Исм шарифаш мерасед шариф , машҳур ба аллома . Дар камолоти ягонаи офоқ ва аз уламои муосирин худ тоқ . Бо амири Темури гӯрконии муосиру забони баён аз ӯҳдаи тавсифаши қосир . Соҳиби китоби нафаҳот . Вайро аз асҳоби хоҷаи ълоءи аддӣни Нақшбанди донистау соҳиби рашаҳот низ дар ин қавл бо вай мувофиқат карда . Дрмҷолси алъшоқи омада ки аллома бо султони ҳусайни ахлотии мисрӣ суҳбат дошта . Ғараз , аҳволоти он ҷаноб дар кутуби мФсло мстўрасту таълӣфоташ машҳураст . Ин рубоӣ аз ӯст :

اسم شریفش میرسید شریف، مشهور به علامه. در کمالات یگانهٔ آفاق و از علمای معاصرین خود طاق. با امیر تیمور گورکانی معاصر و زبان بیان از عهدهٔ توصیفش قاصر. صاحب کتاب نفحات. وی را از اصحاب خواجه علاء الدین نقشبند دانسته و صاحب رشحات نیز در این قول با وی موافقت کرده. درمجالس العشاق آمده که علامه با سلطان حسین اخلاطی مصری صحبت داشته. غرض، احوالات آن جناب در کتب مفصّلاً مسطور است و تألیفاتش مشهور است. این رباعی از اوست: