Нӯш шаҳват бидон ки пар неш аст

نوش شهوت بدان که پر نیش است

Марҳамаши сар ба сари ҳама риш аст

مرهمش سر به‌سر همه ریش است

Лиззату завқи ин ҷаҳон нор аст

لذت و ذوق این جهان نار است

Май намояд чу гул вале хор аст

می‌نماید چو گل ولی خار است

Ҳчў домасту донаи ин олам

هچو دام است و دانه این عالم

Зер ҳар шодяши ниҳони сад ғам

زیر هر شادیش نهان صد غم

Паии дона чу мурғи андари дом

پی دانه چو مرغ اندر دام

Гар наҳй гоми бикашадати ноком

گر نهی گام بکشدت ناکام

Хӯбии ин ҷаҳон фарибанда аст

خوبی این جهان فریبنده است

Зон сабаби кофараши зи ҷон банда аст

زان سبب کافرش ز جان بنده است

Ҳар киро ақли оқибат байн аст

هر که‌را عقل عاقبت‌بین است

Зу гурезаш ҳамеша ойин аст

زو گریزش همیشه آیین است

Тарк ҳоле гузид баҳри мол

ترک حالی گزید بهر مال

Моли бгзошт аз барои манол

مال بگذاشت از برای منال

Хунаки онкас ки ранҷ дар дунё

خنک آنکس که رنج در دنیا

намекашад баҳри роҳати уқбо

می‌کشد بهر راحت عقبی

Завқи дунёи кушанда ҳамчу вабост

ذوق دنیا کُشنده همچو وباست

Ғаму шодӣ ӯ нисори ҳбост

غم و شادی او نثار هباست

Ҷаду ҳазлаши зи фоида холӣ аст

جِدّ و هَزلش ز فایده خالی است

Ҳамчуи мозиши дон гарчи ҳоле аст

همچو ماضیَش دان گرچه حالی است

Умр кон нест бо худои масруф

عمر کان نیست با خدا مصروف

Зойеъаст , охират шавад макшуф

ضایع است، آخِرَت شود مکشوف

Гарчи додӣ зи даст аз ғифлат

گرچه دادی ز دست از غفلت

Фӯти гашт аз ту ончунон давлат

فوت گشت از تو آنچنان دولت

Гар дар он умри тоъатат будӣ ,

گر در آن عمر طاعتت بودی،

Баҳри уқбои зироатат будӣ ;

بهر عقبی زراعتت بودی؛

Гаштеи зи ағниё ба гоҳ нашӯр

گشتیی ز اغنیا به گاهِ نشور

Дар биҳишти андарун , хушу масрур

در بهشت اندرون، خوش و مسرور

Неи ривояти зи шоҳ мағфиратаст ?

نی روایت ز شاه مغفرت است؟

Кин ҷаҳони киштзор охират аст

کاین جهان کشتزار آخرت است

Ҳарчӣ имрӯз коштӣ фардо

هرچه امروز کاشتی فردا

Аз баду неки бдрўии онҷо

از بد و نیک بدروی آنجا

Чун накиштӣ чаҳ бдрўӣ ? эй зол

چون نکشتی چه بدروی؟ ای ضال

Баъди маргат чигуна бошад ҳол ?

بعدِ مرگت چگونه باشد حال؟

Чун кунад рӯзи ҳашари арзи аҳвол

چون کند روز حشر عرض احوال

Чаҳ ҷавобат буд ба вақти савол ?

چه جوابت بود به وقت سؤال؟

Бади амалро буд азоби ҷазо

بد عمل را بود عذاب جزا

То абад дӯзахаш шавад мأўӣ

تا ابد دوزخش شود مأوی

Солеҳии кови намозу тоъати кишт

صالحی کاو نماز و طاعت کِشت

Буд ӯро мақоми садри биҳишт

بود او را مقام صدر بهشت

Вонкаҳ ӯ мард аз худии ӣнҷо

وانکه او مُرد از خودی اینجا

Зини ду берун буд мақом ӯ ро

زین دو بیرون بود مقام او را

Фориғ аз дӯзаху биҳишт буд

فارغ از دوزخ و بهشت بود

Он ҳақаст ва ҳам ба ҳақи гаравад

آنِ حق است و هم به حق گرود

Бесару пои сӯй ҳақ пуед

بی سر و پای سوی حق پوید

Чун аз ӯ ғайр ӯ наме ҷӯяд

چون از او غیر او نمی‌جوید

Бандагонро буд зи шоҳи идрор

بندگان را بود ز شاه ادرار

Саракашонро чу дузд бошад дор

سرکشان را چو دزد باشد دار

Банда чун мард аз худ эй огоҳ

بنده چون مُرد از خود ای آگاه

То абад зинда бошад ӯ аз шоҳ

تا ابد زنده باشد او از شاه

Дар нмксор чун фитод башар

در نمکسار چون فتاد بشر

Шуд намак , раст ӯ зи хайру зи шар

شد نمک، رَست او ز خیر و ز شرّ

Андар ӯ як раг аз худяш намонад

اندر او یک رگ از خودیش نماند

Некяш рафт ва ҳам бадяш намонад

نیکیش رفت و هم بدیش نماند

Аз қадам то ба фарқи гашти намак

از قدم تا به فرق گشت نمک

Гар з ман нест боварати ту намак ( ? )

گر ز من نیست باورت تو نمک(؟)

Моти ман нафса ва манеҳ набут

مات من نفسه و منه نبت

Мо сӯии ҳубаи мзӣу кбт

ما سوی حبه مضی و کبت

Асари аламри абдли алмأмўр

اثر الامر ابدل المأمور

Киеви ибқӣ алзлом ъанд алнўр

کیف یبقی الظلام عند النور

Асари аламри абдли алъдмо

اثر الامر ابدل العدما

Манеҳ абадии алўҷўди воломмо

منه ابدی الوجود والامما

Амра ҳоказо алии алмўҷўд

امره هکذا علی الموجود

ИнтФии вифқи мо ҳўи алмўъўд

ینتفی وفق ما هو الموعود

Лҳби алсди мнзи аҳрқнӣ

لهب الصد منذ احرقنی

Ғайри ваҷҳи алҳбиби фии фаннӣ

غیر وجه الحبیب فی فنی

Аномту виҷҳаи боқӣ

انامت و وجهه باقی

Ҳўи баъдии лнФсаҳи соқӣ

هو بعدی لنفسه ساقی

Лӣси фии ?илдори ғайраи диёр

لیس فی الدار غیره دیار

Мо ирии ман вуҷӯдаи осор

ما یری من وجوده آثار

Ҳоказо алўослўни фии алмънӣ

هکذا الواصلون فی المعنی

Манеҳам алҳақ идъии алдъўӣ

منهم الحق یدعی الدعوی

Ҳамчунин авлиё дар он дарё

همچنین اولیا در آن دریا

Поки гаштанди ҷумла аз ман ва мо

پاک گشتند جمله از من و ما

Дон ки ҷонаст қобили табдил

دان که جان است قابل تبدیل

Зят шуд қӯти нур дар қандил

زیت شد قوت نور در قندیل

Қобили ваҳии ҷон буд неи тан

قابل وحی جان بود نی تن

Пеши баҳраши сабуӣ тан башикан

پیش بحرش سبوی تن بشکن

Шоди он кас ки рӯй ҷонро дид

شاد آن کس که روی جان را دید

Аз тани душман мурӣд бурид

از تن دشمن مرید برید

Ёфт худро ва дид ков ҷон аст

یافت خود را و دید کاو جان است

Тан чу ҳайвон барои қурбон аст

تن چو حیوان برای قربان است

Ҳарки кардаш ба амри ҳақи қурбон

هرکه کردش به امر حق قربان

Ваҳй ӯ гашт бе гумони қуръон

وحی او گشت بی‌گمان قرآن

Ҳаркии танро накишт тан кашадаш

هرکه تن را نکشت تن کشدش

Сӯии дӯзах чу кофарон кашадаш

سوی دوزخ چو کافران کشدش

Чун ту ҷонӣ чаро зи тани гӯйӣ ?

چون تو جانی چرا ز تن گویی؟

Ҳар дам аз чаҳ мурод ӯ ҷӯӣ ?

هر دم از چه مراد او جویی؟

Чарб ва ширин наҳй ба пеши аду

چرب و شیرین نهی به پیش عدو

То шавад ҳамчуи хирси он саги ху

تا شود همچو خرس آن سگ‌خو

Ёри худро ба як ҷӯии нхрӣ

یار خود را به یک جوی نخری

Ёрро даҳ таом , агар на харӣ !

یار را ده طعام، اگر نه خری!

Ёрро ҳикматасту илми таом

یار را حکمت است و علم طعام

Ғайри он пеш ӯст донау дом

غیر آن پیش اوست دانه و دام

Қӯт ҳар чизи ҷинс ӯ бояд

قوُت هر چیز جنس او باید

То аз он қӯт қӯт афзоед

تا از آن قوُت قوّت افزاید

Аз тан ва аз ғизоӣ тан бигузар

از تن و از غذای تن بگذر

Чун ки ҷонии ғизои ҷон май хур

چون که جانی غذای جان می‌خور

Оби софӣ , магӯ сабуем ман

آب صافی، مگو سبویم من

Май нобе , магӯ кадуем ман

می نابی، مگو کدویم من

Ъшқбозӣ ба дӯст кун на ба пӯст

عشقبازی به دوست کن نه به پوست

Ҳарки маъкӯс кард кофар ӯст

هرکه معکوس کرد کافر اوست

Ҳарки ба асл рафт аслаши дон

هرکه به اصل رفت اصلش دان

Тани куҷои раҳи барад ба олами ҷон ?

تن کجا ره برد به عالم جان؟

Ҷони з покӣаст сӯй пок равад

جان ز پاکی است سوی پاک رود

Тан чу хокӣаст ҳам ба хок равад

تن چو خاکی است هم به خاک رود

Фаръ ҳар чизи сӯй асл равад

فرع هر چیز سوی اصل رود

Тани хар чун Масеҳ ҷон нашавад

تنِ خر چون مسیح جان نشود

Лоиқи зар зараст неи миси дун

لایق زر زر است نی مسِ دون

Шӯи малик то рӯй ту бар гардун

شو مَلَک تا روی تو بر گردون

Девро нест роҳи сӯии фалак

دیو را نیست راه سوی فلک

Магари он ков гирифт хуии малик

مگر آن کاو گرفت خوی ملک

Поки шӯ то рӯй бар покон

پاک شو تا روی بر پاکان

Манишин дар ҳдс чу бе бокон

منشین در حدث چو بی‌باکان