Гуфт эй Мӯсо кулем бидон

گفت ای موسی کلیم بدان

Ки ба ман кард ҳмрҳмӣ натавон

که به من کرد همرهمی نتوان

Ки занами наъли божгўнаҳи басӣ

که زنم نعل باژگونه بسی

Нуктаамро накард фаҳм касе

نکته‌ام را نکرد فهم کسی

Суҳбатами мушкилу қавӣ саъб аст

صحبتم مشکل و قوی صعب است

Оби дарёи м то ҳад каъб аст

آب دریا‌م تا حد کعب است

Пой ҳамроҳем куҷои дорӣ ?

پای همراهیم کجا داری‌؟

Чун ту бе ман раҳеи ҷудои дорӣ

چون تو بی من رهی جدا داری

Гуфт бошад ки ҳақ диҳад ёрӣ

گفت باشد که حق دهد یاری

Бахшадам ақлу фаҳму ҳушёрӣ

بخشدم عقل و فهم و هشیاری

Аз чунин хоби ғифлати торӣ

از چنین خواب غفلت تاری

Расадам аз худои бедорӣ

رسدم از خدای بیداری

Чун варо дид роғибу содиқ

چون ورا دید راغب و صادق

Маст ӯ шуду волау ошиқ

مست او شد و واله و عاشق

Кардаш аз дили қабул дар суҳбат

کردش از دل قبول در صحبت

Ки буд баси ҳмўл дар суҳбат

که بود بس حمول در صحبت

Нармад аз ҳар ончӣ рӯ бинад

نرمد از هر آنچه رو بیند

Неку бадро ҳама накӯ бинад

نیک و بد را همه نکو بیند

Куфрҳои варои шуморади дайн

کفرهای ورا شمارد دین

Нашавад аз ҷафоӣ ӯ ғамгин

نشود از جفای او غمگین

Заҳрро аз кафш чу шаҳд хӯрд

زهر را از کفش چو شهد خورد

Санг ӯро ба ҷои лаъли хирад

سنگ او را به‌جای لعل خرد

Чун ба ҳам дар сафар рафиқ шуданд

چون به‌هم در سفر رفیق شدند

Ҳамдигарро зи ҷон шафиқ шуданд

همدگر را ز جان شفیق شدند

Чанд рӯзӣ ба ҳам ҳамеи рафтанд

چند روزی به‌هم همی‌رفتند

Дар ҷонро ба гуфт ме сифтанд

دُر جان را به‌گفت می‌سفتند

Ҳар тараф чун басии бгрдиднд

هر طرف چون بسی بگردیدند

Бар лаби баҳри киштӣ ӣӣ диданд

بر لب بحر کشتی‌یی دیدند

Ки набад дар ҷаҳони чунин киштӣ ӣӣ

که نبد در جهان چنین کشتی‌یی

Халқро буд бистару пуштӣ ӣӣ

خلق را بود بستر و پشتی‌یی

Ҳамчуи шаҳрии фарох буду бузург

همچو شهری فراخ بود و بزرگ

Бодбонӣ бар ӯ баланду сутург

بادبانی بر او بلند و سترگ

Ногаҳони Хизри сӯй киштӣ рафт

ناگهان خضر سوی کشتی رفت

Табарӣ дар кафш ба сӯрати зафт

تبری در کفش به‌صورت زفت

Зад бар он бодбону киштӣ ӯ

زد بر آن بادبان و کشتی او

Аз паии хизмати он гузидаи ҳў

از پی خدمت آن گزیدۀ هو

Дар шикасти он дурусти киштӣ ро

در شکست آن درست کشتی را

То кунад дафъи зулму зиштӣ ро

تا کند دفع ظلم و زشتی را

Шуд маъаттали зи кори он киштӣ

شد معطل ز کار آن کشتی

Монад берахту бори он киштӣ

ماند بی رخت و بار آن کشتی

Гуфт бо вай кулем ин чунаст ?

گفت با وی کلیم این چون است‌؟

Ин зи ақлу зи шаръ берун аст

این ز عقل و ز شرع بیرون است

Муъминонро бади ин паноҳи ҳсин

مؤمنان را بد این پناه حصین

Аз чаҳ рӯ кардяш хароби чунин ?

از چه رو کردیش خراب چنین‌؟

Ҳеҷ инро раво надорад ҳақ

هیچ این را روا ندارد حق

Андари ин кор бар ту гирад диқ

اندر این کار بر تو گیرد دق

Гуфт ӯро нгФтмти пешин

گفت او را نگفتمت پیشین

Ки туро сабр набӯду тамкин

که ترا صبر نبود و تمکین

Ман нагуфтам туро аз аввали кор

من نگفتم ترا از اوّل کار

Ки надории ту пои ман ҳушдор

که نداری تو پای من هشدار

Кори ман бади намо вале некӯаст

کار من بد نما ولی نیکوست

Ҳамчуи он зишти рӯ ки некӯ хуаст

همچو آن زشت رو که نیکو خوست

Ман бар оташ агарчӣ биншинам

من بر آتش اگرچه بنشینم

Ҳар дам аз ваии гулу самани чинам

هر دم از وی گل و سمن چینم

Ман зи мурда бурун кунам зинда

من ز مرده برون کنم زنده

Кунам аз айни гиряи сад ханда

کنم از عین گریه صد خنده

Орми Иблисро зи арш ба фарқ

آرم ابلیس را ز عرش به فرق

Барам Идрӣсро зи фарш ба арш

برم ادریس را ز فرش به عرش

Гуфт эй шоҳи ман хато кардам

گفت ای شاه من خطا کردم

Ин зи нисён на аз ризо кардам

این ز نسیان نه از رضا کردم

Гузарон аз ман ин яке Крет

گذران از من این یکی کرت

Афв фармо зи лутфи ин зулат

عفو فرما ز لطف این زلّت

Гуфт май дон казин нахоҳӣ гашт

گفت می‌دان کزین نخواهی گشت

Хок хокаст агар ба оби оғшт

خاک خاک است اگر به آب آغشت

Лек ин ҳол бар ту пӯшида аст

لیک این حال بر تو پوشیده است

Сарат аз банди ман бгрдидаҳ аст

سرت از بند من بگردیده است

Ҳам шавад охирати яқини пайдо

هم شود آخرت یقین پیدا

Кончаҳ гуфтам набӯд саҳву хато

کانچه گفتم نبود سهو و خطا

Инат гуфтам худост шоҳиди ҳол

اینت گفتم خداست شاهد حال

Ҳарки гж гирадаш буд ӯ зол

هرکه گژ گیردش بود او ضال

Чун шунид аз Хизр кулем ин ро

چون شنید از خضر کلیم این را

Пеш оварад он замони лин ро

پیش آورد آن زمان لین را

Кард зорӣ ва гуфт баҳри худо

کرد زاری و گفت بهر خدا

Лобаамропазиру бахши хато

لابه‌ام را پذیر و بخش خطا

Гар кунам бори дигари ин ҳаракат

گر کنم بار دیگر این حرکت

Машну аз ман баҳона ё ҳуҷҷат

مشنو از من بهانه یا حجت