Вҳўи сидолоҷли Сайиди алии бен шаҳоби аддӣни Муҳамад . Насаби шарифаш ба чанд восита ба ҳазрат эмомҳамам зин алъобдинؑмнтҳӣ мешавад ҷаноби мейр аз дувоздаҳ солагии солики маслак сулӯк шуд . Дасти иродат ба шайхи шарафи аддӣни Маҳмӯди Абдуллоҳи мздқонии мурӣди шайхи ълоءи аддавла саманоне доду касби тариқат дар пеши тақии аддӣни алии дӯстӣ саманоне кард . Ҷомеъи улӯми зоҳиру ботини гашт . Се навбати рубъи маскӯнро саёҳат намӯд . Гӯйанд ба суҳбати ҳазор ва чаҳорсад нафар аз аўлёءоллаҳ расед . Ғарибтар инки чаҳорсад танро дар як маҷлис дид . Аҳволу ақволаш дар китоби хулосаи алмноқб мундараҷаст . Билохира дар мовароуннаҳр ба балое даргузашт . Наъшашро ба Хатлон нақл намуданд . Муддати умраши ҳафтод ва се солу вФотш дар санаи 786 . Аз ӯст :
وهو سیدالاجل سید علی بن شهاب الدین محمد. نسب شریفش به چند واسطه به حضرت امام همام زین العابدینؑمنتهی میشود جناب میر از دوازده سالگی سالک مسلک سلوک شد. دستِ ارادت به شیخ شرف الدین محمود عبداللّه مزدقانی مرید شیخ علاء الدوله سمنانی داد و کسب طریقت در پیش تقی الدین علی دوستی سمنانی کرد. جامع علوم ظاهر و باطن گشت. سه نوبت ربع مسکون را سیاحت نمود. گویند به صحبت هزار و چهارصد نفر از اولیاءاللّه رسید. غریبتر اینکه چهارصد تن را در یک مجلس دید. احوال و اقوالش در کتاب خلاصة المناقب مندرج است. بالاخره در ماوراءالنهر به بلایی درگذشت. نعشش را به ختلان نقل نمودند. مدت عمرش هفتاد و سه سال و وفاتش در سنهٔ ۷۸۶. از اوست:
Аз канор хеш меёбам дамодами буии ёр
از کنار خویش مییابم دمادم بوی یار
Зон ҳамеи гирами дамодами хештанро дар канор
زان همی گیرم دمادم خویشتن را در کنار
На майонашро канорӣ на канорашро миён
نه میانش را کناری نه کنارش را میان
Вази миёни оташ ишқаш намеёбам канор
وز میان آتش عشقش نمییابم کنار
қитъа
قطعه
Пурсед азизӣ ки алии зи аҳли куҷое
پرسید عزیزی که علی ز اهل کجایی
Гуфтам ба вилоёти алӣ каз ҳамдонам
گفتم به ولایات علی کز همدانم
На зон ҳама донам ки ндонанд алӣ ро
نه زان همه دانم که ندانند علی را
Ман зон ҳамдонам ки алиро ҳама донам
من زان همدانم که علی را همه دانم
рубоӣ
رباعی
На дида буд ки ҷустуҷӯяш накунад
نه دیده بود که جستجویش نکند
На кому забон ки гуфтугӯяш накунад
نه کام و زبان که گفتگویش نکند
Ҳар дил ки дарави муҳаббат ӯ набӯд
هر دل که درو محبت او نبود
Гар пеш саг афкананд бӯяш накунад
گر پیش سگ افکنند بویش نکند
٭٭٭
٭٭٭
Ҳошо ки зи зарби тиру ханҷари тарсим
حاشا که ز ضرب تیر و خنجر ترسیم
Ваз бастани пойу хстни сари тарсим
وز بستن پای و خستن سر ترسیم
Мо гарми равони дӯзахи ошомоним
ما گرم روان دوزخ آشامانیم
Аз гуфт ва шунид халқи камтари тарсим
از گفت و شنید خلق کمتر ترسیم
٭٭٭
٭٭٭
Гар бадари мунирӣу самои манзили ту
گر بدر منیری و سما منزل تو
Вази кавсар агар сиришта бошад гули ту
وز کوثر اگر سرشته باشد گل تو
Гар меҳр алӣ набошад андари дили ту
گر مهر علی نباشد اندر دل تو
Мискини ту вусъиҳои бе ҳосили ту
مسکین تو وسعیهای بی حاصل تو