Ва ҳўи сдролмтأлҳину фахри алмҳққин , мавлонои садри аддӣни Муҳамади бен иброҳӣми бен яҳё , алмърўФ ба муллосадро . Зуҳӯраш дар замони салотини сафавия , улӯми ақлӣау нақлияро дар хизмати узамои уламоу кброи ҳукамои муосирин худ таҳсили фармӯда , монанди ҷаноби Сайиди санад , орифи муҷарради мавлонои миробўолқосми Фндрскии Астарободӣу ҷаноби мавлонои мирмҳмди боқири машҳур ба домоду ҳазрати шайхи алмшоихи баҳоуддӣни Муҳамади алъомлӣ ;у мавлоно дар ҳикмати илоҳии пояаш аз ҳамагӣ даргузашту мусаллами олами гашт . Мавлонои Муртазои алмдъў ба Муҳсини кошонӣу мавлонои Абдурразоқи Лоҳиҷоне ва ғайриҳам , дар хизмати он ҳазрат таламмуз карда ва аз аФозл гардӣдаанд . Ғараз , ӯро дртрку таҷреду таҳқиқи втўҳиди поя эй баланду рутбае арҷманд бӯдау солҳост ки ъдили ваии зуҳӯри нанамуда . Таълӣфоти он ҷаноб монанди асфори арбаъау шавоҳиди рбўбиаҳу ғайраи байни алҳкмоءи маърӯфу машҳуру рисолаи мдққонаҳаш мўФўр , мнҷмлаҳи рисолаи форсӣаи мавсӯм ба се амл дар тариқаи сулӯку маориф аз он ҷаноб ба назари расида , таҳқиқот писандида дорад . Тимнои ин рубоӣ аз ӯ қаламӣ шуд :

و هُوَ صدرالمتألهین و فخر المحقّقین، مولانا صدر الدین محمد بن ابراهیم بن یحیی، المعروف به ملاصدرا. ظهورش در زمان سلاطین صفویه، علوم عقلیه و نقلیه را در خدمت عظمای علماء و کبرای حکمای معاصرین خود تحصیل فرموده، مانند جناب سید سند، عارف مجرد مولانا میرابوالقاسم فندرسکی استرآبادی و جناب مولانا میرمحمد باقر مشهور به داماد و حضرت شیخ المشایخ بهاءالدّین محمد العاملی؛ و مولانا در حکمت الهی پایه‌اش از همگی درگذشت و مسلم عالم گشت. مولانا مرتضی المدعوّ به محسن کاشانی و مولانا عبدالرزاق لاهیجانی و غیرهم، در خدمت آن حضرت تلمذ کرده و از افاضل گردیده‌اند. غرض، او را درترک و تجرید و تحقیق وتوحید پایه‌ای بلند و رتبه‌ای ارجمند بوده و سالهاست که عدیل وی ظهور ننموده. تألیفات آن جناب مانند اسفار اربعه و شواهد ربوبیه و غیره بین الحکماء معروف و مشهور و رسالهٔ مدققانه‌اش موفور، مِنْجمله رسالهٔ فارسیه موسوم به سه امل در طریقهٔ سلوک و معارف از آن جناب به نظر رسیده، تحقیقات پسندیده دارد. تیمّناً این رباعی از او قلمی شد: