Исми шарифаши мирзои Муҳамади Юсуф . Аз силсилаи мирзои ҳусайн хонаст ки дар он вилояти он силсилаи ҳукӯмату шаҳриёрӣ впишкорӣ кардаанд . Ҳамеша авқоти хонадони эшон муаззазу муҳтарам зистаанду ҷаноби мирзо , ихлосу иродат ба хизмати ҳазрати орифи ҳаққонии мавлонои Муҳамади кҳистонии қудси сираи алъзиз ба ҳам расонидау ҷаноби мавлоно аз акобри уламои раббонӣу урафои субҳонӣу мурӣди ҳазрати ҳоҷи Муҳамади ҳусайни исфаҳонии қудси сира алъзиз бӯда . Ҷаноби мавлонои мазкӯру ҷаноби мавлонои Аҳмаду ҷаноби Сайиди Муҳамади солеҳу оқои Сайиди Маҳмадалиро аз Кирмон ихроҷ намуданд . Баъд аз хурӯҷи эшон дар арзи роҳи ҷамъии балӯч ба эшон расида ба қатл ва ғорат пардохтанд . Ҷаноби мавлонои Муҳамадро шаҳид карданду сойирин ба машаққати тамом озод шуданд . Мирзои мазбӯри ҳам дар хизмати эшон буду баъд аз Ни воқеа ба Кирмон муроҷиат намӯд . Ҳам дар Кирмони фақир ба хизматаш файз ёб шудам . Алҳақ ҷавонӣаст муттасиф ба сифоти писандидау мтхлқ ба ахлоқи ҳамида . Аўқотш ба ибодати масруфу хотираш ба суҳбати фуқарои машъуф . Табъ хушӣ дорад . Қасидаро пухта мегуяд . Аз ӯст :
اسم شریفش میرزا محمد یوسف. از سلسلهٔ میرزا حسین خان است که در آن ولایت آن سلسله حکومت و شهریاری وپیشکاری کردهاند. همیشه اوقات خاندان ایشان معزز و محترم زیستهاند و جناب میرزا، اخلاص و ارادت به خدمت حضرت عارف حقانی مولانا محمد کهیستانی قُدِسَ سِرّه العزیز به هم رسانیده و جناب مولانا از اکابر علمای ربانی و عرفای سبحانی و مرید حضرت حاج محمد حسین اصفهانی قُدِّسَ سِرّه العزیز بوده. جناب مولانای مذکور و جناب مولانا احمد و جناب سید محمد صالح و آقا سید محمدعلی را از کرمان اخراج نمودند. بعد از خروج ایشان در عرض راه جمعی بلوچ به ایشان رسیده به قتل و غارت پرداختند. جناب مولانا محمد را شهید کردند و سایرین به مشقت تمام آزاد شدند. میرزای مزبور هم در خدمت ایشان بود و بعد از ن واقعه به کرمان مراجعت نمود. هم در کرمان فقیر به خدمتش فیض یاب شدم. الحق جوانیست متصف به صفات پسندیده و متخلق به اخلاق حمیده. اوقاتش به عبادت مصروف و خاطرش به صحبت فقرا مشعوف. طبع خوشی دارد. قصیده را پخته میگوید. از اوست:
рубоӣ
رباعی
Мардони сӯии олами ҳақиқати ронданд
مردان سوی عالم حقیقت راندند
Номардон дар баҳонаи ҷӯии монданд
نامردان در بهانه جویی ماندند
Як нукта бигӯяматгар аз ман шинавӣ
یک نکته بگویمت گر از من شنوی
Он барад ба дӯсти раҳ ки ӯро хонданд
آن برد به دوست ره که او را خواندند