Ба сифоти ҳамида муттасиф бӯда . Муддатӣ сардорӣ намӯда шуҷоат дошта . Охири тарк мансаб гуфта , тасаввуфи пазируфта . Солҳо сару пои бараҳна саёҳат мекард то фӯт шуд . Тимнои як рубоӣ аз ӯ навишта шуд :

به صفات حمیده متصف بوده. مدتی سرداری نموده شجاعت داشته. آخر ترک منصب گفته، تصوف پذیرفته. سالها سر و پا برهنه سیاحت می‌کرد تا فوت شد. تیمّناً یک رباعی از او نوشته شد:

Ғамгини дили худ ба даҳри шод аз ки кунем

غمگین دلِ خود به دهر شاد از که کنیم

Чун дилбар худ худем ёд аз ки кунем

چون دلبر خود خودیم یاد از که کنیم

Мардуми з фалак дод з бедод кунанд

مردم ز فلک داد ز بیداد کنند

Мо худ фалак худем дод аз ки кунем

ما خود فلک خودیم داد از که کنیم