Ва ҳўи зубдаи алмҳққину афзали алмдққин , алҳкими алолҳӣу махзани улӯми лоятаноҳии млоълӣ . Асли он ҷаноби азўлоити нури мноъмоли Мозандарони биҳишти нишон . Дар бадви син аз онҷои баромада ва ба ҷиҳати такмилу таҳсил ба доруссалтанаи Исфаҳони мтўтн шуда . Дар хизмати фузалои ҳукамои муосирин иктисоби улӯм маъқӯл карда . Ба муҷоҳидау тасфияи нафаси шариф иштиғол дошт ва ба мурӯри дҳўр дар фани ҳикмати илоҳӣ ӯро поя эй аъло даст дод . Дар ишроқ дар гетии тоқ шуда . Мардум аз билоди наздику даври толиби хизматаши гардиданд ва ба хизматаши расиданд ва таламмуз гузиданд . Соҳиби фазойил ва хасоил шуданд . Акнӯн солҳои соласт ки дар Исфаҳон ба ифода мегузаронанд ва диргоҳӣаст ки дар ин фан монанди он ҷаноби фозилии доноу ҳакимии бино ба зуҳӯр наёмадааст . Ҳукмҳои исломро ӯ мусалламаст . Ғараз , хизматаш даст додааст . Гоҳе фикрӣ мефармоед . Аз ӯст :
و هُوَ زبدة المحققین و افضل المدققین، الحکیم الالهی و مخزن علوم لایتناهی ملاعلی. اصل آن جناب ازولایت نور مِنْاعمال مازندران بهشت نشان. در بدو سن از آنجا برآمده و به جهت تکمیل و تحصیل به دارالسلطنهٔ اصفهان متوطن شده. در خدمت فضلای حکمای معاصرین اکتساب علوم معقول کرده. به مجاهده و تصفیهٔ نفس شریف اشتغال داشت و به مرور دهور در فن حکمت الهی او را پایهای اعلی دست داد. در اشراق در گیتی طاق شده. مردم از بلاد نزدیک و دور طالب خدمتش گردیدند و به خدمتش رسیدند و تلمّذ گزیدند. صاحب فضایل و خصایل شدند. اکنون سالهای سال است که در اصفهان به افاده میگذرانند و دیرگاهی است که در این فن مانند آن جناب فاضلی دانا و حکیمی بینا به ظهور نیامده است. حکمهای اسلام را او مسلم است. غرض، خدمتش دست داده است. گاهی فکری میفرماید. از اوست:
мнғзлётаҳ
مِنْغزلیاته
Ҳар оҳ ки буд дар дили мо
هر آه که بود در دل ما
Барқӣ шуду сӯхти ҳосили мо
برقی شد و سوخت حاصل ما
Рози дил мо намешавад фош
راز دل ما نمیشود فاش
То лола наравед аз гули мо
تا لاله نروید از گل ما
з танҳогар танӣ танҳо нишинад
ز تنها گر تنی تنها نشیند
Нишинад бо худо ҳарҷо нишинад
نشیند با خدا هرجا نشیند
зи худ танҳо нишин нурӣ ки саҳл аст
ز خود تنها نشین نوری که سهل است
Агар танҳо кас аз танҳо нишинад
اگر تنها کس از تنها نشیند
Ба кӯии дӯсти рӯм чун ғариби расвоӣ
به کوی دوست روم چون غریب رسوایی
Буд ғариб равад чун ба каъбаи тарсое
بود غریب رود چون به کعبه ترسایی
Манам ба дайр чу зоҳид ба каъба чун тарсо
منم به دیر چو زاهد به کعبه چون ترسا
Ба ғайри дайр ва ҳарам ҳаст ҳам маро ҷое
به غیر دیر و حرم هست هم مرا جایی
Рухи ниҳони ту дар ҳар чаҳ бингарам пайдост
رخ نهان تو در هر چه بنگرم پیداست
Надидаи дида чаҳ гуяд ниҳону пайдое
ندیده دیده چه گوید نهان و پیدایی
Ва ?лаи аизо
و له ایضاً
Фأинмои ттўлўои Фсми ваҷҳи аллоҳ
فَأَیْنَمَا تَتَوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللّهِ
Фأинмои ттҷлии ту қиблаи мое
فَأَیْنَمَا تَتَجَلَّی تو قبلهٔ مایی
Ба ғайри хоҷаи қанбари эмоми дайни ҳайдар
به غیر خواجهٔ قنبر امام دین حیدر
Агарчӣ ҳаст худо лек нест мавлое
اگرچه هست خدا لیک نیست مولایی
Яд аллоҳаст яди аллоҳи фавқи أидиҳм
یَدُ اللّه است یَدُ اللّه فَوْقَ أَیْدِیْهم
Ба ғайри даст худо нест дасти болоӣ
به غیر دست خدا نیست دست بالایی
Баҳоии хок дарат нақд ҷон диҳад нурӣ
بهای خاک درت نقد جان دهد نوری
Ки ғайр ин набӯд ғайри суди савдое
که غیر این نبود غیر سود سودایی
Ва ман рубоиёта
و مِنْ رباعیاته
Ҳқо ки алии эмом мутлақ бошад
حقا که علی امام مطلق باشد
Ҳақят ӯ чу ҳақ муҳаққиқ бошад
حقیت او چو حق محقق باشد
Он кас ки кунад ҳақи алиро инкор
آن کس که کند حق علی را انکار
Аз ҳақ магзар ки мункир ҳақ бошад
از حق مگذر که منکر حق باشد
Ва ?лаи аизо
و له ایضاً
Ваҳдат чаҳ буд қоҳиру касрати мақҳур
وحدت چه بود قاهر و کثرت مقهور
Дар ҳарчӣ назар кунӣ буд ҳақи манзур
در هرچه نظر کنی بود حق منظور
Дар мазҳар касратаст ваҳдати қоҳир
در مظهر کثرت است وحدت قاهر
Дар маҷмаъ ваҳдатаст касрати мақҳур
در مجمع وحدت است کثرت مقهور