Вҳўи Абуабдуллои мҳмдбни ҳасани алқршии алтмимии албкрӣ . АзмъорФи фузало ва ҳукамост ва дар фунуни улӯм қудрат дошта . Тасониф бисёр дорад ва ба эмоми алмтклмини машҳур шудау аксари орифин дар вай таън кардаанд . Муфассали аҳволи вай дар кутуб сабтаст . Вилодаташ дар санаи 544 , вФотш дар санаи 606 . Ин ашъори мансӯб ба ӯст ва қаламӣ мешавад :
وهُوَ ابوعبداللّه محمدبن حسن القرشی التمیمی البکری. ازمعارف فضلا و حکماست و در فنون علوم قدرت داشته. تصانیف بسیار دارد و به امام المتکلمین مشهور شده و اکثر عارفین در وی طعن کردهاند. مفصلِّ احوال وی در کتب ثبت است. ولادتش در سنهٔ ۵۴۴، وفاتش در سنهٔ ۶۰۶. این اشعار منسوب به اوست و قلمی میشود:
арабӣа
عربیه
Нҳоиаҳи إқдоми алъқўли ъқол
نِهایَةُ إقْدامِ الْعُقُولِ عِقْالُ
Вأксри саъии Алъоламин залол
وَأَکْثَرُ سَعْی العالَمینَ ضَلالُ
Вкмрأинои мнрҷоли вдўлаҳ
وَکَمْرَأَیْنَا مِنْرِجالٍ وَدَوْلَةٍ
Фбодўои ҷмиъои мсръини взолўо
فَبَادُوا جَمِیْعاً مُسْرِعیْنَ وَزَالُوا
Вкммнҷболи қдълтшрФотҳо
وَکَمْمِنْجِبالٍ قَدْعَلَتْشُرُفَاتِها
Въоли Фзолўои волҷболи ҷибол
وِعالٌ فَزَالُوا وَالْجِبالُ جِبالُ
Вأрўоҳнои фии ваҳшаи мнҷсўмно
وَأَرْواحُنَا فِی وَحْشَةٍ مِنْجُسُومِنا
Вҳосли днёнои إзии вўбол
وَحاصِلُ دُنْیانَآ إَذیَّ وَوَبالُ
ВлмнстФдмнбҳснои тӯли ъмрно
وَلَمْنَسْتَفِدْمِنْبَحْثِنا طُوُلَ عُمْرِنا
Сӯии анҷмънои фӣаи қили вқол
سِوَی اَنْجَمْعَنا فِیْهِ قِیْلٌ وَقَالُ
рубоиёт
رباعیات
Ҳарҷо ки змҳрти асарӣ афтода аст
هرجا که زمهرت اثری افتاده است
Сўдоздаҳ эй бар гузарӣ афтода аст
سودازدهای بر گذری افتاده است
Дар васли ту кӣ тавон расӣдани конҷо
در وصلِ تو کی توان رسیدن کانجا
Ҳарҷо ки наҳй пои сиррӣ афтода аст
هرجا که نهی پای سری افتاده است
Канаи хирадам дар хури исбот ту нест
کنه خردم در خور اثبات تو نیست
Ва оромиши ҷони биҷуз муноҷот тунӣаст
و آرامش جان بجز مناجات تونیست
Ман зоти туро ба воҷибӣ кӣ донам
من ذات ترا به واجبی کی دانم
Донандаи зоти ту биҷузи зот ту нест
دانندهٔ ذاتِ تو بجز ذاتِّ تو نیست
Ҳаргизи дили ман зи илм маҳрӯм нашуд
هرگز دل من ز علم محروم نشد
Кам монад зи асрор ки маълум нашуд
کم ماند ز اسرار که معلوم نشد
Ҳафтод ва ду сол фикр кардам шабу рӯз
هفتاد و دو سال فکر کردم شب و روز
Маълумам шуд ки ҳеҷ маълум нашуд
معلومم شد که هیچ معلوم نشد
Тарсам биравам олами ҷони нодида
ترسم بروم عالم جان نادیده
Берун шавам аз ҷаҳони ҷаҳони нодида
بیرون شوم از جهان جهان نادیده
Дар олами ҷон чун рӯм аз олами тан
در عالم جان چون روم از عالم تن
Дар олами тани олами ҷони нодида
در عالم تن عالم جان نادیده