Аз ворастаагони замон худ бӯда ва дар билоди Эрон саёҳат менамӯд . Дар Исфаҳони шайхи Муҳамади алии Лоҳиҷии мутахаллис ба ҳазин аз урафои мтأхрини вайро мулоқот намӯда . Гуфтааст ки дар айёми што ӯро дидам намад порае бар дӯшу сару пои бараҳна дар миёни барф май гузашт ва ба қдрики шбри барф бар сараши ҷамъ шуда буд ва аз шӯридагии ҳолу парешонеи хаёл дар мақоми рехтан он намеомад . Чндонкаҳи хостам бо вай такаллумӣ кунам мултафит нагашта , аз ман дар гузашт . Ба ҳар ҳоли ин ду байт аз ӯст :
از وارستگان زمان خود بوده و در بلاد ایران سیاحت مینمود. در اصفهان شیخ محمد علی لاهیجی متخلص به حزین از عرفای متأخرین وی را ملاقات نموده. گفته است که در ایام شتا او را دیدم نمد پارهای بر دوش و سر و پای برهنه در میان برف میگذشت و به قدریک شبر برف بر سرش جمع شده بود و از شوریدگی حال و پریشانی خیال در مقام ریختن آن نمیآمد. چندانکه خواستم با وی تکلمی کنم ملتفت نگشته، از من در گذشت. به هر حال این دو بیت از اوست:
зи ҳам наме гусалади риштаи назораи ман
ز هم نمیگسلد رشتهٔ نظارهٔ من
Ба умр худ накунам ғайри як нигоҳи туро
به عمر خود نکنم غیر یک نگاه ترا
Чаҳ манъ мекунӣ аз бенавоӣ ки марост
چه منع میکنی از بینوایی که مراست
Ки подшоҳ надорад гадоӣ ки марост
که پادشاه ندارد گدایی که مراست