Дар ҳайратам оё з чаҳ рӯ мадриса карданд

در حیرتم آیا ز چه رو مدرسه کردند

Ҷое ки дар он майкадаи бунёд тавон кард

جایی که در آن میکده بنیاد توان کرد

Тороҷ кунӣ то кӣ эй мғбчаҳи имон ҳо

تاراج کنی تا کی ای مغبچه ایمان‌ها

Кофари ту чаҳ май хоҳӣ аз ҷони мусулмон ҳо

کافر تو چه می‌خواهی از جان مسلمان‌ها

Тирӣ ба ман афкандии ин турфа ки аз як тир

تیری به من افکندی این طرفه که از یک تیر

Дар ҳар бен мӯии ман пинҳон шудаи пайкон ҳо

در هر بنِ موی من پنهان شده پیکان‌ها

эй Хизри муборак пай бинмоӣ ба ман роҳӣ

ای خضر مبارک پی بنمای به من راهی

Саргаштаи чунин то кӣ монам ба биёбон ҳо

سرگشته چنین تا کی مانم به بیابان‌ها

Домани макаш аз дастам эй бут ки ба умедат

دامن مکش از دستم ای بت که به امیدت

Як бораи кшидстми даст аз ҳамаи домон ҳо

یک باره کشیدستم دست از همه دامان‌ها

Парвона сифат кардам гирди сар ҳар шамъӣ

پروانه صفت کردم گرد سر هر شمعی

Аз рӯй ту чун равшан шуд шамъи шабистон ҳо

از روی تو چون روشن شد شمع شبستان‌ها

Мақсӯди ман маҳзун аз боғи тамошо на

مقصود من محزون از باغ تماشا نه

Чун буи ту дорад гули гирдам ба гулистон ҳо

چون بوی تو دارد گل گردم به گلستان‌ها

Андари он кӯй ки сарҳо ҳама шуд хоки онҷо

اندر آن کوی که سرها همه شد خاک آنجا

Ҷаҳд кун зуд барис эй дили ғамноки онҷо

جهد کن زود برس ای دل غمناک آنجا

Дар хароботи Муғони ҷой ҳўснокон нест

در خرابات مغان جای هوسناکان نیست

Дили пар хӯн талабанду тани сад чоки онҷо

دل پر خون طلبند و تن صد چاک آنجا

Тарк сар гуфтам нахуст онгаҳ ниҳодами пояи роҳ

ترک سر گفتم نخست آنگه نهادم پایه راه

Андарин раҳ ҳарчӣ ояд гӯи биё бар сари маро

اندرین ره هرچه آید گو بیا بر سر مرا

Турфаи ҳолеи байн ки ман ҷӯям зи захми теғ ӯ

طرفه حالی بین که من جویم ز زخم تیغ او

Умри ҷовидон ӯ тарсанд аз ханҷари маро

عمر جاویدان او ترساند از خنجر مرا

Шамъи мо пинҳони ҳавои хона хумор дошт

شمع ما پنهان هوای خانهٔ خمار داشت

Нимаи шаб танҳо надонам бо ки онҷо кор дошт

نیمه شب تنها ندانم با که آنجا کار داشت

Онкӣ дидӣ саргарон дар базми мо дардии кашон

آنکه دیدی سرگران در بزم ما دردی کشان

Номслмонм агар дар сари биҷуз дастор дошт

نامسلمانم اگر در سر بجز دستار داشت

То мғбчгон муқӣм дайранд

تا مغبچگان مقیم دیرند

Дар дайри Муғони маро мақом аст

در دیر مغان مرا مقام است

Он оя ки манъ ишқ дорад

آن آیه که منع عشق دارد

эй шайхи бмни намо кадом аст

ای شیخ بمن نما کدام است

Он май ки ба дӯсти раҳи намояд

آن می که به دوست ره نماید

Охир ба кадоми дайн ҳаром аст

آخر به کدام دین حرام است

Аз хонаи мо наҳуфта роҳӣ аст

از خانهٔ ما نهفته راهی است

То манзил ӯ ки як ду гом аст

تا منزل او که یک دو گام است

Гуфтеми басии зи ишқ ва гуфтанд

گفتیم بسی ز عشق و گفتند

Ин қисса ҳануз нотамом аст

این قصّه هنوز ناتمام است

эй коши шаби тираи моро саҳарӣ буд

ای کاش شب تیرهٔ ما را سحری بود

То дар саҳари ин нолаи моро асарӣ буд

تا در سحر این نالهٔ ما را اثری بود

Кардам талаби мурғи дил аз ишқ ва нишон дод

کردم طلب مرغ دل از عشق و نشان داد

Дидам ба кунҷи қафасии мушти парӣ буд

دیدم به کنج قفسی مشت پری بود

Аз бими маломати раҳам аз майкада баста аст

از بیم ملامت رهم از میکده بسته است

Аз хонаи мо кош ба майхонаи дарӣ буд

از خانهٔ ما کاش به میخانه دری بود

Як дида ба рӯй ту кушодем ва бибастем

یک دیده به روی تو گشادیم و ببستیم

Чашм аз ду ҷаҳон ва чаҳ мубораки назарӣ буд

چشم از دو جهان و چه مبارک نظری بود

Озодӣам аз дом ҳавас нест валикин

آزادی‌ام از دام هوس نیست ولیکن

Сайёди марои кош ба ӣнҷои гузарӣ буд

صیاد مرا کاش به اینجا گذری بود

Аъзои тани худ ҳамаи коўидм ва дидам

اعضای تن خود همه کاویدم و دیدم

Дар ҳар раг ва ҳар паии зи ғамати ништрӣ буд

در هر رگ و هر پی ز غمت نیشتری بود

Ба ин дардами табибӣ мубтало кард

به این دردم طبیبی مبتلا کرد

Ки дард ҳар ду оламро даво кард

که درد هر دو عالم را دوا کرد

Хушо ҳол касе кандар раҳи ишқ

خوشا حال کسی کاندر ره عشق

Сиррӣ дар бохт ё ҷонӣ фидо кард

سری در باخت یا جانی فدا کرد

Чунин сайёд мустағнӣ надидам

چنین صیاد مستغنی ندیدم

Ки моро сайд худ кард ва раҳо кард

که ما را صید خود کرد و رها کرد

Дар майхона бар рӯем кушоданд

در میخانه بر رویم گشادند

Магар май хорае бар ман дуо кард

مگر می‌خواره‌ای بر من دعا کرد

Сафойӣ то мурӣд мекашон шуд

صفایی تا مرید می کشان شد

Ибодатҳои пешинро қазо кард

عبادت‌های پیشین را قضا کرد

Ошиқ ар бар рухи маъшӯқи нигоҳии бикунад

عاشق ار بر رخ معشوق نگاهی بکند

На чунонаст гумонам ки гуноҳии бикунад

نه چنان است گمانم که گناهی بکند

Мо ба ошиқ на ҳамин рухсати дидори диҳем

ما به عاشق نه همین رخصت دیدار دهیم

Бӯсаро низ диҳеми изн ки гоҳе бикунад

بوسه را نیز دهیم اذن که گاهی بکند

Онкии ороиши ин боғ азу бӯда кунун

آنکه آرایش این باغ ازو بوده کنون

Нагузоранд ки аздўри нигоҳии бикунад

نگذارند که ازدور نگاهی بکند

Соқиои зоҳиди бечора буд масти ғурур

ساقیا زاهد بیچاره بود مست غرور

Бидиҳаш ҷуръае аз бода ки ҳушёр шавад

بدهش جرعه‌ای از باده که هشیار شود

Бар рух дил бигушо равзанӣ аз гулшани ишқ

بر رخ دل بگشا روزنی از گلشن عشق

То магари фориғи азин олам пиндор шавад

تا مگر فارغ ازین عالم پندار شود

Рӯзи аввал ки диламро ҳаваси зулф ту шуд

روز اول که دلم را هوس زلف تو شد

Гуфтам ин мурғи бад-ӣни дом гирифтор шавад

گفتم این مرغ بدین دام گرفتار شود

Ғофил мабош эй муддаӣ аз оҳи олами сӯзи ман

غافل مباش ای مدعی از آهِ عالم سوز من

Кин тири оташборро дар кӯра дил тофтам

کاین تیر آتشبار را در کورهٔ دل تافتم

Оўх ки охир шуд кафан дар ҳиҷри он симини бадан

آوخ که آخر شد کفن در هجر آن سیمین بدن

Он ҷомаҳоиро ки ман баҳри висолаши бофтам

آن جامه‌هایی را که من بهر وصالش بافتم

Гуфтам зи дуои ман шаби зинда ҳазар кун

گفتم ز دعای من شب زنده حذر کن

Гуфто бирав изҳори вараъи ҷой дигар кун

گفتا برو اظهار ورع جای دگر کن

Шуд тиҳии дилҳо зи ишқ ва баста шуд майхона ҳо

شد تهی دل‌ها ز عشق و بسته شد میخانه‌ها

Равнақӣ ёрб ба ойин мусулмонӣ бидиҳ

رونقی یارب به آیین مسلمانی بده