Бидон ки ин тайифа олия мефармойанд ки оёту аҳодӣс дар амр ба зикри касӣр муваққатану ғайри муваққат бисёраст ки ҷҳўлии инкор он наметавонад намӯд . Аммо оёти аҳзоб : қоли аллоҳи таъолӣ ё أиҳои аллазӣнаи омнўои азкрўои аллоҳи зкрои ксироу сбҳўаҳи бикраи восило ва низ мефармоед ҷли шаънаи возкри рбки фии нФски тзръои вхиФаҳ . Аизои қоли субҳонау азкрўнии أзкркмў низ фармуд возкрўоллаҳи ксирои лълкмтФлҳўн ва дар боби иўнсؑдр софот мефармоед : Флўлоأнаҳи кони ман алмсбҳини ллбси фии батнаи إлии явми ибъсўни дигар дар сӯраи нури фармӯда : риҷоли лотлҳиҳмтҷораҳи влобиъи ънзкри аллоҳи дигар дар сӯраи оли умрони фармӯда : Фоързънмнтўлии ънзкрнои илои охир ва низ фармӯдаи влоттъмнأғФлнои қалбаи ънзкрно . Дар мақом мадҳ мефармоед : аллазӣнаи изкрўни аллоҳи қёмоу қъўдоу алии ҷнўбҳмўитФкрўни фии халқи алсмўоти волأрзи илои охир ва низ дар сӯра анфол мефармоед : аллазӣнаи إзои зикри аллоҳи вҷлтқлўбҳмў низ дар сӯра раъд мефармоед : вттмӣни қлўбҳмбзкри аллоҳи أлои бзкри аллоҳи ттмӣни улқулуб ва аз ин қабили оёт дар китоби Маҷид бисёраст ва аммо аҳодӣс дар иршоди улқулуби дайламӣ : ани алнбиؐأлои إни хайри أъмолкмўи أзкоркмънди мликкмўи أрФъи ъндаҳи дрҷоткмўи хайри мо тлътълиаҳи алшмси зикри аллоҳи субҳонаи втъолии вҳўи хабари ъннФсаҳу қоли أнои ҷлиси мнзкрнии вмнорФъи манзалаи мнҷлиси аллоҳи таъолӣ ва низ дар китоб ки сарвари авлиёи алӣ Муртазо фармуд : ки ҳақи таъолӣ гардонидааст зикру ёди худро ҷилоу сафодиҳанда аз барои дилҳо .

بدان که این طایفهٔ عالیه می‌فرمایند که آیات و احادیث در امر به ذکر کثیر موقتاً و غیر موقت بسیار است که جهولی انکار آن نمی‌تواند نمود. اما آیات احزاب: قالَ اللّهُ تَعالَی یا أیُّها الّذینَ آمَنُوا اذْکُروا اللّهَ ذِکْراً کَثیراً و سَبِّحُوْهُ بُکْرَةً وَاَصیْلاً و نیز می‌فرماید جل شأنه وَاذْکُرُ رَبَّکَ فی نَفْسِکَ تَضَرُّعاً وَخِیْفَةً. ایضاً قالَ سُبْحانَهُ و اذکُرُونی أَذْکُرْکُمْو نیز فرمود واذْکُرواللّه کَثِیراً لَعَلَّکُمْتُفْلِحُونَ و در باب یونسؑدر صافات می‌فرماید: فَلَوْلاأَنَّهُ کانَ مِنَ المُسَبِّحینَ لَلَبِثَ فی بَطْنِهِ إلَی یَوْمٍ یُبْعَثوْنَ دیگر در سورهٔ نور فرموده: رِجالٌ لاتُلْهِیْهِمْتِجارَةٌ وَلابَیْعٌ عَنْذِکْرِ اللّهِ دیگر در سورهٔ آل عمران فرموده: فَاعْرِضْعَنْمَنْتَوَلَّی عَنْذِکْرِنا الی آخر و نیز فرموده وَلاتُطِعْمَنْأَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْذِکْرِنا. در مقام مدح می‌فرماید: الذِیْنَ یَذْکُرُوْنَ اللّهَ قِیاماً و قُعُوداً و عَلَی جُنُوبِهِمْوَیَتَفَکَّرُوْنَ فی خَلْقِ السَّمواتِ والأَرْضِ الی آخر و نیز در سورهٔ انفال می‌فرماید: الّذِیْنَ إذا ذُکِرَ اللّهُ وَجَلَتْقُلُوبُهُمْو نیز در سورهٔ رعد می‌فرماید: وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْبِذِکْرِ اللّهِ ألا بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ القُلُوبُ و از این قبیل آیات در کتاب مجید بسیار است و اما احادیث در ارشاد القلوب دیلمی: عَنِ النَّبیِّؐألا إنَّ خَیْرَ أعْمالِکُمْوَ أذْکارِکُمْعِنْدَ مَلِیْکِکُمْو أرْفَعَ عِنْدَهُ دَرَجاتِکُمْو خَیْرَ ما طَلَعَتْعَلَیْهِ الشَّمْسُ ذِکْرُ اللّهِ سُبْحانَهُ وَتَعالَی وَهُوَ خَبَّرَ عَنْنَفْسِهِ و قالَ أنا جَلِیْسُ مَنْذَکَرَنی وَمَنْاَرْفَعُ مَنْزِلَةً مِنْجَلِیْسِ اللّهِ تَعالَی و نیز در کتاب که سرور اولیا علی مرتضی فرمود: که حق تعالی گردانیده است ذکر و یاد خود را جلا و صفا دهنده از برای دل‌ها.

Ва ин каломӣаст тавили алзил , муштамил бар сифоти аҳли зикру маърифат ва дар авохири ин ҳадис ишора мефармоед ки эшон дар ҳақиқат дар охиратанд ва май бенанди ғайр аз ончии мардумон май бенанду итилоъ бар аҳволи пӯшидау умӯри барзаху амвоту қиёмат ва ғайриҳам доранд . Ва дар усӯли кофӣ аз ҳазрати содқؑҳдисӣ нақл мекунад дар тамҷиди аҳли зикр ки ибтидои он инаст : момншиءи إлои вела ҳади интҳии илайҳи إлои зикри аллоҳи Флиси ?лаи ҳади илои охири алҳдис ва гуфтааст шайхи зини аддӣни омилӣ дар мниаҳи алмриди йени ънрсўли аллоҳи қоли إзои мрртмФии риёзи алҷнаҳи Фортъўои қолўо ё расӯли аллоҳи мо риёзи алҷнаҳи қоли ҳаии ҳалқи аззикри Фإни ллаҳи таъолии сайёроти ман алмлоӣкаҳи итлбўни ҳалқи аззикри Фإзои атўои ълиҳмФиҳФўои баҳам .

و این کلامی است طویل الذیل، مشتمل بر صفات اهل ذکر و معرفت و در اواخر این حدیث اشاره می‌فرماید که ایشان در حقیقت در آخرتند و می‌بینند غیر از آنچه مردمان می‌بینند و اطلاع بر احوال پوشیده و امور برزخ و اموات و قیامت و غیرهم دارند. و در اصول کافی از حضرت صادقؑحدیثی نقل می‌کند در تمجید اهل ذکر که ابتدای آن این است: مَامِنْشَیءٍ إلّا وَلَهُ حَدُّ یَنْتَهِی الیهِ إلّا ذِکْرَ اللّهِ فَلَیْسَ لَهُ حَدٌّ الی آخر الحدیث و گفته است شیخ زین الدین عاملی در مُنیة المرید ین عَنْرَسُولِ اللّهِ قالَ إذا مَرَرْتُمْفی رِیاضِ الجنّةِ فَارْتَعُوا قالُوا یا رسولَ اللّهِ ما رِیاضُ الجنّةِ قالَ هِی حَلَقُ الذِّکْرِ فإنَّ لِلّهِ تَعالی سَیّاراتٌ مِنَ المَلائِکَةِ یَطْلُبُونَ حَلَقَ الذِّکْرِ فإذا اَتَوا عَلَیْهِمْفَیَحُفُّوا بِهِمْ.

Яъне ҳазрат фармуд ба асҳоби худ ки ҳаргоҳи мурӯру гузари шумо воқеъ шавад дар боғҳои биҳишт , пас чаро кунед ва лиззат бурид . Арз намуданд : ё расӯл аллоҳ чист боғи биҳишт ? ҳазрат фармуд ки он ҳалқаҳои зикр илоҳӣаст . Пас ба дурустӣ ки аз барои аллоҳи таъолии малоика Эй чанданд ки сайр мекунанду талаб май намоянди ҳалқаҳои зикрро . Пас ҳаргоҳ ки омаданду расиданд ба маҷлису ҳалқае ки зикри илоҳӣ дар онҷо май намоянд , пас тўФ май намоянд бо эшон ва низ ҳадиси абии зр : қоли расӯли аллҳؐҳзўри маҷлиси аззикри афзали мнслоаҳи أлФи ркъаҳу ҳузури маҷлиси алълми афзали мншҳўди أлФи ҷиноза ривоят намӯда шайхи абўҷъри мҳмдбни алии бен бобуйаи алқмӣ дар китоби ман лоиҳзраҳи алФқиаҳ : қол алнабӣ бодрўои إлии риёзи алҷнаҳи фии дори алднёи Фқолўо ё расӯли аллоҳи мо риёзи алҷнаҳи фии дори алднёи Фқолؐҳлқи аззикру дрдъои душанбеи манқӯл аз ҳазрати козмؑдри мисбоҳи кабӣру ғайри он мазкӯраст ва баъзе аз он инаст антҷъли роҳатии фии лқоӣки вхотми амалии фии сбилки вҳҷи биткулҳаром вослои إлии мсоҷдки вмҷолси аззикр яъне ҳазрат талаб намӯд аз ҳақи субҳонау таъолӣ балки бигардонад роҳат ӯро дар лақои ҳақу амалу шуғл ӯро дар аъмоли муқаррабау ҳаҷи байти аллоҳулҳаром ва омад ва шуд маҷолиси зикру масоҷид . Аҳодӣс бисёр ба духули ҳалқау маҷолиси зикри ворид шудааст .

یعنی حضرت فرمود به اصحاب خود که هرگاه مرور و گذر شما واقع شود در باغ‌های بهشت، پس چرا کنید و لذت برید. عرض نمودند: یا رسول اللّه چیست باغ بهشت؟ حضرت فرمود که آن حلقه‌های ذکر الهی است. پس به درستی که از برای اللّه تعالی ملائکه‌ای چندند که سیر می‌کنند و طلب می‌نمایند حلقه‌های ذکر را. پس هرگاه که آمدند و رسیدند به مجلس و حلقه‌ای که ذکر الهی در آنجا می‌نمایند، پس طوف می‌نمایند با ایشان و نیز حدیث ابی ذر:قالَ رَسولُ اللّهؐحُضُورُ مَجْلِسِ الذِّکْرِ اَفْضَلُ مِنْصَلاةِ ألْفِ رَکْعَةٍ و حُضُورُ مَجْلِسِ الْعِلْمِ اَفْضَلُ مِنْشُهُودِ أَلْفِ جِنازةٍ روایت نموده شیخ ابوجعر محمدبن علی بن بابویه القمی در کتاب من لایَحْضُرُهُ الفقیه: قالَ النَّبی بادِرُوا إلی رِیاضِ الجنَّةِ فی دارِ الدُّنیا فَقالُوا یا رَسُولَ اللّهِ ما رِیاضُ الجنَّةِ فی دارِ الدُّنیا فَقالَؐحَلَقُ الذِّکْرِ و دردعای دوشنبه منقول از حضرت کاظمؑدر مصباح کبیر و غیر آن مذکور است و بعضی از آن این است اَنْتَجْعَلَ راحَتی فی لِقائِکَ وَخاتِمَ عَمَلی فی سَبیلِکَ وَحَجِّ بَیْتِکَ الحَرامِ واصِلاً إلَی مَساجِدِکَ وَمجالِسِ الذِّکْرِ یعنی حضرت طلب نمود از حق سبحانه و تعالی بلکه بگرداند راحت او را در لقای حق و عمل و شغل او را در اعمال مقربه و حج بیت اللّه الحرام و آمد و شد مجالس ذکر و مساجد. احادیث بسیار به دخول حلقه و مجالس ذکر وارد شده است.