Он ҷаноб ба шайхи наҷми аддӣни доя машҳурасту Масқати алрأсши тҳрону мурӣди шайхи наҷми аддӣн куброасту шайхи наҷми аддӣни куброи тарбияти вайро ба ҷаноби шайхи мҷдолдини Бағдодӣ ҳўолт фармуд . Дар фитнаи чнгизхонӣ аз хоразм ба рӯми рафта ва дар он авқоти шдоид ва ?мукуаед бисёр аз рӯзгори дида . Чунончии худ кайфияти онро дар авоили китоби мирсоди алъбод ки аз таълӣфот ӯст , мшрўҳои мстўри фармӯда . Соҳиби нафаҳоти навишта ки шайх бо мавлонои садриддини қўниўӣу мавлавии маънавӣ дар рӯми мулоқоти фармӯдау ҳангоми намоз муқтадо шуд . Дар ҳар ду ракаати сӯраи қалёи аиҳо алкоФрўн хонд . Чун аз намоз фориғ шуданд мавлавӣ ба шайхи садриддин бар ваҷҳ таййибат гуфт ки як бор барои шумо хонд ва як бор барои мо . Мирсоди алъбоду баҳри алҳқоиқ низ аз таснифот ӯст . Мирсоди алъбодш ҳозирасту нусхаи ҷомеъаи муфида Эйаст . ВФотш дар санаи арбъ ва хумсину стмоӣаҳ дар Бағдод ,у қабрӣ ки дар хориҷи мақбараи шайхи сиррии сиқтӣу ҷунайд Бағдодӣаст аз ӯст . Аз ашъори он ҷанобаст :

آن جناب به شیخ نجم الدین دایه مشهور است و مسقط الرأسش طهران و مرید شیخ نجم الدین کبری است و شیخ نجم الدین کبری تربیت وی را به جناب شیخ مجدالدین بغدادی حوالت فرمود. در فتنهٔ چنگیزخانی از خوارزم به روم رفته و در آن اوقات شداید و مکاید بسیار از روزگار دیده. چنانچه خود کیفیت آن را در اوایل کتاب مرصاد العباد که از تألیفات اوست، مشروحاً مسطور فرموده. صاحب نفحات نوشته که شیخ با مولانا صدرالدین قونیوی و مولوی معنوی در روم ملاقات فرموده و هنگام نماز مقتدا شد. در هر دو رکعت سورهٔ قُلْیا ایّها الکافِرُون خواند. چون از نماز فارغ شدند مولوی به شیخ صدرالدین بر وجه طیبت گفت که یک بار برای شما خواند و یک بار برای ما. مرصاد العباد و بحر الحقایق نیز از تصنیفات اوست. مرصاد العبادش حاضر است و نسخهٔ جامعهٔ مفیده‌ای است. وفاتش در سنهٔ اربع و خمسین و ستمائه در بغداد، و قبری که در خارج مقبرهٔ شیخ سری سقطی و جنید بغدادی است از اوست. از اشعار آن جناب است:

рубоиёт

رباعیات

Дар ишқи туами ҷаҳони сарое танг аст

در عشق توام جهان سرایی تنگ است

Ҳамчун чашмати дилами фазойӣ танг аст

همچون چشمت دلم فضایی تنگ است

эй дар дили ман сохтаи манзилгаҳи хеш

ای در دل من ساخته منزلگهِ خویش

Маъзӯри ҳамеи дор ки ҷое танг аст

معذور همی دار که جایی تنگ است

٭٭٭

٭٭٭

Ишқат ки давои ҷони ин дарвеш аст

عشقت که دوای جان این درویش است

зи андоза ҳар ҳўопрстӣ беш аст

ز اندازهٔ هر هواپرستی بیش است

Сиррӣаст ки дар азали маро дар сар буд

سرّی است که در ازل مرا در سر بود

Корӣаст ки то абади маро дар пеш аст

کاری است که تا ابد مرا در پیش است

٭٭٭

٭٭٭

Ҳар сабза ки дар канори ҷӯӣ руста аст

هر سبزه که در کنار جویی رسته است

Гӯйии зи хати бунафшаи мӯе руста аст

گویی ز خط بنفشه مویی رسته است

То бар сари лолаи по ба хорӣ нанаҳй

تا بر سر لاله پا به خواری ننهی

Кони лолаи зи хоки лолаи рӯе руста аст

کان لاله ز خاک لاله رویی رسته است

٭٭٭

٭٭٭

Шамъ арча чу ман доғ ҷудоӣ дорад

شمع ارچه چو من داغ جدایی دارد

Бо гиряу сӯз ошноӣ дорад

با گریه و سوز آشنایی دارد

Сарриштаи шамъ ба ки сарриштаи ман

سررشتهٔ شمع به که سررشتهٔ من

Кони риштаи сиррӣ ба равшаноӣ дорад

کان رشته سری به روشنایی دارد

٭٭٭

٭٭٭

эй дили ту агар маст нае ҳушёрӣ

ای دل تو اگر مست نه‌ای هشیاری

Зон пеш ки бугзарад ҷаҳон бигзорӣ

زان پیش که بگذرد جهان بگذاری

Кам хусб ба вақти субҳ кандар паии тест

کم خسب به وقت صبح کاندر پی تست

Хобӣ ки қиёматаш буд бедорӣ

خوابی که قیامتش بود بیداری