Гарчи алост манзили раҳи дон

گرچه الاست منزل ره دان

Роҳи дигар дар ӯст бе поён

راه دیگر در اوست بی‌پایان

Раҳи ду навъаст як гузари з худ аст

ره دو نوع است یک گذر ز خود است

Ин чунин роҳро карон ва ҳад аст

این چنین راه را کران و حد است

Зонка ҳастӣ тан буд маҳдӯд

زانکه هستی تن بود محدود

Охирӣ дорад ин ҷаҳони вуҷӯд

آخری دارد این جهانِ وجود

Охирӣ нест роҳи манзил ро

آخری نیست راه منزل را

Бениҳоят бидон раҳи дил ро

بی‌نهایت بدان ره دل را

наме тавон аз худии гузар кардан

می‌توان از خودی گذر کردن

Зини ҷаҳони фанои сафар кардан

زین جهان فنا سفر کردن

Лек аз он манзилӣ ки дор бақост

لیک از آن منزلی که دار بقاست

Нест имкони гузар чу васл худост

نیست امکان گذر چو وصل خداست

Роҳи хшгӣ ва манзилаш пайдост

راه خشگی و منزلش پیداست

Бенишонаст раҳ ки дар дарёст

بی‌نشان است ره که در دریاست

Баъди васлати сафар дигаргун аст

بعد وصلت سفر دگرگون است

Сайри восили ниҳон ва бечун аст

سیر واصل نهان و بی‌چون است

Сайри ило аллоҳ дошт аввал ӯ

سیر الی اللّه داشت اوّل او

Сайри фӣ аллоҳ шуд кунунаш ху

سیر فی اللّه شد کنونش خو

Сафари восилони чунин май дон

سفر واصلان چنین می‌دان

Нишнидӣ ки кули явми шан

نشنیدی که کل یوم شان

Сояи ҳақ чу гашти зоҳирашон

سایۀ حق چو گشت ظاهرشان

Сар аршаст ҷони тоҳирашон

سر عرش است جان طاهرشان

Соя ҷунбад зи шахси не аз худ

سایه جنبد ز شخص نی از خود

Чаҳ хабари сояро зи неку зи бад

چه خبر سایه را ز نیک و ز بد

Сайри эшон чу сар ҳақ бошад

سیر ایشان چو سر حق باشد

Дам ба дами шани зи ҳақ сабақ бошад

دم‌به‌دم‌شان ز حق سبق باشد

Баду нек валеаст аз яздон

بد و نیک ولی است از یزدان

Ҳарчӣ соя кунад з шахс бидон

هرچه سایه کند ز شخص بدان

Мормити ази Ромят дар қуръон

مارمیت اذ رمیت در قرآن

Зин сабаб гуфт холиқи ду ҷаҳон

زین سبب گفت خالق دو جهان

Марди худбини азин сухан давр аст

مرد خودبین ازین سخن دور است

Нафаси торики зиди ин нур аст

نفس تاریک ضد این نور است

Пеши халқи ин сухани маҳол буд

پیش خلق این سخن محال بود

Пеши ушшоқи васфи ҳол буд

پیش عشاق وصف حال بود

Марди ошиқ аз ин шавад огаҳ

مرد عاشق از این شود آگه

Марди оқил дар ин буд аблаҳ

مرد عاقل در این بود ابله

Ақли меъмори ин ҷаҳон омад

عقل معمار این جهان آمد

Ишқи вайронӣ дукон омад

عشق ویرانی دکان آمد

намекунад ақли пардаро афзӯн

می‌کند عقل پرده را افزون

Ишқ аз парда май баради берун

عشق از پرده می‌برد بیرون

Ақли дарбанди ном ва номӯс аст

عقل دربند نام و ناموس است

Ишқ бо нангу ор мأнўс аст

عشق با ننگ و عار مأنوس است

Ақл хоҳад ки то шавад сарвар

عقل خواهد که تا شود سروَر

Лек ишқаст хок ҳар чокар

لیک عشق است خاک هر چاکر

Хок пошӣаст ошиқонро дайн

خاک پاشی است عاشقان را دین

Фориғанд аз либос ва аз тазйин

فارغ‌اند از لباس و از تزیین

Ҳама аз хоҷагии гризоннд

همه از خواجگی گریزانند

Ҳамаи аъдои мол ва дуконанд

همه اعدای مال و دکانند

Гоҳ мастӣ кунанду гуҳи пастӣ

گاه مستی کنند و گه پستی

Нанг доранд доим аз ҳастӣ

ننگ دارند دایم از هستی

Нестиро талаб кунанд ба ҷон

نیستی را طلب کنند به جان

Сӯии ҷонони раванди ҷилваи кунон

سوی جانان روند جلوه‌کنان

Ҳамчуи ҷон аз назар ниҳон гирданд

همچو جان از نظر نهان گردند

Бо малоик дар осмон гирданд

با ملائک در آسمان گردند

Тани шан гарчи дар назар бошад

تن‌شان گرچه در نظر باشد

Ҷонишони бартар аз қамар бошад

جانشان برتر از قمر باشد

Ҳамдигарро ҳама ҳаме донанд

همدگر را همه همی‌دانند

Гар ҳазорон тананд як ҷонанд

گر هزاران تنند یک جانند

Гарчи аз чашм халқ маҳҷӯбанд

گرچه از چشم خلق محجوبند

Пеши холиқ азим маҳбӯбанд

پیش خالق عظیم محبوبند

Халқ агар лмъаҳ эй бдидндӣ

خلق اگر لمعه‌ای بدیدندی

Ишқашонро ба ҷони хридндӣ

عشقشان را به جان خریدندی

Хокдонро аз он ҳамеи ҷӯянд

خاکدان را از آن همی‌جویند

Ки равони сӯй ӣам на чун ҷӯянд

که روان سوی یم نه چون جویند

Сғбаҳи ин ҷаҳон аз он гаштанд

سغبۀ این جهان از آن گشتند

Коўлёии худои ниҳони гаштанд

کاولیای خدا نهان گشتند