Исмаши мирзои Маҳмӯд . Гӯйанд муъминии хуши аътқодўи фарзонаи ниҳоди бўдў дар санаи 1100 риҳлат намӯд . Ғараз , мардии ҷалил ва ин рубоӣ бар ҳолаш далеласт :
اسمش میرزا محمود. گویند مؤمنی خوش اعتقادو فرزانه نهاد بودو در سنهٔ ۱۱۰۰ رحلت نمود. غرض، مردی جلیل و این رباعی بر حالش دلیل است:
Аз чеҳра ошиқонаам зари борад
از چهرهٔ عاشقانهام زر بارد
Вази чашми терм ҳамеша озари борад
وز چشم ترم همیشه آذر بارد
Дар оташи ъқи ту чунон сӯхта ам
در آتش عق تو چنان سوختهام
Каз абри сиришки ман самандари борад
کز ابر سرشکِ من سمندر بارد