Натавон ба худо расед аз илми китоб

نتوان به خدا رسید از علم کتاب

Ҳуҷҷати набарди роҳ ба иқлӣми савоб

حجت نبرد راه به اقلیم صواب

Дар водии маърифати бароҳини ҳаким

در وادی معرفت براهین حکیم

Чун ҷодаҳост дар чарогоҳи дўоб

چون جاده‌هاست در چراگاه دواب

Феъли бади мо чу қисса булъаҷаб аст

فعلِ بد ما چو قّصهٔ بوالعجب است

Рӯзи ҳама дар фикрати ин қисса шаб аст

روز همه در فکرت این قصه شب است

Тӯҳмати нштўон ба қудрат ноқис кард

تهمت نشتوان به قدرتِ ناقص کرد

Ҳақ ҳам натавон гуфт ки тарк адаб аст

حق هم نتوان گفت که ترکِ ادب است

Муъмин ба бадӣ нест касе монандат

مؤمن به بدی نیست کسی مانندت

Ин турфа ки халқи нек май хўонндт

این طرفه که خلق نیک می‌خوانندت

Як чанд чунон бадӣ ки худ май доне

یک چند چنان بدی که خود می‌دانی

Як чанд чунон бош ки май донндт

یک چند چنان باش که می‌دانندت

Дар паҳлавии дили всоқм аз нола пар аст

در پهلوی دل وثاقم از ناله پُر است

Ҷонами зи таби влбми зи тбхолаҳ пар аст

جانم ز تب ولبم ز تبخاله پر است

Аз дидаи хўнбор ки чашмаши мрсод

از دیدهٔ خونبار که چشمش مرساد

Домону канорами зи гули лола пар аст

دامان و کنارم ز گلِ لاله پر است

Мо ҳирс ба неруӣ қаноат шиканем

ما حرص به نیروی قناعت شکنیم

Вндри дили халқи хор миннат шиканем

وندر دل خلق خارِ منّت شکنیم

По бар сари тоҷ киқбодӣ нанаҳем

پا بر سر تاج کیقبادی ننهیم

Онҷо ки каллаи гӯша ҳиммат шиканем

آنجا که کُله گوشهٔ همت شکنیم

Дил чист даруни синаи сӯзӣу туфӣ

دل چیست درون سینه سوزی و تفی

Тан чист ғаму ранҷу балоро ҳадафӣ

تن چیست غم و رنج و بلا را هدفی

Алқсаҳ ба қасди ҷони мо бастаи сафӣ

القصه به قصد جان ما بسته صفی

Марг аз тарафии взндгӣ аз тарафӣ

مرگ از طرفی وزندگی از طرفی