эй зоти шарифати барӣ аз чун ва чаро

ای ذات شریفت بری از چون و چرا

Рухшандаи зи нури қидмат ҳар ду саро

رخشنده ز نور قدمت هر دو سرا

То чанд чу чашм эй гиромии шабу рӯз

تا چند چو چشم ای گرامی شب و روز

Олам ба ту байнем ва набинем туро

عالم به تو بینیم و نبینیم ترا

Ҳар Юсуф кӯаст бо худ андар чоҳ аст

هر یوسف کوست با خود اندر چاه است

Ҳар гург ки бехудаст бар даргоҳ аст

هر گرگ که بی خود است بر درگاه است

Он кӯи ҳамаро дидаи яке гумроҳ аст

آن کو همه را دیده یکی گمراه است

Он кас ки якеро ҳама дид огоҳ аст

آن کس که یکی را همه دید آگاه است

Тани мулҳиду ҷон муваҳҳид омад зи ду ҳад

تن ملحد و جان موحد آمد ز دو حد

Ин сӯй аҳад гароед он сӯии лаҳад

این سوی احد گراید آن سوی لحد

Кӣ бошад ва кӣ ки ояд аз ёри мадад

کی باشد و کی که آید از یار مدد

Мулҳид ба лаҳад расад муваҳҳид ба аҳад

ملحد به لحد رسد موحد به احد

Хок дар ту чу серума дар дида барам

خاک درِ تو چو سرمه در دیده برم

Вонгаҳ ба назари пардаи афлоки дирам

وانگه به نظر پردهٔ افلاک درم

Ту бо ману раҳм на ки дар ман нигарӣ

تو با من و رحم نه که در من نگری

Ман бо туу Зуҳраи не ки дар ту нагарм

من با تو و زهره نی که در تو نگرم

эй дили зи дами сутуру дади беруни шӯ

ای دل ز دم ستور و دد بیرون شو

Ошиқи шӯ ва аз банди хиради беруни шӯ

عاشق شو و از بندِ خرد بیرون شو

Чун гўиндти зи неку бади беруни шӯ

چون گویندت ز نیک و بد بیرون شو

Берун машав аз худ вази худ беруни шӯ

بیرون مشو از خود وز خود بیرون شو