Исми шарифаши алии бен ҷаъфар ва дивист соли баъд аз замони султони алъорФини абоизид зуҳӯр намӯда ва гӯйанд султон аз зуҳӯри вай хабар дода ва он хабари мутобиқи воқеъи афтода . Ҳам гуфтаанд ки рӯҳонияти султон ӯро тарбият карда ва дар гулшани маънӣ , ниҳоли вуҷӯд ӯро парварда , аммо ба ҳасби зоҳири иҷозау тарбият аз шайхи абўолъбоси қассоб омулӣ ёфта . Бأии ҳол , бузургвор шайхӣ бӯда , каромот бисёр аз ӯ буруз намӯда ки дар нафаҳоту соири кутуб мстўраст ва дар санаи хумсу ъшрўну арбъи моӣаҳ вафот ёфт . Мазораш дар хрқон бастомаст . Ин чанд рубоӣ аз афкори он ҷаноби тимно дар ин китоб сабт шуд . Рубоиёт :

اسم شریفش علی بن جعفر و دویست سال بعد از زمان سلطان العارفین ابایزید ظهور نموده و گویند سلطان از ظهور وی خبر داده و آن خبر مطابق واقع افتاده. هم گفته‌اند که روحانیت سلطان او را تربیت کرده و در گلشن معنی، نهال وجود او را پرورده، اما به حسب ظاهر اجازه و تربیت از شیخ ابوالعباس قصاب آملی یافته. بأَیّ حال، بزرگوار شیخی بوده، کرامات بسیار از او بروز نموده که در نفحات و سایر کتب مسطور است و در سنهٔ خمس و عشرون و اربع مائة وفات یافت. مزارش در خرقان بسطام است. این چند رباعی از افکار آن جناب تیمّناً در این کتاب ثبت شد. رباعیات:

Ондўст ки диданаш биорояд чашм

آندوست که دیدنش بیاراید چشم

Бе диданаш аз гиря наёсоед чашм

بی دیدنش از گریه نیاساید چشم

Моро з барои диданаш бояд чашм

ما را ز برای دیدنش باید چشم

Гар дӯст набинад ба чаҳ кор ояд чашм

گر دوست نبیند به چه کار آید چشم

٭٭٭

٭٭٭

Асрор аз лро на ту доне ва на ман

اسرار از ل را نه تو دانی و نه من

Ин ҳарфи муаммо на ту хуоне ва на ман

این حرف معما نه تو خوانی و نه من

Ҳаст аз пас пардаи гуфтугӯии ман ва ту

هست از پس پرده گفتگوی من و تو

Чун парда биафтад на ту Монӣ ва на ман

چون پرده بیفتد نه تو مانی و نه من

Гӯйанд ки ҷаноби шайхро писарии наврасида буд ва дар рӯзи иди азҳӣ кушта шуд . Ҷаноби шайхи пас аз истеҳзор , ин рубоиро дрмноҷот гуфта раҳмаи аллоҳи алайҳ :

گویند که جناب شیخ را پسری نورسیده بود و در روز عید اضحی کشته شد. جناب شیخ پس از استحضار، این رباعی را درمناجات گفته رحمة اللّه علیه:

Ҳошо ки ман аз ҳукми ту афғон кунамӣ

حاشا که من از حکم تو افغان کنمی

Бо худ нафасии хилоф фармон кунамӣ

با خود نفسی خلاف فرمان کنمی

Сад қурраи айн дигарам боистӣ

صد قرّة عین دیگرم بایستی

То рӯзи чунин баҳри ту қурбон кунамӣ

تا روز چنین بهر تو قربان کنمی