Куняту номи он ҷаноби Абуҳомиди Муҳамаду лақабаши ҳаҷаи алислом . Аз машоҳӣри уламо ва муҳаққиқин урафост . Ваии бародари меҳтари шайхи Аҳмад Ғаззолӣаст . Муъоризоти эшон машҳураст ва дар кутуби мутадовилаи мазкӯр . Ба қавли ибни хлкон аз қроӣ Тӯсаст ва агарчӣ дар авоили ҳол , ҷаноби шайхи толиби илми қолу солби тариқи ҳол май буд валикини охроломр ба ҳақиқати ҳоли аҳли завқи паии барда , ба ҳақиқати тариқаи орифин иқрор овардау соҳиби мақомот олия гардид . Худ гуфтааст ки бо инки ман ба ағлабу аксари улӯм олам будам то ба хизмати ҷаноби шайхи Абӯалии Формдӣу соири аҳли ҳол руҷӯъ нанамуд , ҳали ғўомзу басти қбоизи ман ҳосил нигарадед . Ғараз , ҷаноби шайхи раҳмаи аллоҳи алайҳ муҳаққиқӣаст бебадӣл ва мдққӣаст беъдил . Гӯйанд адади рсолотш ба нуҳсад внўд ва на расида . Эҳёии улӯму кимиёии саодат аз ӯст . Панҷоҳ ва чаҳор сол умр ёфт ва дар санаи 505 ба ҷинати шитофт . Аз ӯст :

کنیت و نام آن جناب ابوحامد محمد و لقبش حجة الاسلام. از مشاهیر علما و محققین عرفاست. وی برادر مهتر شیخ احمد غزالی است. معارضات ایشان مشهور است و در کتب متداوله مذکور. به قول ابن خلکان از قُرای طوس است و اگرچه در اوایلِ حال، جناب شیخ طالب علم قال و سالب طریق حال می‌بود ولیکن آخرالامر به حقیقت حال اهل ذوق پی برده، به حقیقت طریقهٔ عارفین اقرار آورده و صاحب مقامات عالیه گردید.خود گفته است که با اینکه من به اغلب و اکثر علوم عالم بودم تا به خدمت جناب شیخ ابوعلی فارمدی و سایر اهل حال رجوع ننمود، حلِّ غوامض و بسط قبایض من حاصل نگردید. غرض، جناب شیخ رحمة اللّه علیه محققی است بی بدیل و مدققی است بی عدیل. گویند عدد رسالاتش به نهصد ونود و نه رسیده. احیای علوم و کیمیای سعادت از اوست. پنجاه و چهار سال عمر یافت و در سنهٔ ۵۰۵ به جنت شتافت. از اوست:

Гуфтам длотўи чандин бар хештан чу пайчи

گفتم دلاتو چندین بر خویشتن چو پیچی

Бо як табиби муҳаррами ин роз дар миён на

با یک طبیب محرم این راز در میان نه

Гуфто ки ҳам табибӣ фармӯдааст ин ро

گفتا که هم طبیبی فرموده است این را

Гар меҳри ёри дории сдмҳр бар забон на

گر مهرِ یار داری صدمُهر بر زبان نه

٭٭٭

٭٭٭

Касро пас пардаи қазо роҳ нашуд

کس را پسِ پردهٔ قضا راه نشد

Вази сари қадари ҳеҷ кас огоҳ нашуд

وز سِرِّ قدر هیچ کس آگاه نشد

Ҳар каси зи сари қиёс чизе гуфтанд

هر کس ز سر قیاس چیزی گفتند

Маълум нагашту қисса кӯтоҳ нашуд

معلوم نگشت و قصه کوتاه نشد

٭٭٭

٭٭٭

Мо ҷомаи намозӣ ба сар хам кардем

ما جامه نمازی به سر خم کردیم

Вази хоки харобот таяммум кардем

وز خاک خرابات تیمم کردیم

Шояд ки дарин майкада ҳо дарёбем

شاید که درین میکده‌ها دریابیم

Он ёр ки дар савмиъаҳо гум кардем

آن یار که در صومعه‌ها گم کردیم

٭٭٭

٭٭٭

Хок дар кас машав ки гирдат хонам

خاکِ در کس مشو که گردت خوانم

Гар худ ҳамаи оташӣ ки сардат хонам

گر خود همه آتشی که سردت خوانم

То ташнатарӣ ба халқи муҳтоҷ тарӣ

تا تشنه‌تری به خلق محتاج تری

Сайр аз ҳамаи шӯ то сира мардат хонам

سیر از همه شو تا سره مردت خوانم