Ва ҳўи хоҷаи мҳмдбни Маҳмӯди диҳдор . Аз фузалоу уламои рӯзгор . Рисолоту таснифоту шрўҳи мутаъаддида ва мутакассира дорад . Фақири баъзе аз онҳоро мутолиа намӯда . Ҳавошии муҳаққиқона низ бар баъзе кутубу хтби навишта . Мнҷмлаҳи шарҳи хутбаи албёну ҳошияи рашаҳоту ҳошияи нафаҳоту шарҳи гулшани роз . Ғараз , фозилии дарвеши ниҳоду ҳакимии хуш эътиқод бӯда . Ин рубоӣ аз ӯст :

و هُوَ خواجه محمدبن محمود دهدار. از فضلا و علمای روزگار. رسالات و تصنیفات و شروح متعدده و متکثره دارد. فقیر بعضی از آنها را مطالعه نموده. حواشی محققانه نیز بر بعضی کتب و خطب نوشته. مِنْجمله شرح خطبة البیان و حاشیهٔ رشحات و حاشیهٔ نفحات و شرح گلشن راز. غرض، فاضلی درویش نهاد و حکیمی خوش اعتقاد بوده. این رباعی از اوست:

Манзури яқини ду ҳолатаст аз ашё

منظور یقین دو حالت است از اشیا

Ҳар лаҳзаи вуҷӯд дигару ҳукми бақо

هر لحظه وجود دگر و حکم بقا

Тҷдидўҷўди азъдми зотии мост

تجدیدوجود ازعدم ذاتی ماست

Ваон ҳукми бақои робитаи феъли худо

وان حکم بقا رابطهٔ فعل خدا