Он ҷаноб ба шоҳи зиёвуддин машҳур бӯда . Дар замони шоҳи худобанда дар Исфаҳон вазорат намӯда . Ба суҳбати аҳли ҳолу тарбияти арбоби камоли ҷаду ҷаҳд балиғ дошта . Дар хасоили сутӯдау фазойили Маҳмӯда , ливои шӯҳрати афрошта . Амӣрии соҳиби камолоту фақирии ҷомеъ ҳолот бӯда ва баъзе аз мадориҷи сулӯкро тай намӯда . Дар санаи 988 мақтӯл гардид ва ба ҷинат хиромед . Аз ӯст :

آن جناب به شاه ضیاءالدین مشهور بوده. در زمان شاه خدابنده در اصفهان وزارت نموده. به صحبت اهل حال و تربیت ارباب کمال جد و جهد بلیغ داشته. در خصایل ستوده و فضایل محموده، لوای شهرت افراشته. امیری صاحب کمالات و فقیری جامع حالات بوده و بعضی از مدارج سلوک را طی نموده. در سنهٔ ۹۸۸ مقتول گردید و به جنت خرامید. از اوست: