Мирзои содиқ ном дошта ва чанде ливои саёҳати афрошта . Иродати ғуломи алии шоҳи ҷалолии ҳиндиро гузида ва дар ФёФии сулӯки давида . Гӯйанд мардии соҳиб завқ бӯда аммо ба тариқаи силсилаи ҷалолӣа рафтор менамӯда . Мулоқоташ иттифоқ науфтод . Чанд сол қабл аз ин фӯт шуд . Девонаш ба назар расед қариби панҷ ҳазор байтаст . Ин ду байт аз ӯст :

میرزا صادق نام داشته و چندی لوای سیاحت افراشته. ارادت غلام علی شاه جلالی هندی را گزیده و در فیافی سلوک دویده. گویند مردی صاحب ذوق بوده اما به طریقهٔ سلسلهٔ جلالیه رفتار می‌نموده. ملاقاتش اتفاق نیفتاد. چند سال قبل از این فوت شد. دیوانش به نظر رسید قریب پنج هزار بیت است. این دو بیت از اوست:

Сӯфӣ ки гуяд брмлорўии тўдидми борҳо

صوفی که گوید برملاروی تودیدم بارها

Гррост май гўидчрои бонг аноолҳқ ме занад

گرراست می‌گویدچرا بانگ اناالحق می‌زند

Туро бо хилқати ашё чаҳ кор аст

ترا با خلقت اشیا چه کار است

Ҳамон беҳтар ки ашёро ндонӣ

همان بهتر که اشیا را ندانی