Исми он ҷаноби шоҳи фазл ва аз содоти саҳеҳ алнсб бӯда . Улӯми сӯрӣу маънавиро ҷамъ намӯдау ҷовдони кабӣру ҷовдони сағир аз тасониф мармуза ӯст ва дар улӯми арабӣау илми ҷФру илми ҳуруфу асмоу ҳикмат мутабаҳҳир бӯдау ҷаноби Сайиди насимии широзиро тарбият намӯда . Каромоту хўорқи одоташ мўФўрасту муосири шоҳрухи мирзоу амири Темур . Орифии зии ҷоҳу муҳаққиқии огоҳ будӣу пайвастаи кашф астор намӯдӣ . Мейрони шоҳ ӯро аз Ширвон эҳзор намӯд ва ба фатвои ҷҳлои уламои аср дар санаи 796 шаҳодат ёфт ва аз ӯст :

اسم آن جناب شاه فضل و از سادات صحیح النسب بوده. علوم صوری و معنوی را جمع نموده و جاودان کبیر و جاودان صغیر از تصانیف مرموزهٔ اوست و در علوم عربیه و علم جفر و علم حروف و اسما و حکمت متبحر بوده و جناب سید نسیمی شیرازی را تربیت نموده. کرامات و خوارق عاداتش موفور است و معاصر شاهرخ میرزا و امیر تیمور. عارفی ذی جاه و محققی آگاه بودی و پیوسته کشف استار نمودی. میران شاه او را از شیروان احضار نمود و به فتوای جهلای علمای عصر در سنهٔ ۷۹۶ شهادت یافت و از اوست:

Вуҷӯдами замонӣ ки пайдо набӯд

وجودم زمانی که پیدا نبود

Биҷузи мазҳари ҳақ таъолӣ набӯд

بجز مظهر حق تعالی نبود

Ба Мисри вуҷӯди он замони омадам

به مصر وجود آن زمان آمدم

Ки бо Юсуфи ҷон Зулайхо набӯд

که با یوسفِ جان زلیخا نبود

Фириштаи марои саҷдаи он рӯз кард

فرشته مرا سجده آن روز کرد

Ки бо одам эй хоҷа ҳавво набӯд

که با آدم ای خواجه حوا نبود

Ман он дами дам аз зиндагӣ ме задам

من آن دم دم از زندگی می‌زدم

Ки дар нафаси Марям масеҳо набӯд

که در نفس مریم مسیحا نبود

Сухан гуфт Мӯсои мо бо худо

سخن گفت موسیِ ما با خدا

Замонӣ ки гӯянда пайдо набӯд

زمانی که گوینده پیدا نبود

Чаро дидаам нақши ашё дар ӯ

چرا دیده‌ام نقش اشیا در او

Чу дар зоти аўнқш ашё набӯд

چو در ذات اونقش اشیا نبود

Худоро аз он май пурситади худо

خدا را از آن می‌پرستد خدا

Ки илм парастидан аз мо набӯд

که علم پرستیدن از ما نبود

Ва ?лаи аизо

و له ایضاً

Нур рахт афтод шабӣ дар дили Мансур

نور رخت افتاد شبی در دل منصور

Фарёди аноолҳқи зи смўоти баромад

فریاد اناالحق ز سموات برآمد

Дар савмиъа то замзамаи ишқ ту афтод

در صومعه تا زمزمهٔ عشق تو افتاد

Сӯфӣ чу ман аз тавбау томоти баромад

صوفی چو من از توبه و طامات برآمد

٭٭٭

٭٭٭

Чунон наҳуфтаам асрори ишқати андари дил

چنان نهفته‌ام اسرار عشقت اندر دل

Ки аздлм ба забонам намерасад овоз

که ازدلم به زبانم نمی‌رسد آواز

٭٭٭

٭٭٭

Хуршед азал битофт аз равзани тан

خورشید ازل بتافت از روزن تن

То чеҳра худ бибинад андари равзан

تا چهرهٔ خود ببیند اندر روزن

Гуяд ки чу равзани з миён бархезад

گوید که چو روزن ز میان برخیزد

Ман бошам ва ман бошам ва ман бошам ва ман

من باشم و من باشم و من باشم و من