Исмаши мирзои Муҳамади раҳим ва аз акобри аҳолии он қасабаи пурНаим . Дар оғози шабоб аз таҳсили улӯми мутадовилаи комёб . Дар Исфаҳони ҷинати нишон дар хизмати уламои дайну пайравони шаръи мубин ба қадари истеъдоди худ аз ҳар хирмании хӯша чин омад . Дар фунуни улӯми моҳир ва қодир гардид . Дар талаби ҳусӯли тасфияу тазкияи нФсиаҳи баромаду шавқманди муҷоҳидот ва мушоҳидот шуд . Охроломри нўрълишоаҳи исфаҳониро дарёфт ва ба ҷониб ӯ шитофт . Дасти иродат бадв доду зикри хФӣ аз ӯ талқин гирифт ва ба ибодат машғӯл гардид ва ба маротиби олияи завқу ҳол аз фуқарои муосирин маҳсӯбу толибонро хизматаш матлӯбаст . Гоҳе суҳбат ва гоҳе назари тахаллус май намояду номи тариқаташ нзрълишоаҳаст ва аз ашъори абкор афкор ӯст :
اسمش میرزا محمد رحیم و از اکابر اهالی آن قصبهٔ پرنعیم. در آغاز شباب از تحصیل علوم متداوله کامیاب. در اصفهان جنت نشان در خدمت علمای دین و پیروان شرع مبین به قدر استعداد خود از هر خرمنی خوشه چین آمد. در فنون علوم ماهر و قادر گردید. در طلب حصول تصفیه و تزکیهٔ نفسیه برآمد و شوقمند مجاهدات و مشاهدات شد. آخرالامر نورعلیشاه اصفهانی را دریافت و به جانب او شتافت. دست ارادت بدو داد و ذکر خفی از او تلقین گرفت و به عبادت مشغول گردید و به مراتب عالیهٔ ذوق و حال از فقرای معاصرین محسوب و طالبان را خدمتش مطلوب است. گاهی صحبت و گاهی نظر تخلص مینماید و نام طریقتش نظرعلیشاه است و از اشعار ابکار افکار اوست:
маснавӣ
مثنوی
Бози дилами ошиқ ва девона шуд
باز دلم عاشق و دیوانه شد
Маҳви рухи соқӣ ва паймона шуд
محو رخ ساقی و پیمانه شد
Бози дилами ншоء дигар гирифт
باز دلم نشاء دیگر گرفت
Маст шуду ошиқӣ аз сар гирифт
مست شد و عاشقی از سر گرفت
Мурғи дилами тоири арши ошён
مرغ دلم طایر عرش آشیان
Кард ҳавои чамани ломакон
کرد هوای چمن لامکان
Чун сухани дилкаши ромин ба вис
چون سخن دلکش رامین به ویس
Чун нафхоти Яманӣ аз Увайс
چون نفخات یمنی از اویس
Нуровашони ҳамчуи кафи Мӯсавӣ
نورفشان همچو کف موسوی
Рӯҳи Фзои ҳамчуи дами исавӣ
روح فزا همچو دم عیسوی
Буии худо аз Яманам ме расад
بوی خدا از یمنم میرسد
Нафхи Увайс аз қарнам ме расад
نفخ اویس از قرنم میرسد
Тӯс , ҳарим ҳарам кибриёст
طوس، حریم حرم کبریاست
Мадфани поки шаҳи покон , ризост
مدفن پاک شهِ پاکان، رضاست
Каъба агар хонаи об ва гул аст
کعبه اگر خانهٔ آب و گل است
Тӯси ризои каъбаи ҷон ва дил аст
طوس رضا کعبهٔ جان و دل است
Каъба буд саҷдаи гуҳи хокён
کعبه بود سجده گه خاکیان
Тӯс буд қиблаи афлокён
طوس بود قبلهٔ افلاکیان
Мҳбти анвор илоҳӣаст Тӯс
مهبط انوار الهی است طوس
Ҷилваи гуҳи ҳазрат шоҳӣаст Тӯс
جلوه گه حضرت شاهی است طوس
Оина сина синост Тӯс
آینهٔ سینهٔ سیناست طوس
Хўобгаҳи бзъаҳи мўсости Тӯс
خوابگه بضعهٔ موساست طوس
Қубба ӯ срздаҳ аз соқи арш
قبّهٔ او سرزده از ساق عرش
Садаи он қубба буд тоқи арш
سُدّهٔ آن قبه بود طاق عرش