Исмаши шайхи мкҳн ва аз машойихи деҳлӣ . Аслаш аз музофоти сўбаҳи шоҳи ҷаҳон обод бӯда . Вуҷӯдаш дар аҳди салтанати акбршоаҳу ҷаҳонгир аз мкмни ғайб зуҳӯр намӯда . Маҷмӯъаи фархундаи хисолӣу соҳиби поя олӣ бӯда . Ин ду рубоиро аз вай қаламӣ намӯд :
اسمش شیخ مکهّن و از مشایخ دهلی. اصلش از مضافات صوبهٔ شاه جهان آباد بوده. وجودش در عهد سلطنت اکبرشاه و جهانگیر از مکمنِ غیب ظهور نموده. مجموعهٔ فرخنده خصالی و صاحب پایهٔ عالی بوده. این دو رباعی را از وی قلمی نمود:
мнрбоъётаҳ
مِنْرباعیّاتِهِ
Он кас ки ба ишқ , бастаи паймони дуруст
آن کس که به عشق، بسته پیمانِ درست
Дар куфри ниҳони сохтаи имони дуруст
در کفر نهان ساخته ایمانِ درست
Дорад ба хилофи равиши булҳавасон
دارد به خلاف روش بوالهوسان
Сад пораи дилии зери гиребони дуруст
صد پاره دلی زیر گریبان درست
٭٭٭
٭٭٭
Аз синаи ғубори ғам наме бояд шаст
از سینه غبار غم نمیباید شست
Вази дили рақами ?илам наме бояд шаст
وز دل رقمِ الم نمیباید شست
Пое ки ба роҳ ишқ шуд хок олуд
پایی که به راه عشق شد خاک آلود
Аз оби ҳаёти ҳам наме бояд шаст
از آب حیات هم نمیباید شست