Ҳамла ҳо мекунам ки бинмоем

حمله ‌ ها میکنم که بنمایم

Бандҳоро тамом бигушоем

بندها را تمام بگشایم

Ғайраташ монеъаст ман чаканам

غیرتش مانع است من چکنم

Чун сипар дофеъаст ман чаканам

چون سپر دافع است من چکنم

Ончӣ медонам ар баёни гаштӣ

آنچه میدانم ار بیان گشتی

Аинҷҳони маҳви он ҷаҳони гаштӣ

اینجهان محو آن جهان گشتی

Хостӣ аз миёни ҳиҷоби дуӣ

خاستی از میان حجاب دوی

Ҳақ шудӣ фош бе манӣу тўӣӣ

حق شدی فاش بی منی و توئی

эй ки бо ман нишастае майдон

ای که با من نشسته ای میدان

Ки надории назир дар ду ҷаҳон

که نداری نظیر در دو جهان

Гар шаҳами ман ту ҳам зи шоҳоне

گر شهم من تو هم ز شاهانی

Ҳамчуи ман нур ҳар дилу ҷонӣ

همچو من نور هر دل و جانی

Баҳақи ҳақи варои ман кас нест

بحق حق ورای من کس نیست

Марв аз пеши ман ҳминҷои бист

مرو از پیش من همینجا بیست

Аз кафами бодаи хур чу хуморӣ

از کفم باده خور چو خماری

Масти шӯи бози раҳи зи ҳушёрӣ

مست شو باز ره ز هشیاری

Ҳарки аз мости бода хур бошад

هرکه از ماست باده خور باشد

Нурро бар ҳама чу хури пошад

نور را بر همه چو خور پاشد

Ҳам буд шоҳ ва ҳам шаҳӣ бахшад

هم بود شاه و هم شهی بخشد

Бгдои зари даҳ диҳӣ бахшад

بگدا زر ده دهی بخشد

Ҳар касеро ки нур ирфон аст

هر کسی را که نور عرفان است

Гавҳари ростӣ ва имон аст

گوهر راستی و ایمان است

Рӯй моро кунад зи ҷони қибла

روی ما را کند ز جان قبله

Бар лаб мо занад зи дили қибла

بر لب ما زند ز دل قبله

Чун шудӣ ҳамчуи ман азиз ва гузин

چون شدی همچو من عزیز و گزین

Зуд бар асби ишқи аФгни зин

زود بر اسب عشق افگن زین

Бадарони сафи рустамони имрӯз

بدران صف رستمان امروز

Чунки гаштӣ з дод ҳақи пирӯз

چونکه گشتی ز داد حق پیروز

Нест дар даври каси муқобили ту

نیست در دور کس مقابل تو

Набӯд ғайри рӯҳи қобили ту

نبود غیر روح قابل تو

Ҳукми Н ва кун ки шоҳи давроне

حکم ن و کن که شاه دورانی

Сиккаи тозаи зан ки султонӣ

سکۀ تازه زن که سلطانی

Ҳукм мутлақ турост дар олам

حکم مطلق تراست در عالم

Нойибӣу Халифа чун одам

نایبی و خلیفه چون آدم

Ҳокимон чун тананд ва ту ҷонӣ

حاکمان چون تن ‌ اند و تو جانی

Подшоҳони қурозаи ту конӣ

پادشاهان قراضه تو کانی

Мисли ту номад ва наёяд ҳам

مثل تو نامد و نیاید هم

Тўӣии имрӯзи зубдаи олам

توئی امروز زبدۀ عالم

Нестат дар ҷамолу лутфи назир

نیستت در جمال و لطف نظیر

Чун ту шоҳӣ надид тоҷу сарир

چون تو شاهی ندید تاج و سریر

Шабаҳи ту модар замона назод

شبه تو مادر زمانه نزاد

Ҳамчуи ту боғи даҳри миваи надод

همچو تو باغ دهر میوه نداد

Одамат низ ҳам бихоб надид

آدمت نیز هم بخواب ندید

Неи сФтҳостро з кас бишунид

نی صفتهاست را ز کس بشنید

Хизр агар бинадат шавад ҳайрон

خضر اگر بیندت شود حیران

Ҳамчуи Мӯсо буд п ӣат пӯён

همچو موسی بود پ یت پویان

Юсуфи Миср агар зи ху б ӣ ту

یوسف مصر اگر ز خو ب ی تو

Гардад огаҳ шавад зи ишқи ду ту

گردد آگه شود ز عشق دو تو

Вис агар ҳам бинадат аз давр

ویس اگر هم بیندت از دور

Нашавад бар ҷамоли худ мағрур

نشود بر جمال خود مغرور

Чашми ширин агар бар он рухсор

چشم شیرین اگر بر آن رخسار

Уфтад аз ҳасан худ шавад безор

افتد از حسن خود شود بیزار

Мисли ту нест ҳам нахоҳад буд

مثل تو نیست هم نخواهد بود

Ҳам наомад чу ту зи бадви вуҷӯд

هم نیامد چو تو ز بدو وجود

Инчунин мадҳи пеши азин бисёр

اینچنین مدح پیش ازین بسیار

Кардаам бали зиёдаи баҳри кбор

کرده ‌ ام بل زیاده بهر کبار

Мутаноқиз касе кунад фаҳми ин

متناقض کسی کند فهم این

Ки надорад хабари зи олами дайн

که ندارد خبر ز عالم دین

Зонка онҳо ки комиланд тамом

زانکه آنها که کامل اند تمام

Ҳамаи мустанади доим аз як ҷом

همه مستند دایم از یک جام

Ҳама дар зоти хеш як нуранд

همه در ذات خویش یک نوراند

БсФтгар з ҳамдигар давр анд

بصفت گر ز همدگر دور اند

Гар ҳазоранд як буванд эшон

گر هزارند یک بوند ایشان

Аз адад рустаанд даравишон

از عدد رسته ‌ اند درویشان

Мадҳи як мадҳ ҷумлааст яқин

مدح یک مدح جمله است یقین

Зми як зми ҷумлаи дони ту яқин

ذم یک ذم جمله دان تو یقین

Пас агар ту яке аз эшон ро

پس اگر تو یکی از ایشان را

Гўӣиши бинзирӣу ҳамто

گوئیش بینظیری و همتا

Мисли ту кас надид дар олам

مثل تو کس ندید در عالم

Ҳам нзоӣид мисли ту зи одам

هم نزائید مثل تو ز آدم

Баъди азугар боўлёӣ дигар

بعد ازو گر باولیای دگر

Ин бгўӣӣ ва балки афзӯнтар

این بگوئی و بلکه افزونتر

Рост бошад аз онкии ҷумла як анд

راست باشد از آنکه جمله یک اند

Рафтаи андари яқини бурун зшк анд

رفته اندر یقین برون زشک ‌ اند

БхлоФи аҳли нафасрогар аз ин

بخلاف اهل نفس را گر از این

Мадҳҳо гўӣӣ ва кунӣ таҳсин

مدحها گوئی و کنی تحسین

Мутаноқиз буд наёяд рост

متناقض بود نیاید راست

Зонка ҳар як ҷудои з аслӣ хост

زانکه هر یک جدا ز اصلی خاست

Ҳар якеро сифоту зот дигар

هر یکی را صفات و ذات دگر

Ҳар якеро буд ҳаёт дигар

هر یکی را بود حیات دگر

Мадҳи як мадҳ ҷумлагон набӯд

مدح یک مدح جملگان نبود

Қадаҳи як қадаҳи ҷумла шан нашавад

قدح یک قدح جمله شان نشود

Ҳар набиро ҳама чунин гуфтанд

هر نبی را همه چنین گفتند

Чунки дар санои ҳмисФтнд

چونکه در ثنا همیسفتند

Ки наомад чу ту шаҳии бҷҳон

که نیامد چو تو شهی بجهان

Мисли рӯят надид чашми замон

مثل رویت ندید چشم زمان

Бе назирии бҳсн дар олам

بی نظیری بحسن در عالم

Зубдаи инсу ҷинӣу одам

زبدۀ انس و جنی و آدم

Рост гуфтанд ҷумла нек бидон

راست گفتند جمله نیک بدان

Зонка як гавҳаранд аз он Аммон

زانکه یک گوهراند از آن عمان

Адади ҷисмашон буд бисёр

عدد جسمشان بود بسیار

Лек ҷонишон якеаст бе дуу чор

لیک جانشان یکی است بی دو و چار

Чунки ҷумла яканд дар таҳқиқ

چونکه جمله یک ‌ اند در تحقیق

Кӣ кунад шан бигӯ марои тафреқ

کی کند شان بگو مرا تفریق

Нури поки худои ду чун бошад

نور پاک خدا دو چون باشد

Ҳар ки гуяд дуаст дун бошад

هر که گوید دو است دون باشد

Бар сари сад чароғу шамъ эй ёр

بر سر صد چراغ و شمع ای یار

Не ки як нур гаштааст савор

نی که یک نور گشته است سوار

Нурро байни з шамъҳо бигузар

نور را بین ز شمعها بگذر

То барии ту зи боғи ваҳдат бар

تا بری تو ز باغ وحدت بر

Гар яке ҷомаҳои гӯногӯн

گر یکی جامه های گوناگون

Ҳар дамии пӯшад ва равад берун

هر دمی پوشد و رود بیرون

Ҳеҷ гардад зи ҷомаи шахс дигар

هیچ گردد ز جامه شخص دگر

Накунад оқили ин сухани бовар

نکند عاقل این سخن باور

Зонка аз ҷомаи кас бадал нашавад

زانکه از جامه کس بدل نشود

Хули зи табдили хам асал нашавад

خل ز تبدیل خم عسل نشود

Аз зарӣ гар кунанд кӯзау тос

از زری گر کنند کوزه و طاس

ё сабуу хаму суроҳеу кос

یا سبو و خم و صراحی و کاس

Гарчи дар ному нақш мухталиф анд

گرچه در نام و نقش مختلف ‌ اند

Номуносиб чу дол ва чун алиф анд

نامناسب چو دال و چون الف ‌ اند

Лек чун ҷумларо гудозоне

لیک چون جمله را گدازانی

Бози як зар шаванд то доне

باز یک زر شوند تا دانی

Пас яқин шуд ки мадҳҳо ёро

پس یقین شد که مدحها یارا

Гар намаваддат ҷудо набӯд ҷудо

گر نمودت جدا نبود جدا

Мадҳи ҳақ буд ҷумлае ҷӯё

مدح حق بود جمله ای جویا

Зонка ошиқи зи ҳақ буд гуё

زانکه عاشق ز حق بود گویا

Чун ғараз аз ҳама яке бӯда аст

چون غرض از همه یکی بوده است

Онкии ду фаҳм кард ншнўдаҳ аст

آنکه دو فهم کرد نشنوده است

Ин ниҳоят надорад эй ошиқ

این نهایت ندارد ای عاشق

Як ишорат басаст бо содиқ

یک اشارت بس است با صادق