Зон ба Аҳмад хитоб шуд лўлок

زان به احمد خطاب شد لولاک

Ки барои ту сохтем афлок

که برای تو ساختیم افلاک

Вар набӯдӣ муроди сӯрати ту

ور نبودی مراد صورت تو

Нашудӣ офарӣдаи як сари мӯ

نشدی آفریده یک سر مو

Неи млоики бадӣу неи инсон

نی ملایک بدی و نی انسان

Неи ҷамоду наботу неи ҳайвон

نی جماد و نبات و نی حیوان

Анбиёи ҷумлаи ҳамчуи чоўўшон

انبیا جمله همچو چاووشان

Аз ту бо халқ додаанд нишон

از تو با خلق داده‌اند نشان

Ки паии мо ҳаме расад султон

که پی ما همی‌رسد سلطان

Чашм доред мақдамашро ҳон

چشم دارید مقدمش را هان

Ҳамаро ӯст дастгиру паноҳ

همه را اوست دستگیر و پناه

Ҳарчӣ ӯ хоҳад он кунад аллоҳ

هرچه او خواهد آن کند اللّه

Не ки аз амр ӯ қамар бшикофт ?

نی که از امر او قمر بشکافت؟

Ҳам дили сахт чун ҳаҷар бшикофт ?

هم دل سخت چون حجر بشکافت؟

Гашти ҳикмат аз ӯ чу чашмаи равон

گشت حکمت از او چو چشمه روان

То аз он об хӯрд ақлу равон

تا از آن آب خورد عقل و روان

Санги реза на дар кафи бўҷҳл ?

سنگ‌ریزه نه در کف بوجهل؟

Номи Аҳмади бабради пайдои саҳл

نام احمد ببرد پیدا سهل

Гуфт номи худоу Аҳмад ро

گفت نام خدا و احمد را

То ки бардошти пардау сад ро

تا که برداشت پرده و سد را

Ло илоҳ бигуфту алои аллоҳ

لا اله بگفت و الا اللّه

Ки расӯлӣу халқро ту паноҳ

که رسولی و خلق را تو پناه

Не ки танҳо ба ҷяш олам зад ?

نی که تنها به جیش عالم زد؟

Олами ҳукму куфр бар ҳам зад

عالم حکم و کفر بر هم زد

Сад ҳазорон аҷоиби дигар

صد هزاران عجایب دیگر

Ки дар одами ягони ягони бшмр

که در آدم یگان یگان بشمر

Оҷизи оеи ту аз шунидани он

عاجز آیی تو از شنیدن آن

Чун надорад сифот ӯ поён

چون ندارد صفات او پایان

Сар ҳақанд анбиёии амин

سر حق اند انبیای امین

Сар буд дар дарун шахс гузин

سر بود در درون شخص گزین

Неи хулосаи даруни дил сар аст

نی خلاصه درون دل سرّ است

Не ки мақсӯд аз амал бар аст

نی که مقصود از عمل بِر است

Ҳар кас аз сари хеши фахри орад

هر کس از سرّ خویش فخر آرد

Зон сабаб дар дарун ниҳон дорад

زان سبب در درون نهان دارد

Сар чу шоҳаст боқӣони лашкар

سر چو شاه است باقیان لشکر

Аз дилу рӯҳи гир ва аз пайкар

از دل و روح گیر و از پیکر

Ҳама зу зиндаанду пари зи смор

همه زو زنده‌اند و پر ز ثمار

Андарин боғу бӯстони ашҷор

اندرین باغ و بوستان اشجار

Ҳаркас аз сари худ буд сармаст

هرکس از سر خود بود سرمست

Сари дили не баланд бошаду паст

سر دل نی بلند باشد و پست

Сӯратаст ин баландӣу пастӣ

صورت است این بلندی و پستی

Зин ду бигузар аз ан май ар мастӣ

زین دو بگذر از ان می ار مستی

Ду нагунҷад бидон дар ин ваҳдат

دو نگنجد بدان در این وحدت

Заҳматӣ нест дар ӣам раҳмат

زحمتی نیست در یم رحمت

Андро дар имш ки як бинӣ

اندرآ در یمش که یک بینی

Чунки дар дайн рӯй ҳамаи динӣ

چونکه در دین روی همه دینی

Аз худо гӯ магӯ зи ғайри худо

از خدا گو مگو ز غیر خدا

Чун нӣӣ зу ба ҳеҷ навъи ҷудо

چون نئی زو به هیچ نوع جدا

Чашмҳо боз кун ммони аҳвал

چشم‌ها باز کن ممان احول

Гарчи параст дар ҷаҳони аҳвал

گرچه پر است در جهان احول

Ту аз эшон мабош ва як сӯи шӯ

تو از ایشان مباش و یک سو شو

Паии ҷамъи сафои зи ҷон май рӯ

پی جمع صفا ز جان می‌رو

То бибинӣ ҷаҳони нав ҳар дам

تا ببینی جهان نو هر دم

Аз варои ҷаҳони шодӣу ғам

از ورای جهان شادی و غم

Ғаму шодӣ ба ҳам чу здоннд

غم و شادی به هم چو ضدانند

Ҳар ду боқӣ аз он наме монанд

هر دو باقی از آن نمی‌مانند

Чун ғам ояд фано шавад шодӣ

چون غم آید فنا شود شادی

Кӣ равад бандаи роҳи озодӣ ?

کی رود بنده راه آزادی؟

Ҳарчиро зид буд бақо набӯд

هرچه را ضد بود بقا نبود

Зид ар зид бидон ки нест шавад

ضد ار ضد بدان که نیست شود

Не ки аз ранҷ меравад роҳат ?

نی که از رنج می‌رود راحت؟

Не ки қуфласт зиди мифтоҳат ?

نی که قفل است ضد مفتاحت؟

Неи з мифтоҳ ёфт қуфли кушод

نی ز مفتاح یافت قفل گشاد

Гашт аз ваии хароб ва бе бунёд

گشت از وی خراب و بی‌بنیاد

Не ки шуд нест аз мамоти ҳаёт

نی که شد نیست از ممات حیات

Сиҳҳатат рафт чун расед анот

صحتت رفت چون رسید عنات

Не чу борон расед гирд намонад ?

نی چو باران رسید گَرد نماند؟

Не чу дармон расед дард намонад

نی چو درمان رسید درد نماند

Ҳаст инро ҳазор гӯнаи назир

هست این را هزار گونه نظیر

ӣнқадари бас буд ба ақли хабир

اینقدر بس بود به عقل خبیر

Як ашорот басаст оқил ро

یک اشارات بس است عاقل را

Накунад суди шарҳи ғофил ро

نکند سود شرح غافل را

Не ки фармӯдааст дар қуръон

نی که فرموده است در قرآن

Шарҳи инро ҳақ ар шӯии ҷӯён

شرح این را حق ار شوی جویان

Набӯд шамсу змҳрир ба ҳашар

نبود شمس و زمهریر به حشر

Кӣ бгнҷди ду зиди андари нашр ?

کی بگنجد دو ضد اندر نشر؟

Чун қиёмати яқин ҷаҳон бақост

چون قیامت یقین جهان بقاست

Зид нагунҷад чу зиди з зид фаност

ضد نگنجد چو ضد ز ضد فناست

Лоҷарам набӯд андар ӯ сармо

لاجرم نبود اندر او سرما

Ҳам набенанд андар ӯ гармо

هم نبینند اندر او گرما

Ки зи гармо ҳаме равад сармо

که ز گرما همی‌رود سرما

Ҳам зи сармо ҳаме равад гармо

هم ز سرما همی‌رود گرما

Дар қиёмат бидон нагунҷад ин

در قیامت بدان نگنجد این

Кӣ бақоро буд фаноаши қарин

کی بقا را بود فناش قرین

Дар қиёмат фано надорад роҳ

در قیامت فنا ندارد راه

Малик боқӣаст моликаши аллоҳ

ملک باقی است مالکش اللّه

Инчунин шарҳ кард дар қуръон

اینچنین شرح کرد در قرآن

Молики явми дайни манам яздон

مالک یوم دین منم یزدان

Гардад он рӯзи сарҳо пайдо

گردد آن روز سرها پیدا

Неки воло ва бад шавад расво

نیک والا و بد شود رسوا

Ҳар ки хуб аст менагардад зишт

هر که خوب است می‌نگردد زشت

Доимо бошадаш мақоми биҳишт

دائماً باشدش مقام بهشت

Роҳи мардони варои нек ва бад аст

راه مردان ورای نیک و بد است

Бе қадамашони сафари зи худ ба худ аст

بی قدمشان سفر ز خود به خود است

Ҳамчуи баҳри муҳӣт бе ҳаданд

همچو بحر محیط بی‌حدند

Лек пинҳони зи ҷисм чун саданд

لیک پنهان ز جسم چون سدّند

Мангар дар ҷсўми зоҳирашон

منگر در جسوم ظاهرشان

Бингар дар равони тоҳирашон

بنگر در روان طاهرشان

То ки аз ҷонишони шӯии зинда

تا که از جانشان شوی زنده

Бефаноу заволи поянда

بی فنا و زوال پاینده

эй хунак онкӣ дид эшон ро

ای خنک آنکه دید ایشان را

Хешро тарк карду хуишон ро

خویش را ترک کرد و خویشان را

Ишқ эшон гузид дар ду саро

عشق ایشان گزید در دو سرا

Гашти фориғи зи зер ва аз боло

گشت فارغ ز زیر و از بالا

Рафт монанди Нӯҳ дар ӣам рӯҳ

رفت مانند نوح در یم روح

Даргузашт аз ғдўи зи амсу сабӯҳ

درگذشت از غدو ز امس و صبوح

Хури худро бидид андари худ

خور خود را بدید اندر خود

Бар ӯ баъд аз он чаҳ нек ва чаҳ бад

بر او بعد از آن چه نیک و چه بد

Аз нуқӯш ҷаҳон ҷаҳид ва раҳед

از نقوش جهان جهید و رهید

Сӯии он сӯ ки нақш нест расед

سوی آن سو که نقش نیست رسید

Рӯй маъшӯқро ки нест падед

روی معشوق را که نیست پدید

Бетану ҷон ва бе ду дида бидид

بی تن و جان و بی دو دیده بدید

Сар зад аз ҳиҷри сӯии баҳри висол

سر زد از هجر سوی بحر وصال

Ёфт дар васли сад ҳазор навол

یافت در وصل صد هزار نوال

Хешро дид баҳр бе поён

خویش را دید بحر بی پایان

Руста аз ҷисм ва гашта мутлақи ҷон

رسته از جسم و گشته مطلق جان

Дар раҳе кандар ӯ буд бахтат

در رهی کاندر او بود بختت

Май кашии он тарафи зи ҷони рахтат

می‌کشی آن طرف ز جان رختت

Зонка он сӯ чу суди худ бинӣ

زانکه آن سو چو سود خود بینی

Бар ҳамаи сӯйҳоаш бгзинӣ

بر همه سوی‌هاش بگزینی

Суҳбати ман зи ҷону дили багазин

صحبت من ز جان و دل بگزین

То шӯии бохабари зи олами дайн

تا شوی باخبر ز عالم دین

Ҷон чаҳ гӯям ки сари ҷононм

جان چه‌گویم که سر جانانم

Ҳркш он ҳаст донад ин конам

هرکش آن هست داند این کانم

Манам он дилбарӣ ки май ҷӯӣ

منم آن دلبری که می‌جویی

Баҳр ӯ сӯ ба сӯи ҳамеи пўиӣ

بهر او سو به‌سو همی‌پویی