Он ҷаноб аз орифин комил ва муҳаққиқин восил ва ба шамси аддӣни тғон машҳураст . Шайхии соҳиби камолу фасеҳии ширини мақол . Фозилии гиронмояу олимии баландпоя . Аз ӯст :

آن جناب از عارفین کامل و محققین واصل و به شمس الدین طغان مشهور است. شیخی صاحب کمال و فصیحی شیرین مقال. فاضلی گرانمایه و عالمی بلندپایه. از اوست:

мнғзлётаҳ

مِنْغزلیاته

эй ҷони ҷони ҷонҳо ҷонро ба лутфи ҷони даҳ

ای جانِ جانِ جان‌ها جان را به لطف جان ده

Онӣ ки он онии дилро ба раҳмати он даҳ

آنی که آن آنی دل را به رحمت آن ده

Дард камам фузун кун ҷонами зи ишқ хӯн кун

درد کمم فزون کن جانم ز عشق خون کن

Ҳиҷрами зи дил бурун кун дар васли худ амони даҳ

هجرم ز دل برون کن در وصل خود امان ده

Ту молики ҷаҳонии мавлои инсу ҷонӣ

تو مالک جهانی مولای انس و جانی

Моро з бенишоне аз худ ба худ нишони даҳ

ما را ز بی نشانی از خود به خود نشان ده

рубоӣ

رباعی

Дар майкадаи ишқи шаробӣ дигар аст

در میکدهٔ عشق شرابی دگر است

Дар шаръи муҳаббати эҳтисобӣ дигар аст

در شرع محبت احتسابی دگر است

Мисатон ту фориғанд аз рӯзи ҳисоб

مستان تو فارغند از روز حساب

Зини тайифа дар ҳашари ҳисобӣ дигар аст

زین طایفه در حشر حسابی دگر است

٭٭٭

٭٭٭

Май хӯрдаи зи хонақоҳ мебояд рафт

می خورده ز خانقاه می‌باید رفت

Бетӯшау барги роҳ мебояд рафт

بی توشه و برگ راه می‌باید رفت

Олӯдаи сад гуноҳ май бояд мард

آلودهٔ صد گناه می‌باید مرد

Шармандау рӯсиёҳ мебояд рафт

شرمنده و روسیاه می‌باید رفت

٭٭٭

٭٭٭

Ҳар нақш ки бар таҳта ҳастӣ пайдост

هر نقش که بر تختهٔ هستی پیداست

Он сӯрати он касаст кон нақш орост

آن صورت آن کس است کان نقش آراست

Дарёии куҳан чу барзанади мавҷии нав

دریای کهن چو برزند موجی نو

Мавҷаш хонанд ва дар ҳақиқат дарёст

موجش خوانند و در حقیقت دریاست

٭٭٭

٭٭٭

Аз воъизи шаҳр кӣ маро ор шавад

از واعظ شهر کی مرا عار شود

Бо куфри ман исломи куҷо ёр шавад

با کفر من اسلام کجا یار شود

Гар ҳабли матин ба гарданами дрФкннд

گر حبل متین به گردنم درفکنند

Бимаст зи куфри ман ки зуннор шавад

بیم است ز کفر من که زنّار شود