Сухани шамси дайни ҳмигФтим

سخن شمس دین همیگفتیم

Дар асрор ӯ ҳмисФтим

در اسرار او همیسفتیم

Баҳри фаҳми ҷамоати маҳҷӯб

بهر فهم جماعت محجوب

Тарк кардем зикри он маҳбӯб

ترک کردیم ذکر آن محبوب

Боз дар роҳ ва манзил афтодем

باز در راه و منزل افتادیم

Бози сарриштаро зи кафи додем

باز سررشته را ز کف دادیم

Чаҳ тавон кард чунки қавми лӣим

چه توان کرد چونکه قوم لئیم

Тарк гавҳар кунанд аз паии сим

ترک گوهر کنند از پی سیم

Дид як рӯзи фоши мавлоно

دید یک روز فاش مولانا

Олами ғайб дар шаҳии воло

عالم غیب در شهی والا

Ки бад ӯро мурӣди чори ҳазор

که بد او را مرید چار هزار

Ҳамаи доноу восилу мухтор

همه دانا و واصل و مختار

Бонг мекард дар талаб ёрб

بانگ میکرد در طلب یارب

Бо ҳазорон ниёзу шавқу адаб

با هزاران نیاز و شوق و ادب

Ҳама ҳастӣ аз ошкор ва наҳуфт

همه هستی از آشکار و نهفت

Гашта бо ӯ рафиқ дар он гуфт

گشته با او رفیق در آن گفت

Бо чунин мартабаи худо ӯ ро

با چنین مرتبه خدا او را

Як ҷавоб ӣ надод аз истиғно

یک جواب ی نداد از استغنا

Нури ҳақ аз варои ҳиси башар

نور حق از ورای حس بشر

Гашт чун қурси офтобу қамар

گشت چون قرص آفتاب و قمر

Бар сарвари вайу гӯши шамси аддӣн

بر سرور وی و گوش شمس الدین

Мезад он нур бе ӣ с ару ямин

میزد آن نور بی ی س ار و یمین

Гуфт лаббайки биъдди он дам

گفت لبیک بیعدد آن دم

Нури софи латиф белабу Фм

نور صاف لطیف بی لب و فم

Гуфт ёрб чу ӯ ҳмигўид

گفت یارب چو او همیگوید

Нури сӯии ман аз чаҳ мепуед

نور سوی من از چه میپوید

Чун чунин гуфт нур бе амҳол

چون چنین گفت نور بی امهال

Хеши сад бор зад дар ӯ дар ҳол

خویش صد بار زد در او در حال

Бо ҳазорон тавозуъу лаббайк

با هزاران تواضع و لبیک

Кард икроми шамси дайни он пайк

کرد اکرام شمس دین آن پیک

Зин бидон ков чигуна маъшӯқ аст

زین بدان کاو چگونه معشوق است

Гар туро нуру сар форуқ аст

گر تو را نور و سر فاروق است

Боз дар ғайб дид мавлоно

باز در غیب دید مولانا

Ки ббғдоди як вале худо

که ببغداد یک ولی خدا

Биҳду бекарон мурӣдон дошт

بیحد و بیکران مریدان داشت

Сад ҷаҳони наҳуфта дар ҷон дошт

صد جهان نهفته در جان داشت

Қутб буду ягона дар ду ҷаҳон

قطب بود و یگانه در دو جهان

Сарвару пешвои аҳли замон

سرور و پیشوای اهل زمان

Дар паии ҳолеи ҳмилрзид

در پی حالی همیلرزید

Гӯнаи гавани ҷаҳдҳо ҳмиўрзид

گونه گون جهدها همیورزید

Гуфт ӯро зи ҷӯади мавлоно

گفت او را ز جود مولانا

Нашавад ҳосил он биҷаҳад туро

نشود حاصل آن بجهد ترا

Гуфт ӯ дар ҷавоби пас чаканам

گفت او در جواب پس چکنم

Чораи чбўди маро чаҳ ҳилаи танам

چاره چبود مرا چه حیله تنم

Гуфт рӯи пеши шамси табризӣ

گفت رو پیش شمس تبریزی

Он биёбӣ чу бовай омезӣ

آن بیابی چو باوی آمیزی

Гуфт ӯро аҷаб куҷо ёбам

گفت او را عجب کجا یابم

Даҳ нишоне ки сӯяши аштобм

ده نشانی که سویش اشتابم

Гуфт ӯро ту кӣ туоне дид

گفت او را تو کی توانی دید

Чун чунин давлатӣ бкс нарасед

چون چنین دولتی بکس نرسید

Лек бархезу русуии майдон

لیک برخیز و روسوی میدان

ӯ бибинад туро ва бахшад ҷон

او ببیند ترا و بخشد جان

Коғлби авқот ӯ дар он майдон

کاغلب اوقات او در آن میدان

Мекунад хФиаҳи фараҷаи халқон

میکند خفیه فرجۀ خلقان

Дар замони шайхи сӯй майдон шуд

در زمان شیخ سوی میدان شد

Шамси дайнро бъшқ ҷӯён шуд

شمس دین را بعشق جویان شد

Дид аз даври шамси дайн ӯ ро

دید از دور شمس دین او را

Ки ниҳодааст сӯй ӯ рӯ ро

که نهاده است سوی او رو را

Гарданаш гашта аз чиллаи лоғар

گردنش گشته از چله لاغر

Шудаи ҷисмаши наҳифу рухи асФр

شده جسمش نحیف و رخ اصفر

Ханда омад варо аз он ҳолат

خنده آمد ورا از آن حالت

Кард бар ҳоли зор ӯ раҳмат

کرد بر حال زار او رحمت

Аз карами хуш бар ӯ назари андохт

از کرم خوش بر او نظر انداخت

Кор ӯро бики назари андохт

کار او را بیک نظر انداخت

Бирасонед бо мурод ӯ ро

برسانید با مراد او را

Кард дилшоди он худои ҷўро

کرد دلشاد آن خدا جورا

ши ҳи қаҳ Эй зад зи шавқ ва ҷома дарид

ش ه قه ‌ ای زد ز شوق و جامه درید

Чун муяссар шуд ончии митлбид

چون میسر شد آنچه میطلبید

Бесалом ва алейк бахшиши байн

بی سلام و علیک بخشش بین

Бе зи хизмати навозишу тамкин

بی ز خدمت نوازش و تمکین

Инчунин шайхро ту шайх магӯ

اینچنین شیخ را تو شیخ مگو

Чунки беиллатаст бахшиш ӯ

چونکه بی علت است بخشش او

Кас набинад варо ва ӯ ҳрдм

کس نبیند ورا و او هردم

Бар сари ришҳо наад марҳам

بر سر ریش ها نهد مرهم

Бандҳоро ҳмикнд аз по

بندها را همیکند از پا

Чашмҳоро ҳмикнди бино

چشمها را همیکند بینا

Ҳоҷати неку бад аз ӯст раво

حاجت نیک و بد از اوست روا

Мерасонад бадаради ҷумлаи даво

میرساند بدرد جمله دوا

Онкӣ бе суҳбатии чунин эҳсон

آنکه بی صحبتی چنین احسان

Мекунад бо хасон ва ҳам бҳсон

میکند با خسان و هم بحسان

Чаҳ кунад бо касе ки дид ӯ ро

چه کند با کسی که دید او را

Бар дилу ҷон худ гузид ӯ ро

بر دل و جان خود گزید او را

Солҳо суҳбат варо дарёфт

سالها صحبت ورا دریافت

Дар паии амр ӯ з ҷон бишитофт

در پی امر او ز جان بشتافت

Кӣ тавон шарҳ кардан он б сухан

کی توان شرح کردن آن ب سخن

Ки чаҳ бахшедаш ӯ зи илми лдн

که چه بخشیدش او ز علم لدن

Магари онро худоӣ донаду бас

مگر آنرا خدای داند و بس

Накунад ҳеҷ фаҳми онрои кас

نکند هیچ فهم آنرا کس

Инчунин бахти ғайри мавлоно

اینچنین بخت غیر مولانا

Ҳечкас дрнёФт эй доно

هیچکس درنیافت ای دانا

Аз ҳамаи авлиёӣ хос гузин

از همه اولیای خاص گزین

Гашт ӯ андари он атои таъйин

گشت او اندر آن عطا تعیین

Зон сабаб ӯ Фарид аср омад

زان سبب او فرید عصر آمد

Каши чунин фатҳу ҷяш ва наср омад

کش چنین فتح و جیش و نصر آمد

Зон абоӣӣ ки бўбкс нарасед

زان ابائی که بوبکس نرسید

Сайр хӯрд ӯ ва ҳеҷ ранҷ надид

سیر خورد او و هیچ رنج ندید

Гар ту ӯро шаҳи шаҳони хуоне

گر تو او را شه شهان خوانی

ё фузунтар зи ҷони ҷони доне

یا فزونتر ز جان جان دانی

ё худ аз арш бар турши гўӣӣ

یا خود از عرش بر ترش گوئی

ё ки дар нури ваҳдаташи ҷўӣӣ

یا که در نور وحدتش جوئی

Ин буд ӯ ва балки сад чандин

این بود او و بلکه صد چندین

Зонка ӯро набӯд ҳеҷ қарин

زانکه او را نبود هیچ قرین

Халқу халқаши бкси нмимонст

خلق و خلقش بکس نمیمانست

Илм ӯ ҷузи худои нмидонст

علم او جز خدا نمیدانست

Лаби лаълаш чу дар бборидӣ

لب لعلش چو در بباریدی

Мурдаро ҷони нави споридӣ

مرده را جان نو سپاریدی

Суханаш буд ҳамчуи шаҳду набот

سخنش بود همچو شهد و نبات

Зиндау мурда зу ббрдаҳи ҳаёт

زنده و مرده زو ببرده حیات

Мурдагон ҷумла гашта зон дами ҳӣ

مردگان جمله گشته زان دم حی

Зиндагони зиндатар шуда аз вай

زندگان زنده ‌ تر شده از وی

Қаду хад ва ду чашму абрӯяш

قد و خد و دو چشم و ابرویش

Буд ширину хуб чун хеш

بود شیرین و خوب چون خویش

Юсуф ар ҳасану лутф ӯ дидӣ

یوسف ار حسن و لطف او دیدی

Пардаи сабрро бдридӣ

پردۀ صبر را بدریدی

Кафи худ чун туранҷ буридӣ

کف خود چون ترنج بریدی

Мурғи ҷонаши зи тани бпридӣ

مرغ جانش ز تن بپریدی

Намакашро Муҳамади мухтор

نمکش را محمد مختار

Карда буд аз карами буии эсор

کرده بود از کرم بوی ایثار

Дар наёяд сифот ӯ ббён

در نیاید صفات او ببیان

Шарҳ ӯро магар кунад дён

شرح او را مگر کند دیان