Ҳар чаҳ андари ҷаҳон хушат ояд
هر چه اندر جهان خوشت آید
Тану ҷонат аз он биёсоед
تن و جانت از آن بیاساید
Он хушӣҳо ҳамаи манам ҳушдор
آن خوشیها همه منم هشدار
Нақши бгзорўи рӯи бмънии ор
نقش بگذارو رو بمعنی آر
Кони ҳама сӯратанд ва ман ҷонам
کان همه صورت اند و من جانم
Дар дарунашон чу меҳри рахшонам
در درونشان چو مهر رخشانم
Лутфи аҷсоми не ки аз ҷон аст
لطف اجسام نی که از جان است
Не ки хок аз вуҷӯд зркон аст
نی که خاک از وجود زرکان است
Ҳамагон ошиқанд бар наварам
همگان عاشق اند بر نورم
Гарчи андари нуқӯши мастурам
گرچه اندر نقوش مستورم
Ҳамагони ғайри ман нмиҷўинд
همگان غیر من نمیجویند
Ҳамагони сӯии ман ҳмипўинд
همگان سوی من همیپویند
Ғайр ман нест ҳеҷ дар хурашон
غیر من نیست هیچ در خورشان
Ҳаваси ман параст дар сарашон
هوس من پر است در سرشان
Ҳамаи зарроти осмону замин
همه ذرات آسمان و زمین
Аз бадви неку сарду гарми яқин
از بدو نیک و سرد و گرم یقین
Соҷдон мананду зикри кунон
ساجدان منند و ذکر کنان
Рӯзу шаби ҷумла аз дил ва аз ҷон
روز و شب جمله از دل و از جان
Зонка нури ҳақами дарин соя
زانکه نور حقم درین سایه
Ҳаст судам аз ӯу сармоя
هست سودم از او و سرمایه
Нашудам ҳеҷ ман ҷудои зи худо
نشدم هیچ من جدا ز خدا
Ҳамчу мавҷам Биҷӯш аз он дарё
همچو موجم بجوش از آن دریا
Дўӣиӣ нест ошкору ниҳон
دوئیی نیست آشکار و نهان
Беҳиҷобӣ яқин шуд ситами он
بی حجابی یقین شد ستم آن
Гар зи сад кӯзаи оби ҷӯии хурӣ
گر ز صد کوزه آب جوی خوری
Як буд онҳамаи блтФ ва тарӣ
یک بود آنهمه بلطف و تری
Об ҳар кӯза гар бигӯед ин
آب هر کوزه گر بگوید این
Ки манам ташнаро давоӣ гузин
که منم تشنه را دوای گزین
Суханашро қабул кун аз ҷон
سخنش را قبول کن از جان
Зонка аташон шавад аз ӯ рён
زانکه عطشان شود از او ریان
Об дар ҳеҷ кӯза Эй наравад
آب در هیچ کوزه ای نرود
То ки аввали зи ҷӯ ҷудо нашавад
تا که اول ز جو جدا نشود
Гарчи аз ҷӯй гаштааст ҷудо
گرچه از جوی گشته است جدا
Оби ширини софи ҷон афзо
آب شیرین صاف جان افزا
Лек он хосият ки дошт дар ӯст
لیک آن خاصیت که داشت در اوست
Гарчи аз ҷӯи бурун дарун сабуаст
گرچه از جو برون درون سبوست
Бо вуҷӯди фироқи он даъвӣ
با وجود فراق آن دعوی
Нест каж ростаст дар маънӣ
نیست کژ راست است در معنی
Пас чунон обро ки нест ҷудо
پس چنان آب را که نیست جدا
Ҳеҷ вақте злҷаҳи дарё
هیچ وقتی زلجۀ دریا
Ҳаст қоими бадв чу нур бихӯр
هست قایم بدو چو نور بخور
Нест ғоиб аз ӯ чу ақл аз сар
نیست غایب از او چو عقل از سر
Бирасад гар бигӯед ин ки маро
برسد گر بگوید این که مرا
Мекунад саҷдаи халқи арзу само
میکند سجده خلق ارض و سما
Ҳеҷ оқил нагуфт ҳаст ҷудо
هیچ عاقل نگفت هست جدا
Нури поки худои ззоти худо
نور پاک خدا زذات خدا
Инчунин нурро магӯӣ дигар
اینچنین نور را مگوی دگر
Холиқат ӯст на бпоиши сар
خالقت اوست نه بپایش سر
То саратро бубахшад ӯ сиррӣ
تا سرت را ببخشد او سری
Иваз ҳар ?бирт диҳад барӣ
عوض هر برت دهد بری