Дар мабодии ҳоли хумор буд . Ба сабаби таъсири суҳбати аҳли аллоҳ тавба намӯд . Рӯй ниёз ба даргоҳи млоики паноҳи ҳазрати шамси шумуси эмом Тӯс оварад . Дар он остони муҷовират ихтиёр кард . Гӯйанд ки чун муҳаррами ҳарами ҳазрат эмом ҳамам гардид , қасидае дар манқибат ба силк назм кашиду коргузорони саркори имомати дор дар фикри саҷъӣ ба ҷиҳати меҳри меҳри осор ки дар нўштҷоту арқоми зарур ва дар кор буд , буданд . Шаби яке аз аҳли сафоу мутаваллӣони равзаи ризои алайҳи алтҳиаҳу алсно дар воқеа ба хизмати ҳазрат файз ёб шуд . Ҳазрат фармуданд ки сабоҳ ба хориҷи шаҳри равед ки пиёдаи жулидае бо сару пой бараҳна меояду қасидае дар мадҳ мо гуфта ки матлаъи он ба ҷиҳати саҷъи муборак муносибаст . Алии алсбоҳи ҳасби аламр ба истиқболи рафта , боборо диданд ва шинохтанд ва ба аноят беғоят ҳазрат навохтанд . Дохили шаҳр шуда , матлаъи қасида ӯро саҷъи меҳр муборак карданд вон инаст :
در مبادی حال خمار بود. به سبب تأثیر صحبت اهل اللّه توبه نمود. روی نیاز به درگاه ملایک پناه حضرت شمس الشموس امام طوس آورد. در آن آستان مجاورت اختیار کرد. گویند که چون محرم حرم حضرت امام همام گردید، قصیدهای در منقبت به سلک نظم کشید و کارگزاران سرکار امامت دار در فکر سجعی به جهت مهر مهر آثار که در نوشتجات و ارقام ضرور و در کار بود، بودند. شب یکی از اهل صفا و متولیّان روضهٔ رضا علیه التحیّة و الثنا در واقعه به خدمت حضرت فیض یاب شد. حضرت فرمودند که صباح به خارج شهر روید که پیادهٔ ژولیدهای با سر و پای برهنه میآید و قصیدهای در مدح ما گفته که مطلع آن به جهت سجع مبارک مناسب است. علی الصباح حسب الامر به استقبال رفته، بابا را دیدند و شناختند و به عنایت بی غایت حضرت نواختند. داخل شهر شده، مطلع قصیدهٔ او را سجع مهر مبارک کردند وآن این است:
Гулӣ ки як варақаши обрӯӣ на чаман аст
گلی که یک ورقش آبروی نُه چمن است
Нишони хотами султони дайн Абулҳасан аст
نشان خاتمِ سلطان دین ابوالحسن است
Бобо ба мазмун : алтоӣби ман алзнби кмнлознби ?ла ва аз баракати он муҷовират аз аҳли имон ва аиқон шуд . ҒФри аллоҳи ?ла :
بابا به مضمون: التّائِبُ مَنِ الذَّنْبِ کَمَنْلاذَنْبَ لَهُ و از برکت آن مجاورت از اهل ایمان و ایقان شد. غَفِرَ اللّهُ لَهُ:
Аз фиреб нафас натавон хома наққош дид
از فریب نفس نتوان خامهٔ نقاش دید
Варна дар ин сақфи рангини ҷузи яке дар кор нест
ورنه در این سقف رنگین جز یکی در کار نیست
٭٭٭
٭٭٭
Онкии ин номаи сарбаста навиштааст нахуст
آنکه این نامهٔ سربسته نوشته است نخست
Гиреҳии сахт ба сарришта мазмун зада аст
گرهی سخت به سررشتهٔ مضمون زده است
٭٭٭
٭٭٭
Як чароғаст дар ин хона ва аз партави он
یک چراغ است در این خانه و از پرتوِ آن
Ҳркҷо менагарм анҷуманӣ сохта анд
هرکجا مینگرم انجمنی ساختهاند
٭٭٭
٭٭٭
Асли ин зарраи саргаштаи ҳам аз хуршед аст
اصل این ذرّهٔ سرگشته هم از خورشید است
Ҳам бидон асл маҳоласт ки роҷеъ нашавад
هم بدان اصل محال است که راجع نشود
٭٭٭
٭٭٭
Мушкил ҳикоятӣаст ки ҳар зарра айн ӯст
مشکل حکایتی است که هر ذرّه عین اوست
Аммо наме тавон ки ишорат бадв кунанд
اما نمیتوان که اشارت بدو کنند
Қисмати нигар ки куштаи шамшер ишқ ёфт
قسمت نگر که کشتهٔ شمشیر عشق یافت
Умрӣ ки зиндагон ба дуо орзӯ кунанд
عمری که زندگان به دعا آرزو کنند
٭٭٭
٭٭٭
Он оташӣ ки аз шаҷар тавр шуд баланд
آن آتشی که از شجرِ طور شد بلند
Мункир машав ки аз дару девор дида анд
منکر مشو که از در و دیوار دیدهاند
٭٭٭
٭٭٭
Он раҳравон ки рӯ ба дар дил ниҳода анд
آن رهروان که رو به درِ دل نهادهاند
Бе ранҷи роҳи рахт ба манзил ниҳода анд
بی رنجِ راه رخت به منزل نهادهاند
Дармондаи салоҳ ва фасодем алҳзр
درماندهٔ صلاح و فسادیم الحذر
Зини расмҳо ки мардуми оқил ниҳода анд
زین رسمها که مردمِ عاقل نهادهاند
٭٭٭
٭٭٭
Обӣ бар оташи дили мо ҳеҷ кас назд
آبی بر آتشِ دل ما هیچ کس نزد
Чандон ки пеши муҳаррам ва бегона сӯхтем
چندان که پیش محرم و بیگانه سوختیم
٭٭٭
٭٭٭
Шамъӣ ки оварад ба забони файзи нури худ
شمعی که آورد به زبان فیضِ نورِ خود
Гар оташ халил фурӯзад фусурда ба
گر آتشِ خلیل فروزد فسرده به