Ғаразам аз кулем мавлоност
غرضم از کلیم مولاناست
Онкӣ ӯ беназир ва бе ҳамтост
آنکه او بینظیر و بیهمتاست
Онкӣ чун ӯ набӯд кас ба ҷаҳон
آنکه چون او نبود کس به جهان
Онкӣ буд аз ҷаҳон ҳамеша ҷаҳон
آنکه بود از جهان همیشه جهان
Нисбат ӯ ба авлиёии киром
نسبت او به اولیای کرام
Буд ҳамчун хавосро ба авом
بود همچون خواص را به عوام
Пеш ӯ ҷумлаи ҳамчу Тифл баданд
پیش او جمله همچو طفل بدند
Бар лутфу сафоаш сиқл баданд
بر لطف و صفاش ثقل بدند
Гар бидидӣ варои зи даври ҷунайд
گر بدیدی ورا ز دور جنید
Аз камӣни нукта аш шудӣ ӯ сайд
از کمین نکتهاش شدی او صید
Бўсъид ар чаҳ буд шайхи Фарид
بوسعید ار چه بود شیخ فرید
Гар бидидӣ варо шудяш мурӣд
گر بدیدی ورا شدیش مرید
Онкӣ дар фақру ишқи якто буд
آنکه در فقر و عشق یکتا بود
Онкии ҷояш ҳамеша биҷо буд
آنکه جایش همیشه بیجا بود
Онкигар рӯҳ ӯ дўбри барадӣ ( ? дўпри пурдай )
آنکه گر روح او دو پَر پَرَدی
Ларза дар арз ва дар само фитадӣ
لرزه در ارض و در سما فتدی
Онкӣ дар даврҳо чу ӯ ноед
آنکه در دورها چو او ناید
Неи фалаки ҳамчу ӯ маӣ зояд
نی فلک همچو او مهی زاید
Онкии андари улӯми Фоиқ буд
آنکه اندر علوم فایق بود
Басарии шуюухи лоиқ буд
بسری شیوخ لایق بود
Муфтёни гузидаи шогирдаш
مفتیان گزیده شاگردش
Ҳамаи саф ҳо зада зи ҷони гардиш
همه صفها زده ز جان گردش
Авлиёи ҳам ки соҳиб ҳоланд
اولیا هم که صاحب حالند
Ҳама бар рӯй ӯ чу як холанд
همه بر روی او چو یک خالند
Лутфу хӯбии хол на аз рӯй аст
لطف و خوبی خال نه از روی است
Ҳама хол омаданду рӯ ӯй аст
همه خال آمدند و رو اوی است
Ҳар мурӣдаши зи боязиди афзӯн
هر مریدش ز بایزید افزون
Ҳар яке дар вела ду сад зўолнўн
هر یکی در وله دو صد ذوالنون
Бо чунин ъзу қадару фазлу камол
با چنین عز و قدر و فضل و کمال
Доимо буд толиби абдол
دایما بود طالب ابدال
Толиб охир расад ба матлӯбаш
طالب آخر رسد به مطلوبش
Гар буд рости ишқи маҳбӯбаш
گر بود راست عشق محبوبش
Зонка ҷӯянда аст ёбанда
زانکه جوینده است یابنده
Хунаки онкас ки шуд варои банда
خنک آنکس که شد ورا بنده
Банда шоҳаст чун буд содиқ
بنده شاه است چون بود صادق
Зонка маъшӯқ мешавад ошиқ
زانکه معشوق میشود عاشق
Хизраш буд шамси табризӣ
خضرش بود شمس تبریزی
Онкӣ бо ӯ агар даромезӣ
آنکه با او اگر درآمیزی
Ҳечкасро ба як ҷӯии нхрӣ
هیچکس را به یک جوی نخری
Пардаҳои зломро бадарӣ
پردههای ظلام را بدری
Онкӣ аз махфӣони ниҳон буд ӯ
آنکه از مخفیان نهان بود او
Хусрави ҷумлаи восилон буд ӯ
خسرو جمله واصلان بود او
Авлиёгар зи халқ пинҳон анд
اولیا گر ز خلق پنهان اند
Халқ ҷисманду авлиё ҷон анд
خلق جسم اند و اولیا جان اند
Ҷисми ҷонро куҷо тавонад дид ?
جسم جان را کجا تواند دید ؟
Роҳи ҷонро ба ҷон тавон бибаред
راه جان را به جان توان ببرید
Инчунин авлиё ки бино анд
اینچنین اولیا که بینا اند
Аз азал оламанд ва волоанд
از ازل عالم اند و والااند
Шамси табризро наме диданд
شمس تبریز را نمیدیدند
Дар талаб гарчи баси бгрдиднд
در طلب گرچه بس بگردیدند
Ғайрати ҳақи варо ниҳон ме дошт
غیرت حق ورا نهان میداشت
Давр аз ваҳм ва аз гумон ме дошт
دور از وهم و از گمان میداشت