Аз қасабаи мазкӯр ва ба алии шоҳ машҳур бӯда . Дар Исфаҳони гева дузӣ менамӯда . Таҳсилӣ накарда аммо завқӣ дошта . Мардии дарвеши машраб ва аз аҳл талабаст . Бо ҳакими шифоӣ муосир бӯда . Аз ашъор ӯст :
از قصبهٔ مذکور و به علی شاه مشهور بوده. در اصفهان گیوه دوزی مینموده. تحصیلی نکرده اما ذوقی داشته. مردی درویش مشرب و از اهل طلب است. با حکیم شفایی معاصر بوده. از اشعار اوست:
На шукуфае на баррагӣ на самар на соя дорам
نه شکوفهای نه برگی نه ثمر نه سایه دارم
Ҳамаи ҳайратам ки деҳқон ба чаҳ кори кишти мо ро
همه حیرتم که دهقان به چه کار کشت ما را
٭٭٭
٭٭٭
Чигуна каъбаи напушади либоси мотамён
چگونه کعبه نپوشد لباس ماتمیان
Ки хонае чу дилаш дар муқобил афтода аст
که خانهای چو دلش در مقابل افتاده است
٭٭٭
٭٭٭
Аз ҷунуни ишқи занҷирӣ ки дар пой манаст
از جنون عشق زنجیری که در پای منست
Чашм ҳо багушӯда вҳирон савдоӣ манаст
چشمها بگشوده وحیران سودای منست
٭٭٭
٭٭٭
Аз худ бурун нарафтаму оўрдмш ба даст
از خود برون نرفتم و آوردمش به دست
Мамнӯни ҳамтем ки мродр ба дар накард
ممنون همتم که مرادر به در نکرد
٭٭٭
٭٭٭
Рӯзгорами з чаҳ рӯи мансаб нодонӣ дод
روزگارم ز چه رو منصب نادانی داد
Гар наме хост ки ман муршид комил бошам
گر نمیخواست که من مرشد کامل باشم
Ғамза дар тир задан буд ки мижгон дарёфт
غمزه در تیر زدن بود که مژگان دریافت
Қисмати ин буд ки мақтӯли ду қотил бошам
قسمت این بود که مقتول دو قاتل باشم
рубоӣ
رباعی
Ойӣнаи меҳр , равшан аз ёд алӣ аст
آیینهٔ مهر، روشن از یاد علی است
Авроди малик бар осмони нод алӣ аст
اوراد ملک بر آسمان ناد علی است
Гар салтанати ду куни хоҳии завқӣ
گر سلطنت دو کون خواهی ذوقی
Дар бандагии алӣу авлод алӣ аст
در بندگی علی و اولاد علی است