Абулқосими наҷми аддӣни Муҳамадаши ном буд ва дар сини шабоби касби улӯм дар пеши мавлонои абдурраҳмон ҷомӣ намӯд . Бинобар улувва ҳиммату смўи фитрат ба улӯми расмӣа қаноат накарда , рӯй ба илм ботин оварад . Ба хизмат ҷамъӣ расед ва иродат нагузид . Ба Ҳиндӯстон рафт . Ба хизмати Сайиди Муҳамади ҳошими шоҳи кирмонии аласли Деҳлавӣ алмўтни машҳур ба шоҳ ҷаҳонгир раседу иродати он Сайиди воломақомро гузид . Аз амоҷди тариқаи силсилаи неъмати аллоҳӣаи маҳсӯбу ъорҷи мъорҷ олия шуд . ВФотш дар санаи 988 дар агара Ҳиндӯстон буд . Ин чанд байт аз ӯ навишта шуд :
ابوالقاسم نجم الدین محمدش نام بود و در سن شباب کسب علوم در پیش مولانا عبدالرحمن جامی نمود. بنابر علو همت و سُموٌ فطرت به علوم رسمیه قناعت نکرده، روی به علم باطن آورد. به خدمت جمعی رسید و ارادت نگزید. به هندوستان رفت. به خدمت سید محمد هاشم شاه کرمانی الاصل دهلوی الموطن مشهور به شاه جهانگیر رسید و ارادت آن سید والامقام را گزید. از اماجد طریقهٔ سلسلهٔ نعمت اللهیّه محسوب و عارج معارج عالیه شد. وفاتش در سنهٔ ۹۸۸ در اگره هندوستان بود. این چند بیت از او نوشته شد:
Рубоӣ дар таърифи инсони комил
رباعی در تعریف انسان کامل
Онро ки ҳамеша лутфи ҳақ ҳамроҳ аст
آن را که همیشه لطف حق همراه است
Шоҳаш чу гадоӣасту гдочўн шоҳ аст
شاهش چو گدای است و گداچون شاه است
Аз сӯрати халқи маънӣ ҳақ бинад
از صورت خلق معنی حق بیند
Ореи одам ба сӯрат аллоҳ аст
آری آدم به صورت اللّه است
Мнҳқоӣқаҳи раҳмаи аллоҳи алайҳ
مِنْحقائِقِه رَحْمَةُ اللّهِ عَلَیْهِ
Хоҳи зоҳид , хоҳи ринди бодаи нӯш
خواه زاهد، خواه رِند باده نوش
Бо ҳамаи кас бар сар инсоф бош
با همه کس بر سر انصاف باش
٭٭٭
٭٭٭
эй ки по менаҳй ба роҳи талаб
ای که پا مینهی به راه طلب
Гар з бад бигузарӣ накӯи гардӣ
گر ز بد بگذری نکو گردی
Мураккаби саъии хешро май рон
مرکبِ سعی خویش را میران
То ба ҷое ки ҷумла ӯ гардӣ
تا به جایی که جمله او گردی
٭٭٭
٭٭٭
Чашма ки мезояд аз ин хоки дон
چشمه که میزاید از این خاک دان
Ашки муқӣмони дили хоки дон
اشک مقیمان دل خاک دان
Наргис Шаҳло набӯд ҳар баҳор
نرگس شهلا نبود هر بهار
Ин ки барояд ба лаби ҷӯйбор
این که برآید به لبِ جویبار
Чашм батонаст ки гардуни дун
چشم بتان است که گردونِ دون
Бар сар чӯб оварад аз гули бурун
بر سر چوب آورد از گل برون