Зон сабаби офаридат ӯ мухтор
زان سبب آفریدت او مختار
Ки ту бошӣ зрои худ бркор
که تو باشی زرای خود برکار
Қудратат дод бар ҳамаи ашё
قدرتت داد بر همه اشیا
Ҷабр бигзору шӯи мутӣъ ӯ ро
جبر بگذار و شو مطیع او را
Ғайри инсони зи дев ва аз париён
غیر انسان ز دیو و از پریان
Аз ҷамоду набот ва аз ҳайвон
از جماد و نبات و از حیوان
Ҳам зхи аку зи боду обу зуннор
هم زخ اک و ز باد و آب و زنار
Аз баду нек ва аз гул ва аз хор
از بد و نیک و از گل و از خار
Несташон ихтиёр ва маҷбуранд
نیستشان اختیار و مجبوراند
Ҳамаи машғӯл ончӣ маъмуранд
همه مشغول آنچه مأموراند
Нор сӯзанд ва кунад гармӣ
نار سوزاند و کند گرمی
Зоб оядтарӣ ва ҳам нармӣ
زاب آید تری و هم نرمی
Ояд аз ҳар яке дигар корӣ
آید از هر یکی دگر کاری
Барги гул кӣ халид чун хорӣ
برگ گل کی خلید چون خاری
Баҳри онашон ки сохт арраҳмон
بهر آنشان که ساخت الرحمن
Кор дигар наёяд аз эшон
کار دیگر نیاید از ایشان
Лек ту ки знсли инсонӣ
لیک تو که زنسل انسانی
Ҳарчӣ хоҳӣ кунӣ ва битавонӣ
هرچه خواهی کنی و بتوانی
Пой аз он дода то бароа рӯй
پای از آن داده تا براه روی
Сӯии тоъот ва бар равонаи шӯй
سوی طاعات و بر روانه شوی
Ҳаст дар ҳукми ту ду даст ва ду по
هست در حکم تو دو دست و دو پا
Рост на дасту пойро барҷо
راست نه دست و پای را برجا
Ту бёроаҳи кажи Марв ки бдост
تو بیاراه کژ مرو که بداست
Биҷуз аз ростии мгири бадаст
بجز از راستی مگیر بدست
Додат олат ки кор хайр кунӣ
دادت آلت که کار خیر کنی
Сӯии роҳи савоб сайр кунӣ
سوی راه صواب سیر کنی
Ту бъкс аз чунин накӯи олат
تو بعکس از چنین نکو آلت
Гардани худ зании баҳри ҳолат
گردن خود زنی بهر حالت
Олатат дод баҳри меъморӣ
آلتت داد بهر معماری
Ту харобӣ кунӣу бадкорӣ
تو خرابی کنی و بدکاری
Никўӣӣ кун болт ар мардӣ
نیکوئی کن بآلت ار مردی
Гарм рӯ бош ва бигузар аз сардӣ
گرم رو باش و بگذر از سردی
Ҷурми худро магӯ ки аз қадар аст
جرم خود را مگو که از قدر است
Инчунин эътиқод чун қи зрост
اینچنین اعتقاد چون ق ذراست
Рӯ макун бар қазои ҳаволаи он
رو مکن بر قضا حوالۀ آن
Каз ту меояд он хати ау зиён
کز تو می آید آن خط ا و زیان
Ҷурми худ бар худо манеҳ дигар
جرم خود بر خدا منه دیگر
Гӯши худро макун бқосди кар
گوش خود را مکن بقاصد کر
Бар худои ин гумон бадаст азим
بر خدا این گمان بد است عظیم
Ки кунад бигноаҳро бҷҳим
که کند بیگناه را بجحیم
Ҳеҷ дунӣ раво надорад ин
هیچ دونی روا ندارد این
Ки кашад бигноаҳ аз каси кин
که کشد بیگناه از کس کین
Гар занад бигноаҳи каси кас ро
گر زند بیگناه کس کس را
Ҳама лаънат кунанд он хас ро
همه لعنت کنند آن خس را
Пас ту ин халқ чун равои дорӣ
پس تو این خلق چون روا داری
Бар хдоӣӣ казу расад ёрӣ
بر خدائی کزو رسد یاری
Эътиқоди бадат чу ин бошад
اعتقاد بدت چو این باشد
Хури дайн бар ту нур кӣ пошад
خور دین بر تو نور کی پاشد
Гар турои дарду ранҷ пеш ояд
گر ترا درد و رنج پیش آید
Вази паии завқи нӯш неш ояд
وز پی ذوق نوش نیش آید
Ту яқини дон ки кардае корӣ
تو یقین دان که کرده ای کاری
Зон сабаб мекашӣ чунин борӣ
زان سبب میکشی چنین باری
Лек он ҷурмро намайдонӣ
لیک آن جرم را نمیدانی
То аз он оядат пушаймонӣ
تا از آن آیدت پشیمانی
Тавба кун зуд ва нола кун бхдо
توبه کن زود و ناله کن بخدا
Гӯ ки донам яқин ки ҳеҷ ҷуз
گو که دانم یقین که هیچ جز
Нарасад бигноаҳ бар сари кас
نرسد بیگناه بر سر کس
Тавба кардам тўӣии паноҳаму бас
توبه کردم توئی پناهم و بس
То наёяд змни чунон ҷурмӣ
تا نیاید زمن چنان جرمی
Кӣ расад дар пеши чунон ғармӣ
کی رسد در پیش چنان غرمی
Зон гуноҳ арча ман нмидонм
زان گناه ارچه من نمیدانم
Тавба кардам бубахш бар ҷонам
توبه کردم ببخش بر جانم
Чун ҷазо бо гунаҳи нмимонд
چون جزا با گنه نمیماند
Бахшад онкас ки ҷумла медонад
بخشد آنکس که جمله میداند
Ҷурм тухмаст ҳар ки онро кошт
جرم تخم است هر که آنرا کاشت
Ҳақ аз он турфаи сӯратии бнгошт
حق از آن طرفه صورتی بنگاشت
Донаи ҷурмро бпушонед
دانۀ جرم را بپوشانید
Кард онрои ниҳол ва рӯйонед
کرد آنرا نهال و رویانید
Ҳар яке донааст шакл дигар
هر یکی دانه است شکل دگر
Ҳамчуи райҳону ҳамчуи нилӯфар
همچو ریحان و همچو نیلوفر
Шуд з ҳар тухми сӯратии пайдо
شد ز هر تخم صورتی پیدا
Ки намонад бтхм эй ҷӯё
که نماند بتخم ای جویا
Ҳамчунин ҷурмҳоу тоъат ҳо
همچنین جرمها و طاعت ها
Ҷумла бахшанд дар замини худо
جمله بخشند در زمین خدا
наменамонад ҷазои бнқши гуноҳ
می نماند جزا بنقش گناه
Инчунин кардааст ҳукми ?ала
اینچنین کرده است حکم آله
Адл ҳар ҷурмро ҷзоӣӣ дод
عدل هر جرم را جزائی داد
Сӯраташ бар хилофи ҷурми ниҳод
صورتش بر خلاف جرم نهاد
Неи зи донаи шаҷари ҳмизоид
نی ز دانه شجر همیزاید
Неи зи нуқтаи башари ҳмизоид
نی ز نقطه بشر همیزاید
Ҳеҷ монад бадонаи шаҷарӣ
هیچ ماند بدانۀ شجری
Ҳеҷ монад бнтФаҳи башарӣ
هیچ ماند بنطفۀ بشری
Ҳеҷ дуздӣ бидор мемонад
هیچ دزدی بدار میماند
Ҳеҷ гулшан бухор мемонад
هیچ گلشن بخار میماند
Ҳамчунин дон ки шрўи хайри туро
همچنین دان که شرو خیر ترا
Биъдд сӯратаст дар биҷо
بیعدد صورت است در بیجا
Сӯрати шару шӯри гашти ҷҳим
صورت شر و شور گشت جحیم
Сӯрат бирав хайри хулди Наим
صورت برو خیر خلد نعیم
Гарчи дар хайри ранҷ тан бошад
گرچه در خیر رنج تن باشد
Ҳақ бар он ранҷи ганҷҳо пошад
حق بر آن رنج گنجها پاشد
Ранҷи тани сиҳҳати дил ва ҷон аст
رنج تن صحت دل و جان است
Инчунин дарди айн дармон аст
اینچنین درد عین درمان است
Рўркӣ чанд ранҷро багазин
رورکی چند رنج را بگزین
Тарк дунё кун ва бихӯр ғами дайн
ترک دنیا کن و بخور غم دین
То раҳеи оқибати зи ҳабси ъмӣ
تا رهی عاقبت ز حبس عمی
Аз худӣ бигузарӣ рисии бхдо
از خودی بگذری رسی بخدا
Худ ту хонаи ист дар баста
خود تو خانه ایست در بسته
Бар ту он орӣааст ва барбаста
بر تو آن عاریه است و بربسته
Рӯ бар ӯ дил манеҳ агар ҷонӣ
رو بر او دل منه اگر جانی
Варна охири бзир ӯ Монӣ
ورنه آخر بزیر او مانی
Чунки хоҳад хароби гашти охир
چونکه خواهد خراب گشت آخر
Аз чаҳ эй рӯзу шаби варои омир
از چه ای روز و شب ورا عامر
Астнш менаҳй ки то поед
استنش مینهی که تا پاید
Худ напояд вале фурӯд ояд
خود نپاید ولی فرود آید
Бкбобу шароби ободон
بکباب و شراب آبادان
Мекунӣ то нагардад ӯ вайрон
میکنی تا نگردد او ویران
Чун барои фаноаши сохт худо
چون برای فناش ساخت خدا
Кӣ пазиради вай аз алоҷи бақо
کی پذیرد وی از علاج بقا
Сад ҳазорон чу ту чунин карданд
صد هزاران چو تو چنین کردند
Тани худро бнозпрўрднд
تن خود را بنازپروردند
Чарбу ширину неъмат бисёр
چرب و شیرین و نعمت بسیار
Дода танро ки то шавад подор
داده تن را که تا شود پادار
Судашон худ накард ва кард зиён
سودشان خود نکرد و کرد زیان
Хона шан шуд хароб ногоҳон
خانه شان شد خراب ناگاهان
Ҳама дар зери хона паст шуданд
همه در زیر خانه پست شدند
Зонка аз ҷоми ҷисми мис т баданд
زانکه از جام جسم مس ت بدند
Биҳдаҳ ранҷ биравӣ аз чаҳ барӣ
بیهده رنج بروی از چه بری
Тарки тани гӯй то бърши парӣ
ترک تن گوی تا بعرش پری
Тарки тан ҳар ки кард зинда бимонад
ترک تن هر که کرد زنده بماند
Бефарс дар ҷаҳон ҷонҳо ронад
بی فرس در جهان جانها راند
Тарк ӯ дон ки айн ёфтан аст
ترک او دان که عین یافتن است
Гмраҳаст он касе ки банд тан аст
گمره است آن کسی که بند تن است
Дар замин ҳар ки донае андохт
در زمین هر که دانه ای انداخت
Сад иваз ёфт чун якеро бохт
صد عوض یافت چون یکی را باخت
Донаи умри баҳри ҳақ дар боз
دانۀ عمر بهر حق در باز
То ки бар ту худо кунад дар боз
تا که بر تو خدا کند در باز
Умри маъдӯд ту шавад байъад
عمر معدود تو شود بیعد
Айши маҳдӯд бар диҳад биҳд
عیش محدود بر دهد بیحد
Умр фонӣ равад шавад боқӣ
عمر فانی رود شود باقی
Гардадат дар биҳишти ҳақи соқӣ
گرددت در بهشت حق ساقی
Ҳар ки дар тарки барг худ бинад
هر که در ترک برگ خود بیند
Таркро ӯ бъшқи бгзинд
ترک را او بعشق بگزیند