Дар шноът даромаданд ҳама

در شناعت درآمدند همه

Он мурӣдон бехабар чу рама

آن مریدان بی‌خبر چو رمه

Гуфта боҳам ки шайхи мо з чаҳ рӯ

گفته باهم که شیخ ما ز چه رو

Пушт бар мо кунад зи баҳр чаҳ ӯ

پشت بر ما کند ز بهر چه او

Мо ҳамаи номдори зи аслу насаб

ما همه نامدار ز اصل و نسب

Аз сғр дар салоҳу толиби раб

از صغر در صلاح و طالب رب

Банда содиқем дар раҳи шайх

بندۀ صادقیم در ره شیخ

Мо ҳама ошиқем дар раҳи шайх

ما همه عاشقیم در ره شیخ

Ҷумлаи дида аз ӯ каромат ҳо

جمله دیده از او کرامت‌ها

Дида ҳар як дар ӯ аломат ҳо

دیده هر یک در او علامت‌ها

Шуда моро яқин ки мазҳари ҳақ

شده ما را یقین که مظهر حق

ӯст бешаку з ӯ барем сабақ

اوست بی‌شک و ز او بریم سبق

Гашта мо ҳар яке аз ӯ доно

گشته ما هر یکی از او دانا

Ҳама зу барда бе шумори ато

همه زو برده بی‌شمار عطا

Бартар аз фаҳму ақли ин раҳи мост

برتر از فهم و عقل این ره ماست

Шоҳи ҷумлаи шаҳони шҳншаҳи мост

شاه جمله شهان شهنشه ماست

Ончии мо дидаем кам кас дид

آنچه ما دیده‌ایم کم کس دید

Гӯш ҳар каси чунин сухан нишнид

گوش هر کس چنین سخن نشنید

Чашми моро кушод ва бино кард

چشم ما را گشاد و بینا کرد

Синаи ҷумларо чу сино кард

سینۀ جمله را چو سینا کرد

Ҳама аз ваъз ӯ чунин гаштем

همه از وعظ او چنین گشتیم

Дар дили ғайри меҳр ӯ киштем

در دل غیر مهر او کشتیم

Ҳама чун боз сайдҳо кардем

همه چون باز صیدها کردیم

Сайдҳоро ба шоҳ оварадем

صیدها را به شاه آوردیم

Халқи олами ҳама мурӣд шуданд

خلق عالم همه مرید شدند

Гарчи зоин пештар мурӣд баданд

گرچه زاین پیشتر مرید بدند

Шуд зи мо шайх дар ҷаҳони машҳур

شد ز ما شیخ در جهان مشهور

Дӯсташи шоду душманаши мақҳур

دوستش شاد و دشمنش مقهور

Чаҳ касаст инки шайхи моро ӯ

چه کس است اینکه شیخ ما را او

Барад аз мо чу як кииро ҷӯ

برد از ما چو یک کهی را جو

Ан чаҳ ҷӯйаст кончнон ки ӯ

آن چه جوی است کانچنان کاو را

Ҳамчуи коҳии рабӯду барад аз ҷо

همچو کاهی ربود و برد از جا

Кард ӯро зи ҷумлаи халқи ниҳон

کرد او را ز جمله خلق نهان

Май наёбад касе зи ҷоаши нишон

می‌نیابد کسی ز جاش نشان

Рӯй ӯро дигар наме байнем

روی او را دگر نمی‌بینیم

Ҳамчуи аввал буриш наме шинем

همچو اول برش نمی‌شینیم

Соҳираст ин магар ба саҳару фусун

ساحر است این مگر به سحر و فسون

Кард бар хеши шайхро мафтӯн

کرد بر خویش شیخ را مفتون

Варна худ кист ӯ ва дар вай чист

ورنه خود کیست او و در وی چیست

Бо чунин макр метавонад зист

با چنین مکر می‌تواند زیست

Камтаринии зи мости беҳтар аз ӯ

کمترینی ز ماست بهتر از او

Дар сараш инки нест меҳтар аз ӯ

در سرش اینکه نیست مهتر از او

Неи варои аслу не насаб пайдост

نی ورا اصل و نی نسب پیداست

намендонем ҳам ки ӯ з куҷост

می‌ندانیم هم که او ز کجاست

эй дариғо дигар чаҳ захмаст ин

ای دریغا دگر چه زخم است این

Ки аз ӯ шуд хароби ин ойин

که از او شد خراب این آیین

Ҳамаи халқони з ваъз шуд маҳрӯм

همه خلقان ز وعظ شد محروم

Толеъи саъди мо аз ӯ шуд шавам

طالع سعد ما از او شد شوم

Ҷумла гашта ба хӯн ӯ ташна

جمله گشته به خون او تشنه

Сохтаи баҳри куштанаши дашна

ساخته بهر کشتنش دشنه

Гоҳи гоҳяш чун бдидндӣ

گاه گاهیش چون بدیدندی

Теғ бар рӯй ӯ кашидандӣ

تیغ بر روی او کشیدندی

Фӯҳшҳо пеш ва пас бгФтндӣ

فحش‌ها پیش و پس بگفتندی

Ҳамаи шаб аз ғамаши нхФтндӣ

همه شب از غمش نخفتندی

Ҳама дар фикри ин ки кӣ аз шаҳр

همه در فکر این که کی از شهر

Равад ӯ ё фано шавад аз қаҳр

رود او یا فنا شود از قهر