Исмаши хоҷаи соини аддӣни алии тарка . Аз фузалоу ҳукамоӣ рӯзгор бӯда , дар тозӣу дарии таълӣфоти фармӯда , ман ҷумлаи шарҳи Фсўсу китоби мФоҳсу рисолаи асрори алслўаҳу шарҳи қасидаи ибн Форзаст . Бо султони шоҳрухи муосир ва дар язд қозӣ бӯда ва баъзе аз уламо бо вай муъориза доштаанду тафсили он дар китоби маҷолиси алмؤмнини қозии нурулло мстўраст . Он ҷанобу ибни Форзу мавлонои шарафи аддӣни алии яздӣ аз султони ҳусайни ахлотӣ тарбият ёфтаанд . Ин ду байт аз ҷумла ашъор ӯст :

اسمش خواجه صاین الدین علی ترکه. از فضلا و حکمای روزگار بوده، در تازی و دری تألیفات فرموده، مِنِ جمله شرح فصوص و کتاب مفاحص و رسالهٔ اسرار الصّلوة و شرح قصیدهٔ ابن فارض است. با سلطان شاهرخ معاصر و در یزد قاضی بوده و بعضی از علماء با وی معارضه داشته‌اند و تفصیل آن در کتاب مجالس المؤمنین قاضی نوراللّه مسطور است. آن جناب و ابن فارض و مولانا شرف الدّین علی یزدی از سلطان حسین اخلاطی تربیت یافته‌اند. این دو بیت از جملهٔ اشعار اوست: