Исми шарифаши шайхи Аҳмаду книтши абўосҳқи машҳур ба атъимау сабаби ин лақаби инки ӯ сухан дар васфи атъима май фармӯда . Баъзе ӯро мардии хуши табъ шимурдаанду ҳоли онкии шайхии бузургвору фозилии олии миқдор , соҳиби ваҷду ҳолу маҷмӯъаи сифот камоласт . Ба хизмати шоҳи неъмати аллоҳи кирмонии расидау иродат ҳосил карда . Ба баъзе аз ашъори Сайиди неъмати аллоҳ ақтФо намӯда ва аз он ҷумлаи шоҳи неъмат аллоҳ гуфта :
اسم شریفش شیخ احمد و کنیتش ابواسحق مشهور به اطعمه و سبب این لقب اینکه او سخن در وصف اطعمه میفرموده. بعضی او را مردی خوش طبع شمردهاند و حال آنکه شیخی بزرگوار و فاضلی عالی مقدار، صاحب وجد و حال و مجموعهٔ صفات کمال است. به خدمت شاه نعمت اللّه کرمانی رسیده و ارادت حاصل کرده. به بعضی از اشعار سید نعمت اللّه اقتفا نموده و از آن جمله شاه نعمت اللّه گفته:
Гавҳари баҳр бекарон моием
گوهر بحر بیکران ماییم
Гоҳ мавҷему гоҳи дарёӣам
گاه موجیم و گاه دریاییم
ӯ гуфта :
او گفته:
Риштаи лок маърифат моием
رشتهٔ لاک معرفت ماییم
Гуҳ хамирему гоҳи бғроиим
گه خمیریم و گاه بغراییم
Сайид чун ӯро дидаи фармӯда : риштаи локи маърифати шмоиид . Ба Сайид дар ҷавоб гуфта ки мо наметавонем аз аллоҳ гуфт , аз неъмат аллоҳ мегӯйем . Ҷаноби шоҳи доъии аллоҳи широзӣ бо ваии муосиру муоширу вайро тамҷид карда . Марсия дар вФотш ба назм оварда . Ғараз , шайхи ашъор бисёр аз ҳар мақула доранд вбиштри мсоръи шамси аддӣни Муҳамади ҳофизи широзиро ба тазмин дар шеър худ меоваранд . Марқадаш дар такяи чиҳил танони Широз , ва ин чанд байт аз ӯст :
سید چون او را دیده فرموده: رشتهٔ لاک معرفت شمایید. به سید در جواب گفته که ما نمیتوانیم از اللّه گفت، از نعمت اللّه میگوییم. جناب شاه داعی اللّه شیرازی با وی معاصر و معاشر و وی را تمجید کرده. مرثیه در وفاتش به نظم آورده. غرض، شیخ اشعار بسیار از هر مقوله دارند وبیشتر مصارع شمس الدین محمد حافظ شیرازی را به تضمین در شعر خود میآورند. مرقدش در تکیهٔ چهل تنان شیراز، و این چند بیت از اوست:
Гипопзони саҳар ки сари каллаи вокннд
گیپاپزان سحر که سر کله واکنند
Оё буд ки гӯшаи чашмӣ ба мо кунанд
آیا بود که گوشهٔ چشمی به ما کنند
٭٭٭
٭٭٭
Чун аз даруни харбуза воқиф нашуд касе
چون از درون خربزه واقف نشد کسی
Ҳаркаси ҳикоятӣ ба тасаввур чаро кунанд
هرکس حکایتی به تصور چرا کنند
٭٭٭
٭٭٭
Рӯзаи дорӣу қаноати ҳавасам буд вале
روزه داری و قناعت هوسم بود ولی
Чашмакӣ мезанад он барраи бирён ки мапурс
چشمکی میزند آن برهٔ بریان که مپرس
Кас ба болои мзъФри мкнодоши турш
کس به بالای مزعفر مکناداش ترش
Ки чунонам ман азин карда пушаймон ки мапурс
که چنانم من ازین کرده پشیمان که مپرس
٭٭٭
٭٭٭
Ҳикояти адасу суфраи халили аллоҳ
حکایت عدس و سفرهٔ خلیل اللّه
з ман бипурс ки маддоҳи неъмати аллоҳам
ز من بپرس که مداح نعمت اللّهم
٭٭٭
٭٭٭
Пас аз сӣ чилла бар ман кашф шуд ин рози пинҳонӣ
پس از سی چله بر من کشف شد این راز پنهانی
Ки бўронӣаст бодинҷон ва бодинҷонаст бўронӣ
که بورانی است بادنجان و بادنجانست بورانی
٭٭٭
٭٭٭
Хур дар равоқи азрақ чун рӯ наад ба зардӣ
خور در رواق ازرق چون رو نهد به زردی
Ёд оядам мзъФр дар саҳни лоҷувардӣ
یاد آیدم مزعفر در صحن لاجوردی