Исмаши мирзомҳмди разӣу машҳур ба шоҳи фотиҳ . Муваллиду манша ӯ рашт ва дар малики Ҳиндӯстони дргшт буд . Як сол дар деҳлии мондау баъд ба азми зиёрати Маккаи муаззамаи мушаррафа ба ҷониб ҳаҷ ронад . Пас аз таии манозили қотеъони тариқ бар он қофилаи рехта , дасти қатл ва ғорат кушоданду ҳакимро ба олам охират фиристоданд . Чаҳор ҳазор байт девон дорад . Аз он ҷанобаст :
اسمش میرزامحمد رضی و مشهور به شاه فاتح. مولد و منشأ او رشت و در ملک هندوستان درگشت بود. یک سال در دهلی مانده و بعد به عزم زیارت مکّهٔ معظّمهٔ مشرفّه به جانب حج راند. پس از طیّ منازل قاطعان طریق بر آن قافله ریخته، دست قتل و غارت گشادند و حکیم را به عالم آخرت فرستادند. چهار هزار بیت دیوان دارد. از آن جناب است:
Матлаби мо дигрўмқсўдмўсии дигрост
مطلب ما دیگرومقصودموسی دیگراست
Ошиқонро бо назарбозон намонад корҳо
عاشقان را با نظربازان نماند کارها
Ҳаст дар кӯии ёри хонаи мо
هست در کوی یار خانهٔ ما
Лнтароне буд таронаи мо
لن ترانی بود ترانهٔ ما
Мо дарс ҷзҳдис хамӯшӣ нахонда ем
ما درس جزحدیث خموشی نخواندهایم
Дар базми мо ишора кам аз қил ва қол нест
در بزم ما اشاره کم از قیل و قال نیست
Ду ракаат каз срҳрдўҷҳон бархестан бошад
دو رکعت کز سرهردوجهان برخاستن باشد
Ба ҳаркаси кӯ ба шаръи ишқи болиғи гашт воҷиб шуд
بههرکس کو به شرع عشق بالغ گشت واجب شد