Ва ҳўи ҳакими камоли аддӣни зиёд . Аз Фҳўли ҳукамои замони худ бартарӣ доштау ҳиммат бар инзиво ва азлат мегумошта . Ҳамаи аҳли тазкира ӯро тавсиф намӯда ва ба фазойил сутӯдаанд . Аз ӯст :
و هُوَ حکیم کمال الدین زیاد. از فحول حکمای زمان خود برتری داشته و همت بر انزوا و عزلت میگماشته. همهٔ اهل تذکره او را توصیف نموده و به فضایل ستودهاند. از اوست:
Ин арса ки гуфт хуш ҷаҳонӣ аст
این عرصه که گفت خوش جهانی است
Хокаш бар сар ки хокдонӣ аст
خاکش بر سر که خاکدانی است
Оқил ба худо агар гузинад
عاقل به خدا اگر گزیند
Гардӣ ки фароз ӯ духонӣ аст
گردی که فراز او دخانی است
Дар лолаи нигар ба чашми ибрат
در لاله نگر به چشم عبرت
Кони оризи хуб навҷуоне аст
کان عارض خوب نوجوانی است
Ранги рухи зард ошиқон аст
رنگ رخ زرد عاشقان است
Ҳар ҷой ки барг заъфаронӣ аст
هر جای که برگ زعفرانی است
Бар гулбун агар гулии бихандад
بر گلبن اگر گلی بخندد
Бгарӣ ки лаби шукр беоне аст
بگری که لب شکر بیانی است
Аз хоки бунафшае ки равед
از خاک بنفشهای که روید
Май дон ки кулола ҷавонӣ аст
میدان که کلالهٔ جوانی است