Авлиёӣ миёна машҳуранд

اولیای میانه مشهوراند

Авлиёӣ ягона мастуранд

اولیای یگانه مستوراند

Ғайрати ҳақ шудааст ҳорсшон

غیرت حق شده است حارسشان

Зон бимонаданд аз назари пинҳон

زان بماندند از نظر پنهان

Ҳеҷ шайхӣ набӯд кӯи зи худо

هیچ شیخی نبود کو ز خدا

Май нҷстии лақои эшон ро

می نجستی لقای ایشان را

Дар ивази ҳақи ҳазор гӯнаи ато

در عوض حق هزار گونه عطا

Дода ва гуфта лаб аз он магушо

داده و گفته لب از آن مگشا

Шоҳидон маро набинад кас

شاهدان مرا نبیند کس

Вар бибинад фано шавад бнФс

ور ببیند فنا شود بنفس

Шоҳиди бандагон ки махлуқ аст

شاهد بندگان که مخلوق است

Чанд рӯзии муҷоз маъшӯқ аст

چند روزی مجاز معشوق است

Аз хилоиқ ниҳон кунанд ӯ ро

از خلایق نهان کنند او را

То ҳама кас набинад он рӯ ро

تا همه کس نبیند آن رو را

Чун буд дар муҷози ғайратҳо

چون بود در مجاز غیرتها

Ту аз ин кун қиёс эй доно

تو از این کن قیاس ای دانا

Ки чигунааст ғайрати яздон

که چگونه است غیرت یزدان

Шоҳиди хеш чун кунад пинҳон

شاهد خویش چون کند پنهان

Неи Муҳамад ки буд шоҳи русул

نی محمد که بود شاه رسل

Қутбу ҳодӣу раҳнамои сбл

قطب و هادی و رهنمای سبل

Гуфт бо Оиша ки ман бдъо

گفت با عایشه که من بدعا

Тлбидми висоли хоси худо

طلبیدم وصال خاص خدا

Баъд бисёр нолау зорӣ

بعد بسیار ناله و زاری

Ҳоҷатам шуд қабул аз борӣ

حاجتم شد قبول از باری

Дод ваъда ки хоси ман бар ту

داد وعده که خاص من بر تو

Хоҳад омад зи лутф бар дар ту

خواهد آمد ز لطف بر در تو

Лек агар иттифоқи ман ӣнҷо

لیک اگر اتفاق من اینجا

Набидам забт кун ту нақши варо

نبدم ضبط کن تو نقش ورا

Даъваташ кун даруни хонаи бсдқ

دعوتش کن درون خانه بصدق

Менигар хуш дар он ягонаи бсдқ

مینگر خوش در آن یگانه بصدق

Ҳиллӣаашро навис дар дили хеш

حلیه ‌ اش را نویس در دل خویش

То кунӣ шарҳи нақши он дарвеш

تا کنی شرح نقش آن درویش

Он замон кӯ расед пайғамбар

آن زمان کو رسید پیغمبر

Буд андари намози масҷид дар

بود اندر نماز مسجد در

Зад дар Мустафо ва гуфт ки ҳи кӯ

زد در مصطفی و گفت ک ه کو

Он талабкори мо шаҳи ҳақи ху

آن طلبکار ما شه حق خو

Оиша бар даромаду бнёз

عایشه بر درآمد و بنیاز

Кард ӯро ҳазор навъи эъзоз

کرد او را هزار نوع اعزاز

Гуфт ш эй шаҳи дамии бахонаи дро

گفت ش ای شه دمی بخانه درآ

То бубинем бе ҳиҷоби туро

تا ببینیم بی حجاب ترا

Гуфт не кор дорам эй бонӯ

گفت نی کار دارم ای بانو

Барисоне саломи мо бо ӯ

برسانی سلام ما با او

Оиша забт кард ҳиллӣа ӯ

عایشه ضبط کرد حلیۀ او

Аз даҳону зи чашм ва аз абрӯ

از دهان و ز چشم و از ابرو

Чун зи масҷид руҷӯъ кард расӯл

چون ز مسجد رجوع کرد رسول

То кунад дар всоқи хеши нузул

تا کند در وثاق خویش نزول

Буии он мард зад зи хона бар ӯ

بوی آن مرد زد ز خانه بر او

Гуфт бо Оиша ки зуд бигӯ

گفت با عایشه که زود بگو

Бо ман аз нақшу сӯрати он хос

با من از نقش و صورت آن خاص

То дил ва ҷон шавад зи қайди халос

تا دل و جان شود ز قید خلاص

Оиша чун бигуфт ҳиллӣа ӯ

عایشه چون بگفت حلیۀ او

Ашгш аз чашм шуд равона чу ҷӯ

اشگش از چشم شد روانه چو جو

Баъд аз он гашт аз хушии биҳуш

بعد از آن گشت از خوشی بیهوش

Ҳамчуи дарё дар омад андари ҷӯш

همچو دریا در آمد اندر جوش

Зончнони биҳшӣ чу боз омад

زانچنان بیهشی چو باز آمد

Қатрааш баҳри пари з роз омад

قطره ‌ اش بحر پر ز راز آمد

Бар забонаши равонаи гашти асрор

بر زبانش روانه گشت اسرار

Мустамеъ ғарқ шуд дар он анвор

مستمع غرق شد در آن انوار