Ним аз нур ва ним аз зулмат

نیم از نور و نیم از ظلمت

Ҳар ки бигузашт ёфт сад давлат

هر که بگذشت یافت صد دولت

Гашт ӯ қутби осмону замин

گشت او قطب آسمان و زمین

Дар ду олами бузургвор ва гузин

در دو عالم بزرگوار و گزین

Пардаҳои зломи васф тан аст

پرده ‌ های ظلام وصف تن است

Ки пар аз кибру кин ва мо ва ман аст

که پر از کبر و کین و ما و من است

Васфи ҷони пардаҳои анвор аст

وصف جان پرده ‌ های انوار است

Чун аз он бигузаранд дидор аст

چون از آن بگذرند دیدار است

Мондаи қавмии бзир ҳар парда

مانده قومی بزیر هر پرده

Ҳастӣ худ бидон гарав карда

هستی خود بدان گرو کرده

Зон ки он пардаи шан бузург намӯд

زان که آن پرده شان بزرگ نمود

Ҳар гиреҳ кард пардае маъбуд

هر گره کرد پرده ای معبود

Ҳамаи парвонаи вору парда чу шамъ

همه پروانه ‌ وار و پرده چو شمع

Дар миёни ҷумлаи гирди он шудаи ҷамъ

در میان جمله گرد آن شده جمع

Пеши рони ту ммони пас парда

پیش ران تو ممان پس پرده

Гар шудӣ соф бигузар аз дарда

گر شدی صاف بگذر از درده

То расӣдани бпрдаҳи анвор

تا رسیدن بپردۀ انوار

Ҷаҳдҳо кард боядат бисёр

جهدها کرد بایدت بسیار

Чун ки онҷо рисӣ мабош муқӣм

چون که آنجا رسی مباش مقیم

Зуд бигузар аз он мисол кулем

زود بگذر از آن مثال کلیم

Ҳамчу исо битоз сӯии фалак

همچو عیسی بتاز سوی فلک

То шӯии сарвару амири малик

تا شوی سرور و امیر ملک

Чун Муҳамад гузар кун аз ду ҷаҳон

چون محمد گذر کن از دو جهان

То бибинӣ ҷамоли алрҳмон

تا ببینی جمال الرحمان

Кончаҳ чашмӣ надид дидааст ӯ

کانچه چشمی ندید دیده است او

Роҳи ушшоқро бурӣдааст ӯ

راه عشاق را بریده است او

Ҳеҷ кас бо мақом ӯ нарасед

هیچ کس با مقام او نرسید

ӯст танҳо дар он мақоми Фарид

اوست تنها در آن مقام فرید

Боқӣони ҷумлаи гирди хирман ӯ

باقیان جمله گرد خرمن او

Бардаи як ганҷ ва як зи ганҷи ту

برده یک گنج و یک ز گنج تو

Чун зи ҷумла гузар кунӣ ту тамом

چون ز جمله گذر کنی تو تمام

Ду ҷаҳонати з ҷон шаванд ғулом

دو جهانت ز جان شوند غلام

Авлиёи зи ту моя ҳо гиранд

اولیا ز تو مایه ها گیرند

Ҳама дар зери пой ту меринд

همه در زیر پای تو میرند

То кунишон зи нури худ зинда

تا کنیشان ز نور خود زنده

То даҳишон ҳаёти поянда

تا دهیشان حیات پاینده

Бар фалаки зарраро чу хўрсозӣ

بر فلک ذره را چو خورسازی

Ахтари хирадро қамар созӣ

اختر خرد را قمر سازی

Маъдани лутфу баҳри ҷӯади шӯй

معدن لطف و بحر جود شوی

Зиндаи ҷумлаи вуҷӯдаши вай

زندۀ جملۀ وجودش وی

Ҳама фонӣ шаванд ва ту Монӣ

همه فانی شوند و تو مانی

Дар ду олам кунӣ ҷҳонбонӣ

در دو عالم کنی جهانبانی

Зоти пакети баҳақ буд қоим

ذات پاکت بحق بود قایم

Давлати ту чу ҳақ шавад доим

دولت تو چو حق شود دایم

Аз сабуии танати равонаи равон

از سبوی تنت روانه روان

Печ печон равад чу оби равон

پیچ پیچان رود چو آب روان

Сӯии он баҳр ки ҳаёт аз ӯст

سوی آن بحر که حیات از اوست

Ҳамаро оқибати наҷот аз ӯст

همه را عاقبت نجات از اوست

Баъд аз он қатра ?ут шавад дарё

بعد از آن قطره ات شود دریا

Фориғи оӣии зи зер ва аз боло

فارغ آئی ز زیر و از بالا

Васфи зотат буд ҷаҳони вуҷӯд

وصف ذاتت بود جهان وجود

Кули мавҷӯд аз ту ёбад ҷӯад

کل موجود از تو یابد جود

Пеши одами малик чу кард суҷуд

پیش آدم ملک چو کرد سجود

Аз дилу ҷони бомари раби вдўд

از دل و جان بامر رب ودود

Пас яқин шуд ки пеши он мардон

پس یقین شد که پیش آن مردان

Ҳама афлок чокаранд бҷон

همه افلاک چاکراند بجان

Зонка марданд бештари зи аҷал

زانکه مردند بیشتر ز اجل

То ки гаштанди шоҳу мейри аҷал

تا که گشتند شاه و میر اجل

То намирӣ з худ нагардӣ он

تا نمیری ز خود نگردی آن

Тарки тани гӯй то шӯии ҳамаи ҷон

ترک تن گوی تا شوی همه جان

Камии тани фузӯнӣ ҷон аст

کمی تن فزونی جان است

Тарки куфрони зи нур имон аст

ترک کفران ز نور ایمان است

Марги пеш аз аҷали ҳмибошд

مرگ پیش از اجل همیباشد

То мақомати зҳқи биафзояд

تا مقامت زحق بیفزاید

Гар шӯии фонӣу з худ мерай

گر شوی فانی و ز خود میری

Дар ҷаҳон бақо кунӣ мерай

در جهان بقا کنی میری

Чун шавад инси ту бтоъту зикр

چون شود انس تو بطاعت و ذکر

Ҳар дамӣ зояд аз ту нуктаи бикр

هر دمی زاید از تو نکتۀ بکر

Нақл кун аз башари бмлки малик

نقل کن از بشر بملک ملک

То шӯй бар малики малики бФлк

تا شوی بر ملک ملک بفلک

Гирди фонии ту пештари зи аҷал

گرد فانی تو پیشتر ز اجل

То шӯй дар бақои амири аҷал

تا شوی در بقا امیر اجل