Ва ҳўи саммии Алхалӣлу Сайиди алҷлили Сайиди иброҳӣм . Аслаш аз туну табаси хуросон ва дар Исфаҳон таҳсил мефармуду фозил буд . Гӯйанд ба каманди ҷазбаи нўрълишоаҳи исфаҳонии муқайяд шудау дасти иродат дар домонаш зада , дар андак вақте тараққӣ куллӣ намӯд ва ба камоли мартабаи ҳақ алиқин расед . Охири аламри мафқуди алхбр ва алоср гардид , чунонкии касро аз бақоу фаноӣ ӯ итилоъӣ ҳосил нигарадеду аҳолӣ силсила гӯйанд ба мартабаи аўтод ва яке аз риҷол гардӣдааст . Аз ӯст :

و هُوَ سُمِّیَ الخلیلُ و سیّدُ الجلیل سید ابراهیم. اصلش از تون و طبس خراسان و در اصفهان تحصیل می‌فرمود و فاضل بود. گویند به کمند جذبهٔ نورعلیشاه اصفهانی مقید شده و دست ارادت در دامانش زده، در اندک وقتی ترقی کلی نمود و به کمال مرتبهٔ حق الیقین رسید. آخر الامر مفقود الخبر و الاثر گردید، چنانکه کس را از بقا و فنای او اطلاعی حاصل نگردید و اهالی سلسله گویند به مرتبهٔ اوتاد و یکی از رجال گردیده است. از اوست: