Исмаши мирзои аллоҳи вирдӣ . Аз ҷумлаи мурӣдону ихлоси кишони ҳазрати қутби алъорФини ҳоҷи Муҳамади ҷаъфари ҳамадонӣ буд ва муддатҳо низ хизмати ҷаноби ҳоҷи Муҳамади ризои ҳамадониро намӯда . Аз Ямани ҳиммати эшон аз соликони маслаки тариқату ноҳҷони мнҳҷ ҳақиқат гардид . Фақир ӯро мулоқот намӯд . Гарм рӯй , бо ҳолу фақирии сутӯдаи хисол буд . Гоҳе шеър мегуфта . Ин рубоӣ аз ӯст :
اسمش میرزا اللّه ویردی. از جملهٔ مریدان و اخلاص کیشان حضرت قطب العارفین حاج محمد جعفر همدانی بود و مدتها نیز خدمت جناب حاج محمد رضای همدانی را نموده. از یمن همت ایشان از سالکان مسلک طریقت و ناهجان منهج حقیقت گردید. فقیر او را ملاقات نمود. گرم روی، با حال و فقیری ستوده خصال بود. گاهی شعر میگفته. این رباعی از اوست:
Меҳри азалӣ дар дил бе кӣнаи мост
مهر ازلی در دل بی کینهٔ ماست
Манзилгаҳи асрори ниҳони синаи мост
منزلگه اسرار نهان سینهٔ ماست
Мо гарчи харобем зи мо дар магзар
ما گرچه خرابیم ز ما در مگذر
Кони ганҷи хФии даруни ганҷинаи мост
کان گنج خفی درون گنجینهٔ ماست