣ ба рақс ояд саҳаргаҳ чун насим

از طربناکی به رقص آید سحرگه چون نسیم

Ҳарки чун гули хоб дар оғӯш саҳро ме кунад

هرکه چون گل خواب در آغوش صحرا می‌کند

Хоки поки он туҳидастам ки чун абри баҳор

خاک پای آن تهیدستم که چون ابر بهار

Бар сар олам фишонд ҳарчӣ пайдо ме кунад

بر سر عالم فشاند هرچه پیدا می‌کند

Дидаи озодамардони сӯии дунёӣ дил аст

دیده آزادمردان سوی دنیای دل است

Сифла бошад онкӣ рӯй дил ба дунё ме кунад

سفله باشد آنکه روی دل به دنیا می‌کند

Ишқу мастиро аз ин олам бидон олам барем

عشق و مستی را از این عالم بدان عالم بریم

Дрнмонди ҳаркии имшаби фикр фардо ме кунад

درنماند هرکه امشب فکر فردا می‌کند

Ҳамчунон тифлӣ ки дар ваҳшати сарое монда аст

همچنان طفلی که در وحشت‌سرایی مانده است

Дили дарун синаам бетоқатӣ ҳо ме кунад

دل درون سینه‌ام بی‌طاقتی‌ها می‌کند

Ҳаркии тоби миннат гардун надорад чун раҳе

هرکه تاب منت گردون ندارد چون رهی

Давлати ҷовидро аз худ таманно ме кунад

دولت جاوید را از خود تمنا می‌کند