Исмаши оқои Муҳаммадтақӣ . Мардӣаст мтўръу муттақе . Пайвастаи табъаш ба тиҷорати моилу роғибу маоши муқарариро аз он ммр толибаст . Ғанӣ табъӣаст дарвешу фақирии садоқати кеш . Бо урафоу уламои замони мўأнсу маҷолис ва худ низ аз соликони маслаки ирфону ноҳҷони мнҳҷ аиқонасту изҳори ихлосу иродат ба ҷаноби ҳоҷии зини алъобдин Ширвонӣ май намояд . Аз ӯст :
اسمش آقا محمدتقی. مردی است متورّع و متقی. پیوسته طبعش به تجارت مایل و راغب و معاش مقرری را از آن ممر طالب است. غنی طبعی است درویش و فقیری صداقت کیش. با عرفا و علمای زمان موأنس و مجالس و خود نیز از سالکان مسلک عرفان و ناهجان منهج ایقان است و اظهار اخلاص و ارادت به جناب حاجی زین العابدین شیروانی مینماید. از اوست:
То дилам бо дард ишқаш кард хуй
تا دلم با درد عشقش کرد خوی
Дардҳоем ҷумла дармонӣ гирифт
دردهایم جمله درمانی گرفت
То ки шӯри ишқ ӯ дар сар фитод
تا که شور عشق او در سر فتاد
Ин сари шӯрида сомонӣ гирифт
این سر شوریده سامانی گرفت
Дар зери пар хеш кашидааст сар аз ғам
در زیر پر خویش کشیده است سر از غم
Ҳар мурғ ки аз дом ту бигурехта дидам
هر مرغ که از دام تو بگریخته دیدم
Рӯзи ҷазо талаб кунам аз ту баҳоии хӯни худ
روز جزا طلب کنم از تو بهای خون خود
То ба гунаҳ бадал шавад даъвӣ бе гуноҳем
تا به گنه بدل شود دعوی بی گناهیم