Исмаши мирзои ғиоси аддӣни Муҳамад , халафи мирзои садрои валади мейри Муҳамади боқири домод , мутахаллис ба ишроқаст . Ба мсоҳрти оқоҷмоли хонсорӣ махсӯс бӯдау улӯми маъқӯлу манқӯли касби фармӯда . Ба сифоти ҳасанаи мусаллами аҳли замон худ бӯда . Дар ғалабаи афоғина дар Исфаҳон дар гузашт . Таркиби бандӣ дар манқибат гуфта . Ашъори дигар низ дорад . Ин чанд байти мансӯб ба эшонаст :
اسمش میرزا غیاث الدین محمد، خلف میرزا صدرا ولد میر محمد باقر داماد، متخلص به اشراق است. به مصاهرت آقاجمال خوانساری مخصوص بوده و علوم معقول و منقول کسب فرموده. به صفات حسنه مسلم اهل زمان خود بوده. در غلبهٔ افاغنه در اصفهان در گذشت. ترکیب بندی در منقبت گفته. اشعار دیگر نیز دارد. این چند بیت منسوب به ایشان است:
Аз азал то ба абади бениш ҳар бенаӣ
از ازل تا به ابد بینش هر بینایی
Ҳамаи як бениш ва дар пардаи бенаии тест
همه یک بینش و در پردهٔ بینایی تست
Ҷузи тамошои ҷамоли ту тамошое нест
جز تماشای جمالِ تو تماشایی نیست
Ҳаркии ҳайрон ҷамолӣаст тамошоеи тест
هرکه حیرانِ جمالی است تماشایی تست