Каррӯбӣон чу нолаи ман гӯш ме кунанд

کرّوبیان چو نالهٔ من گوش می‌کنند

Тасбеҳи зикри хеш фаромӯш ме кунанд

تسبیح ذکر خویش فراموش می‌کنند

Комил забон бабанд ки хосони базми хос

کامل زبان ببند که خاصان بزم خاص

Арзи мурод аз лаб хомӯш ме кунанд

عرض مراد از لب خاموش می‌کنند

эй оинаи зоти ту зоти ҳамаи кас

ای آینهٔ ذات تو ذات همه کس

Мроти сифоти ту сифоти ҳамаи кас

مرآت صفات تو صفاتِ همه کس

Зомин шудам азбҳри наҷоти ҳамаи кас

ضامن شدم ازبهر نجات همه کس

Бар ман банавис сиӣоти ҳамаи кас

بر من بنویس سیئات همه کس

Зинҳор эй дили ҳазор зинҳор эй дил

زنهار ای دل هزار زنهار ای دل

Пандии даҳумати неки нигаҳдор эй дил

پندی دهمت نیک نگهدار ای دل

Фардо ки кунад раҳмат ӯ ҷилва гарӣ

فردا که کند رحمت او جلوه‌گری

Худро бирасон ба хайли куффор эй дил

خود را برسان به خیل کفار ای دل

Гар ман на зи шаръи ту ҳаё ме кардам

گر من نه ز شرع تو حیا می‌کردم

Худ май доне ки то чаҳ ҳо ме кардам

خود می‌دانی که تا چه‌ها می‌کردم

Гар қудрати ман ба қадари афват май буд

گر قدرت من به قدر عفوت می‌بود

Миқдори атои ту хато ме кардам

مقدار عطایِ تو خطا می‌کردم

Мо таии бисот малик ҳастӣ кардем

ما طیّ بساط ملک هستی کردیم

Бе нақси худӣ худопарастӣ кардем

بی نقص خودی خداپرستی کردیم

Бар мо май васл нек ме паймӯданд

بر ما می وصل نیک می‌پیمودند

Туф бар рухи мо ки зуд мастӣ кардем

تف بر رخ ما که زود مستی کردیم

Нанавишт барои вирди рӯзи вшби ман

ننوشت برای ورد روز وشب من

Ҷузи зикри алии муаллими мактаби ман

جز ذکر علی معلّم مکتب من

Гар ғайри алӣ касе буд матлаби ман

گر غیر علی کسی بود مطلب من

эй вои ману кеши ману мазҳаби ман

ای وای من و کیش من و مذهب من

ё раб ба дилами роз наоне гуфтӣ

یا رب به دلم راز نهانی گفتی

Асрори бақоӣ ҷовдонӣ гуфтӣ

اسرار بقای جاودانی گفتی

Бо ҳастӣ худ магар лақоят талабед

با هستی خود مگر لقایت طلبید

Мӯсо ки ҷавоби лн тароне гуфтӣ

موسی که جواب لن ترانی گفتی