Бози он пешвои аҳли змн

باز آن پیشوای اهل زمن

намекашид аз Увайси бӯи зи Яман

می‌کشید از اویس بو ز یمن

Ҳар дамии рӯи сӯй Яман кардӣ

هر دمی رو سوی یمن کردی

Васф ӯро ба гуфт оварадӣ

وصف او را به گفت آوردی

Ҷазби Аҳмад ҳаме кашид ӯ ро

جذب احمد همی‌کشید او را

Зонка ӯ низ дошт он бӯ ро

زانکه او نیز داشت آن بو را

Лек як модарӣ валеа бадаш

لیک یک مادری ولیه بُدش

Монеъ омадани ҷуз ӯ нашудаш

مانع آمدن جز او نشدش

Чунки кардӣ Увайси азми расӯл

چونکه کردی اویس عزم رسول

Манъ кардяш он зани мақбул

منع کردیش آن زن مقبول

Панд додӣ варои халоу мулло

پند دادی ورا خلا و ملا

Хизмат ман куну Марви зи ӣнҷо

خدمت من کن و مرو ز اینجا

Хизмати ман буд турои беҳтар

خدمت من بود ترا بهتر

Зонка ҷӯии лақои пайғамбар

زانکه جویی لقای پیغمبر

Хизмати волида ҳаме кард ӯ

خدمت والده همی‌کرد او

Зонка буд аз хавоси он бонӯ

زانکه بود از خواص آن بانو

Волидааш чун гузашт аз дунё

والده‌اش چون گذشت از دنیا

Шуд равонаи Увайси пари маънӣ

شد روانه اویس پر معنی

Чунки андари ҷавор Макка расед

چونکه اندر جوار مکه رسید

Риҳлати Мустафои з халқ шунид

رحلت مصطفی ز خلق شنید

Рафт пеши саҳобаи он муштоқ

رفت پیش صحابه آن مشتاق

Гашт ӯро бидон гуруҳи тлоқ

گشت او را بدان گروه تلاق

Чун саҳобаи ниёз ӯ диданд

چون صحابه نیاز او دیدند

Ҳама аз ҳол ӯ бпрсиднд

همه از حال او بپرسیدند

Забт карданд ҷумлаи зи ақволаш

ضبط کردند جمله ز اقوالش

Гуҳ чигунааст ҳолу аҳволаш

گه چگونه است حال و احوالش

Гуфт ӯро яке ки чандини сол

گفت او را یکی که چندین سال

Чун намеомадӣ ? чаҳ буд аҳвол ?

چون نمی‌آمدی‌؟ چه بود احوال‌‌؟

Гуфт ӯ модарам ъноӣӣ дошт

گفت او مادرم عنائی داشت

Нтўонстмш заъиф гузошт

نتوانستمش ضعیف گذاشت

Ханда омад саҳобаро зон гуфт

خنده آمد صحابه را زان گفت

Чун хабарашон набад з сар наҳуфт

چون خبرشان نبد ز سرّ نهفت

Гуфт ҳар як ки мо падари модар

گفت هر یک که ما پدر مادر

Куштаем аз барои пайғамбар

کشته‌ایم از برای پیغمبر

Мард ошиқ бибин чаҳ мегуяд !

مرد عاشق ببین چه می‌گوید‌‌!

Васли маъшӯқи кас чунин ҷӯяд ? !

وصل معشوق کس چنین جوید‌‌؟!

Танзашон фаҳм шуд бидон огоҳ

طنزشان فهم شد بدان آگاه

Андари эшон ба хашм кард нигоҳ

اندر ایشان به خشم کرد نگاه

Ҷуст аз эшон нишони пайғамбар

جُست از ایشان نشان پیغمبر

Ҳар яке навъ навъ дод хабар

هر یکی نوع نوع داد خبر

Дод он як нишони зи қомат ӯ

داد آن یک نشان ز قامت او

Вази рухони вази чашм ва аз абрӯ

وز رخان وز چشم و از ابرو

Ваон яке аз баёну маърифаташ

وان یکی از بیان و معرفتش

Ваон як аз халқи хубу хуши сифаташ

وان یک از خُلق خوب و خوش‌صفتش

Ваон як аз мӯъҷизоту шқи қамар

وان یک از معجزات و شق قمر

Ваон яке аз урӯҷ ӯ шаб дар

وان یکی از عروج او شب در

Аз замин бар фарози ҳафт само

از زمین بر فراز هفت سما

Ваон яке аз висолу қурби худо

وان یکی از وصال و قرب خدا

Гуфт ӯ нест ин нишони набӣ

گفت او نیست این نشان نبی

Бидиҳедам хабари зи ҷони набӣ

بدهیدم خبر ز جان نبی

Ҳама гуфтанд кончаҳ донистем

همه گفتند کانچه دانستیم

Бо ту гуфтем то тавонистем

با تو گفتیم تا توانستیم

Ту агар ба зи мо ҳамеи доне

تو اگر به ز ما همی‌دانی

Зӯдтари гӯ , макун гронҷонӣ

زودتر گو، مکن گرانجانی

Пар шуд аз дар ва гуфт гӯям ман

پر شد از در و گفت گویم من

Вази дили ҷумла ширк шавем ман

وز دل جمله شرک شویم من

Қасд кард ӯ ки то нишон гуяд

قصد کرد او که تا نشان گوید

Сари он шоҳи ду ҷаҳон гуяд

سر آن شاه دو جهان گوید

Ҳарф ногуфта зад бар эшон нур

حرف ناگفته زد بر ایشان نور

Ҳамаи гаштанд бе худон зи сарвар

همه گشتند بی‌خودان ز سرور

ТоФҳу масти пасти афтоданд

طافح و مست پست افتادند

Ақли вҳшро ба боди брдоднд

عقل وهش را به‌باد بردادند

Ҳастӣ ҷумлагон гудохт тамом

هستی جملگان گداخت تمام

Аз рухи моҳи даври гашти ғмом

از رخ ماه دور گشت غمام

Аз худии сӯй бе худии ронданд

از خودی سوی بی‌خودی راندند

Пари дилро зи гули биФшонднд

پر دل را ز گل بیفشاندند

Роҳи сад соларо ба як соъат

راه صد ساله را به یک ساعت

Бибареданд андари он соҳат

ببریدند اندر آن ساحت

Ҳамаи ғаввоси баҳри ҷони гаштанд

همه غواص بحر جان گشتند

Ҳама бар халқи дирафшони гаштанд

همه بر خلق درفشان گشتند

Ҳамаро ҷустуҷӯ дигаргун шуд

همه را جستجو دگرگون شد

Ҳамаро нури дида афзӯн шуд

همه را نور دیده افزون شد

Ҳама аз ҳиҷри сӯй васл шуданд

همه از هجر سوی وصل شدند

Фаръ буданд ҷумла асл шуданд

فرع بودند جمله اصل شدند

Ҳама ахтар баданд моҳ шуданд

همه اختر بدند ماه شدند

Ҳама банда баданд шоҳ шуданд

همه بنده بدند شاه شدند

Аввал уммат баданду охири кор

اول امت بدند و آخر کار

Ҳар яке шуд Халифаи мухтор

هر یکی شد خلیفۀ مختار

Инчунин ҳам ҷунайдро афтод

اینچنین هم جنید را افتاد

Чунки дар чилла буд он маи род

چونکه در چله بود آن مه راد

Баҳри як ҳолеи азими баланд

بهر یک حالی عظیم بلند

Мефиканд аз ниёзу ишқи каманд

میفکند از نیاز و عشق کمند

Омадаш аз худои ҷавоби сариҳ

آمدش از خدا جواب صریح

Бишунид ӯ ба ҳарфу савти фасеҳ

بشنید او به حرف و صوت فصیح

Кин чунин ҳолатӣ ки ҷӯйоне

کاین چنین حالتی که جویانی

Ту наёбӣ ба ҷаҳд то доне

تو نیابی به جهد تا دانی

Нашавад он амли турои ҳосил

نشود آن امل ترا حاصل

Биҷуз аз суҳбати шаҳии комил

بجز از صحبت شهی کامل

Ба фалони шаҳри рӯи ту эй садиқ

به فلان شهر رو تو ای صدیق

Пресс мأўои Аҳмади зиндиқ

پرس مأوای احمد زندیق

Чун биёбӣ варо , рисӣ ба мурод

چون بیابی ورا، رسی به مراد

Барраии зини ъноу ранҷу ҷиҳод

برهی زین عنا و رنج و جهاد

Гашти озими ҷунайд , чун бишунид

گشت عازم جنید، چون بشنید

Амри ҳақро зи ҷон ва дил багазед

امر حق را ز جان و دل بگزید

Сӯии он шаҳр шуд чун пайки давон

سوی آن شهر شد چون پیک دوان

То ки дардаш биёбад он дармон

تا که دردش بیابد آن درمان

Чунки ҷӯянда аст ёбанда

چونکه جوینده است یابنده

Сӯй Аҳмад шуд ӯ шитобанда

سوی احمد شد او شتابنده

Андари он шаҳр ҳар тараф май гашт

اندر آن شهر هر طرف می‌گشت

Тухми меҳраши даруни ҷон май кишт

تخم مهرش درون جان می‌کشت

Дили надодӣ ки гуядаш зиндиқ

دل ندادی که گویدش زندیق

намебигуфтӣ ки Аҳмади садиқ

می بگفتی که احمد صدیق

Кист ӣнҷои надоди каси хабараш

کیست اینجا نداد کس خبرش

Гарчи бисёр ҷуст дар ба дараш

گرچه بسیار جست در به‌درش

Қурби як моҳи гашти саргардон

قرب یک ماه گشت سرگردان

Чун зи садиқи каси надоди нишон

چون ز صدیق کس نداد نشان

Гашт оҷиз бигуфт безорам

گشت عاجز بگفت بیزارم

Зон адаб ки баради зи дилдорам

زان ادب که بُرّد ز دلدارم

Пас бипурсед ки Аҳмади зиндиқ

پس بپرسید که احمد زندیق

Ба чаҳ ҷойаст ва дар кадоми Фриқ ?

به چه جای است و در کدام فریق‌‌؟

Гуфт шахсеи варо ки зуд бигӯ

گفت شخصی ورا که زود بگو

То диҳемати нишони зи маскан ӯ

تا دهیمت نشان ز مسکن او

Дод бо ваии нишони ҷойу мақом

داد با وی نشان جای و مقام

Рафт онҷо ки то расад дар ком

رفت آنجا که تا رسد در کام

Дар бузад гуфт Аҳмадаш ки дро

در بزد گفت احمدش که درآ

Нестам ғофил аз ту эй доно

نیستم غافل از تو ای دانا

Зонҳмаҳи ҳолҳо ки бар ту гузашт

زانهمه حالها که بر تو گذشت

Воқифами нек ва ҳеҷ фӯт нагашт

واقفم نیک و هیچ فوت نگشت

Дар замонӣ ки аз худои он ҳол

در زمانی که از خدا آن حال

Тлбидии ҳақати надоди висол

طلبیدی حقت نداد وصال

Кард бо ман ҳаволаи ?ути зи карам

کرد با من حواله‌ات ز کرم

То туро ман бидон мақом барам

تا ترا من بدان مقام برم

Лек ин ҳам бидон казон соъат

لیک این هم بدان کزان ساعت

Ки шудӣ толиби чунин тоъат

که شدی طالب چنین طاعت

Фкртм буд ин ки бо ту сухан

فکرتم بود این که با تو سخن

Чаҳ нсқ гӯям аз улӯми лдн

چه نسق گویم از علوم لدن

Ҳеҷ чизе ба хотирами номад

هیچ چیزی به خاطرم نامد

Ки бидон ҷони ту бёромд

که بدان جان تو بیارامد

Суханам нест лоиқи ҳолат

سخنم نیست لایق حالت

намекунам ман баён ба иҷмолат

می‌کنم من بیان به اجمالت

Лек чархии занами баробари ту

لیک چرخی زنم برابر تو

То шавад кашфи сари он бар ту

تا شود کشف سر آن بر تو

Чун ки бар рӯем аўФтди ?назарет

چون که بر رویم اوفتد نظرت

Шавад аз ҳол дар замони хабарат

شود از حال در زمان خبرت

Гардад он матлабати яқини ҳосил

گردد آن مطلبت یقین حاصل

Қурби ёбӣ , шӯй бидон восил

قرب یابی‌، شوی بدان واصل

Пеш ӯ ҳамчуи чарх чархӣ зад

پیش او همچو چرخ چرخی زد

Ёфт зон чарх ӯ мақосиди худ

یافت زان چرخ او مقاصد خود