Исмаши алиризо ва аз тайифаи зўолъло . Мӯтинаши қалъаи аскар дар бардсири мнблўкоти Кирмону мурӣди алъорФи биллоҳи равнақи алии шоҳ буду фақир ӯро мулоқот намӯд ва ин рубоиёт аз ӯст :
اسمش علیرضا و از طایفهٔ ذوالعلا. موطنش قلعهٔ عسکر در بردسیر مِنْبلوکات کرمان و مرید العارف باللّه رونق علی شاه بود و فقیر او را ملاقات نمود و این رباعیات از اوست:
Ёрӣ ки ба найрангу фусун машҳур аст
یاری که به نیرنگ و فسون مشهور است
Вази дидаи аҳли ҳиси Рахш мастур аст
وز دیدهٔ اهل حس رخش مستور است
Кӯрон нашносанд ҷамолаш варна
کوران نشناسند جمالش ورنه
Соҳиби назаронро ҳамаи ҷо манзур аст
صاحب نظران را همه جا منظور است
Маст май ишқи ту зи кас бимаш нест
مست می عشق تو ز کس بیمش نیست
Биҳуши ту аз мейру асас бимаш нест
بیهوشِ تو از میر و عسس بیمش نیست
Онро ки ҳавои лаъли ширин кас аст
آن را که هوای لعل شیرین کس است
Аз шӯришу ғавғои магас бимаш нест
از شورش و غوغای مگس بیمش نیست